Натарыус
Ната́рыус (лац.: notarius — пісарчук, сакратар) — асоба, спецыяльна ўпаўнаважаная на здзяйсненне натарыяльных дзеянняў, сярод якіх сведчанне сапраўднасці копій дакументаў і выпісаў з іх, сведчанне сапраўднасці подпісу на дакументах, сведчанне дакладнасці перакладу дакументаў з адной мовы на іншую, а таксама некаторыя іншыя дзеянні, нормы якіх адрозніваюцца адзін ад аднаго ў розных краінах.
![](http://178.128.105.246/cars-http-upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/8/8e/Quentin_Massys_-_Portrait_of_a_Man_-_National_Gallery_of_Scotland.jpg/220px-Quentin_Massys_-_Portrait_of_a_Man_-_National_Gallery_of_Scotland.jpg)
Функцыі натарыусаў значна шырэйшыя і прад'яўляныя да іх патрабаванні значна вышэйшыя ў краінах кантынентальнага права (напрыклад, Беларусь, Германія) у параўнанні з краінамі агульнага права (напрыклад, у ЗША).
Спасылкі
правіць- На Вікісховішчы ёсць медыяфайлы па тэме Натарыус