Victoria (regina Britanniarum)
Victoria (nata 24 Maii 1819; mortua 22 Ianuarii 1901) Britanniarum (Angliae et Hiberniae) fuit regina a die 20 Iunii 1837[1] ad diem 22 Ianuarii 1901. Imperatrix Indiae a 1 Ianuarii 1877 usque ad mortem erat. Victoria una erat mulierum potentiam habentium maximam mundi historiae. Regina pro forma regebat orbis terrarum plus quam quintum partem et orbis populationis terrarum plus quam tertium partem. Nomen aevum Victorianum accepit a Victoria regina ob tempus ea regente longissimum.
![Victoria (regina Britanniarum): imago](http://178.128.105.246/cars-http-upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/e/e3/Queen_Victoria_by_Bassano.jpg/150px-Queen_Victoria_by_Bassano.jpg)
![Victoria (regina Britanniarum): subscriptio](http://178.128.105.246/cars-http-upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/5/5d/Queen_Victoria_Signature.svg/150px-Queen_Victoria_Signature.svg.png)
Obitus: 22 Ianuarii 1901; Osborne House
Patria: Britanniarum Regnum
Nomen nativum: Princess Alexandrina Victoria of Kent
Familia
Coniunx: Albertus de Gota
Proles: Victoria, Eduardus VII, Alice of the United Kingdom, Alfred, Duke of Saxe-Coburg and Gotha, Princess Helena of the United Kingdom, Princess Louise, Duchess of Argyll, Prince Arthur, Duke of Connaught and Strathearn, Prince Leopold, Duke of Albany, Princess Beatrice of the United Kingdom
Familia: House of Hanover
Memoria
![](http://178.128.105.246/cars-http-upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/0/07/Queen_Victoria_bw.jpg/180px-Queen_Victoria_bw.jpg)
Vita
recensereVictoria nata est nomine Victoriae Alexandrinae Londinii die 24 Maii 1819. Usque ad tertium suae vitae annum solum lingua Theodisca, patrio sermone, utebatur.
Pater fuit Eduardus dux Cantiae (1767–1820), filius quartus Georgii III regis (1738–1820), at mater Victoria de Salfelda (1786–1861). Victoria e familia erat Hanoveriae.
Sidney Lee, Victoriae vitae descriptor, scripsit ante Victoriam "cinaedum mente captum atque morusum" sedisse throno in Anglico. Victoria avunculum Gulielmum IV regem (1765–1837) in thronum secuta est. Anno 1840 nupsit annexo matris, Alberto de Gota (1819–1861), qui habiliter consulebat comitabaturque Victoriam et quocum novem liberos genuit. Nupserunt amoris causa et matrimonium plenum erat benevolentiae maximae.
Cum Albertus quadraginta duos annos modo natus aut aegrotationis nomine typhus aut carcinomae causa mortuus esset, Victoriae coepit maeroris tempus paene perpetui et usque ad mortem induebat viduae vestes exprimens maerorem altum atque amorem mariti paucos modo annos nati mortui. Primo nunc admodum se e publico recepit et versabatur in solitudine palatii nomine Balmoral olim iussu Alberti domus familiae adolescentis aedificati. Plus temporis quam unius anni tempus minime visa est in publico, ea Londinium redeuns regentibus quidem fuit emendicanda. Cum annis sequentibus vellet efficere voluntatem suam contra ministri primi voluntatem, aperte minata est se abdicaturam esse ostentans etiam minime difficile fore sibi abdicare, quia corona esse “corona spinis confecta" sibi. Eo faciente paene semper potuit efficere suam voluntatem. Vidua commodum semper habebat politicum sensuum et multis Britanniae incolis erat eremita paulo mirabilis viduae vestibus induta; regina remota: reverentia afficienda et simulate quidem regens imperium toto in orbe terrarum fines habens.
Victoria regina superiores mediaeque partes Angliae populi in vita videbant tempus florens ullo exemplo carens et imperium Britannicum maximam possessit potentiam. Victoria monarchia constitute regente maxime acta sua voluntate consciaque utebatur, quamquam iam ei fuit recitanda in Parlamento oratio a ministro scripta primo. Non valde diligebat ministros primos Palmerston (1784–1865) et Gladstone (1809–1898), sed maius diligebat primum ministrum Disraeli nomine (1804–1881) reddentem eam Imperatricem Indicam. Maritus Albertus de Gota eius cum viveret, maxime pertinebat Victoriae decreta, politici generis quoque.
Victoria mortua est 22 Ianuarii 1901.
Perpetui aegrotatio sanguinandi
recensereVictoria gestatrix erat aegrotationis hereditariae perpetui sanguinandi, quam progeniei tradidit. Variae sunt rationes Victoriam illius aegrotationis gestatricem temptantes explicare. Pervestigatio censet maius verosimile causam esse heredium patris mutavisse magnam ob aetatem eius Victoriam gignentis. Possibilitas? etiam est Victoriam aegrotationem illam hereditariam accepisse a matre maioribusque illius. Aegrotatio in heredio mulieris paene numquam erumpens sic paucas per generationes tradita a matre esset filiae. Rumor postea etiam apparuit Canciae ducem non verum Victoriae fuisse patrem, sed patrem fuisse Victoriae matris amatorem aegratione patientem perpetui sanguinandi. Victoriae filius natu minimus Leopoldus Georgius hereditariam accepit aegrotationem a matre et, ubi natus est, itaque infans erat maxime curandus. Consequentia aegrotationis mortuus est, cum laberetur, 31 modo annos natus.
Victoriae et Alberti liberi
recensere- Victoria Adelhaidis Maria Ludovica ("Vicky") (21 Novembris 1840–5 Augusti 1901), princeps regalis muliebris, Frederici III (1831–1888) uxor, Prussiae regina et Germaniaeque imperatrix
- Albertus Eduardus ("Bertie") (9 Novembris 1841–6 Maii 1910), rex Britanniarum
- Alicia Mathilda Maria (25 Aprilis 1843–14 Decembris 1878), Ludovici IV de Hassia (1837-1892) uxor
- Alfredus Ernestius Albertus ("Alfie") (6 Augusti 1844–30 Iulii 1900), Edimburgi et Gotae dux
- Helena Augusta Victoria ("Lenchen") (25 Maii 1846–9 Iunii 1923), Christiani de Holsatiae et Sleswici finibus (1831–1917) uxor
- Ludovica Carolina Alberta (18 Martii 1848–3 Decembris 1939), Ioannis Campbell (1845–1914) uxor
- Arthurus Gulielmus Patricius Albertus (1 Maii 1850–16 Ianuarii 1942), Connaciae dux
- Leopoldus Georgius Duncan Albertus (7 Aprilis 1853–28 Martii 1884), finium circum Albaniae dux
- Beatrix Maria Victoria Feodora (14 Aprilis 1857–26 Octobris 1944), Henrici de oppido Battenberg (1858–1896) uxor
Bibliographia
recensere- Erickson, Carolly. 2001. Königin Victoria: Eine Biographie. Monaci: Piper. ISBN 3492232868.
- Guy, Josephine M. 2002. The Victorian Age: An Anthology of Sources and Documents. Londinii: Routledge. ISBN 0415271142.
- Tetzeli von Rosador, Kurt, ed. 2000. Queen Victoria: Ein biographisches Lesebuch: Herausgegeben von Kurt Tetzeli von Rosador und Arndt Mersmann. Monaci: Deutscher Taschenbuch Verlag. ISBN 3423128461.
- Walker, Rob. 2019. "Who’s that girl? Queen Victoria as we’ve never seen her before." The Guardian (19 Maii 2019).
- Numismatica
- G. P Dyer, "Gold, Silver and the Double-Florin" in British Numismatic Journal vol. 64 (1994) pp. 114-125
- G. P. Dyer, "Gold and the Goschen pound note" in British Numismatic Journal vol. 65 (1995) pp. 185-193
- G. P. Dyer, "Thomas Graham's Copper Survey of 1857" in British Numismatic Journal vol. 66 (1996) pp. 60-66
- G. P. Dyer, P. P. Gaspar, "Richard Sainthill and the New Bronze Coinage" in British Numismatic Journal vol. 54 (1984) pp. 263-273 (de antiquario Ricardo Sainthill)
- G. P Dyer, Mark Stocker, "Edgar Boehm and the Jubilee Coinage" in British Numismatic Journal vol. 54 (1984) pp. 274-288
- Mark Stocker, "The Coinage of 1893" in British Numismatic Journal vol. 66 (1996) pp. 67-86
Nexus interni
Notae
recensereNexus externi
recensereVicimedia Communia plura habent quae ad Victoriam spectant. |
Anna 1702 • Georgius I 1714 • Georgius II 1727 • Georgius III 1760 • Georgius IV 1820 • Gulielmus IV 1830 • Victoria 1837 • Eduardus VII 1901 • Georgius V 1910 • Eduardus VIII 1936 • Georgius VI 1936 • Elizabeth II 1952 • Carolus III 2022 | |