Curtatonum
Italiae municipium
(Redirectum de Curia Odonis)
Curtatonum[1][2] (-i, n.) (alia nomina: Curtis Atonis[3][4], Curtis Attonis[5]) (Italiane: Curtatone) est Urbs Italiae et municipium, circiter 14 650 incolarum, in Regione Langobardia et in Provincia Mantuana situm. Urbani Curtatonenses appellantur.
Res apud Vicidata repertae:
![Curtatonum: insigne](http://178.128.105.246/cars-http-upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/9/97/Curtatone-Stemma.svg/85px-Curtatone-Stemma.svg.png)
Civitas: Italia
Locus: 45°9′0″N 10°43′0″E
Numerus incolarum: 14 607
Zona horaria: UTC+1, UTC+2
Situs interretialis
Nomen officiale: Curtatone
Locus: 45°9′0″N 10°43′0″E
Numerus incolarum: 14 607
Zona horaria: UTC+1, UTC+2
Situs interretialis
Nomen officiale: Curtatone
Gestio
Procuratio superior: Provincia Mantuana
Geographia
Superficies: 67.47 chiliometrum quadratum
Territoria finitima: Burgus Vergilius, Castelluclum, Mantua, Marchareia, Rodingum, Portus Mantuanus
Territoria finitima: Burgus Vergilius, Castelluclum, Mantua, Marchareia, Rodingum, Portus Mantuanus
![](http://178.128.105.246/cars-http-upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/7/7e/Santa_Maria_delle_Grazie_di_Curtatone.jpg/220px-Santa_Maria_delle_Grazie_di_Curtatone.jpg)
Sedes municipalis Montanaria est.
Insigne
recensereHistoria
recensereFractiones, vici et loci in municipio
recensereFractiones
recensereVide etiam paginam discretivam: Montanaria (discretiva).
- Montanaria, Montanara (sedes municipalis),
- Curtato, Curtatone,
- Buscoldo,
- Eremo,
- Grazie,
- Levata,
- Ponteventuno,
- San Lorenzo,
- San Silvestro.
Municipia finitima
recensereNexus interni
- Langobardia (regio),
- Provincia Mantuana,
- Mantua (urbs),
- Urbes Italiae.
Nexus externi
recensereVicimedia Communia plura habent quae ad Curtatonum spectant. |
Pinacotheca
recensere-
Collocatio finium municipii in Provincia Mantuana.
Notae
recensere- ↑ J. G. Th. Graesse, Orbis Latinus (Dresdae: Schönfeld, 1861; 1909. Brunsvici, 1972, 3 voll.) 1 2 3
- ↑ Memorie storiche modenesi, Volume 2 - Di Girolamo Tiraboschi
- ↑ J. G. Th. Graesse, Orbis Latinus (Dresdae: Schönfeld, 1861; 1909. Brunsvici, 1972, 3 voll.) 1 2 3
- ↑ /www.lombardiabeniculturali.it
- ↑ J. G. Th. Graesse, Orbis Latinus (Dresdae: Schönfeld, 1861; 1909. Brunsvici, 1972, 3 voll.) 1 2 3