Fernando Escartín
Fernando Escartín Coti (Biescas, 24 januari 1968) is een Spaans voormalig beroepswielrenner. Escartín was sterk bergop, vooral in de Pyreneeën. Grote rondes winnen bleek moeilijk door een gebrek aan tijdritkwaliteiten. Wegens zijn hoekige fietsstijl was zijn bijnaam "de krab".
Fernando Escartín | ||||
---|---|---|---|---|
![]() | ||||
Persoonlijke informatie | ||||
Volledige naam | Fernando Escartín Coti | |||
Bijnaam | De krab | |||
Geboortedatum | 24 januari 1968 | |||
Geboorteplaats | Biescas, ![]() | |||
Lengte | 175 cm | |||
Gewicht | 64 kg | |||
Sportieve informatie | ||||
Huidige ploeg | Gestopt in 2002 | |||
Discipline(s) | Weg | |||
Specialisatie(s) | Klassement en klimmen | |||
Ploegen | ||||
1990-1993 1994-1995 1996-2000 2001-2002 |
CLAS-Cajastur Mapei-GB Kelme Coast | |||
Beste prestaties | ||||
Ronde van Italië | 8e (2002) | |||
Ronde van Frankrijk | 3e (1999) 1 etappezege | |||
Ronde van Spanje | 2e (1997/1998) | |||
|
Loopbaan
bewerkenEscartín staat vooral bekend om zijn dienstjaren bij de Spaanse teams CLAS-Cajastur (1990–1993) als helper van Tony Rominger en vooral Kelme-Costa Blanca (1996–2000), als kopman in de Grote Rondes. In het seizoen 1994 en het seizoen 1995 reed de klimmer voor het Italiaanse Mapei, toen ook als helper van Rominger.
Escartín eindigde vijf keer in de top tien van de Ronde van Frankrijk. Hij behaalde in 1999 de derde plek in de eindklassering, achter winnaar Lance Armstrong en Alex Zülle. Hij won dat jaar de 15e etappe, een Pyrenneeënrit met aankomst op het skioord Piau-Engaly. Het jaar daarop, in 2000, zou hij zijn laatste Tour rijden. Hij vatte deze zoals de voorgaande jaren aan als kopman van Kelme, maar gaf niet thuis in de Alpen. Bovendien reden zijn helpers Roberto Heras en de Colombiaan Santiago Botero dat jaar over het algemeen sterker bergop dan Escartín, zoals op de Mont Ventoux waar Marco Pantani vanuit een geslagen positie zichzelf heruitvond en de etappe won bij gratie van geletruidrager Lance Armstrong. Escartín werd achtste in zijn laatste Tour, maar Heras en Botero bleven hem voor in het eindklassement.
In eigen land greep Escartín twee keer op rij naast de eindzege in de Ronde van Spanje; in 1997 moest hij de betere tijdrijder Alex Zülle voor zich dulden, in 1998 was landgenoot en voormalig wereldkampioen Abraham Olano de beste. Escartín manifesteerde zich in totaal zeven keer in de top tien van de Vuelta.
In zijn laatste seizoen 2002 finishte hij op een achtste plek in de Ronde van Italië. De Giro werd dat seizoen gewonnen door Paolo Savoldelli.
Escartín hing in 2002 zijn fiets aan de haak als renner van Team Coast.[1]
Mening over Lance Armstrong
bewerkenEscartín is de enige klassementsrenner uit het Armstrong-tijdperk die op het podium van de Tour heeft gestaan doch die niet betrokken was bij een dopingschandaal. Escartín noemde de beslissing van het anti-dopingagentschap USADA, dat Armstrongs zeven Tourzeges schrapte, "onlogisch" en voegde daar aan toe: "Het is 13 jaar geleden [in 2012], dus wat willen ze nog bereiken? Armstrong won de Tour, Zülle werd tweede en daarna kom ik... Armstrong blijft voor mij een even grote kampioen".[2]
Belangrijkste overwinningen
bewerken1994
1995
- Eindklassement Vuelta a los Valles Mineros
- Eindklassement Ronde van Aragon
1996
1997
- 2e etappe Ronde van Asturië
- 6e etappe Ronde van Catalonië
- Eindklassement Ronde van Catalonië
1998
- 1e etappe Ronde van Aragon
- 8e etappe Ronde van Catalonië
1999
- 4e etappe Ronde van Asturië
- 5e etappe Ronde van Asturië
- Eindklassement Ronde van Catalonië
- 3e etappe Euskal Bizikleta
- 5e etappe Euskal Bizikleta
- 15e etappe Ronde van Frankrijk
Resultaten in voornaamste wedstrijden
bewerken
|
|
Externe link
bewerken- ↑ Spaanse wielrenner Fernando Escartin stopt met wielrennen. Het Belang van Limburg (29 oktober 2002). Gearchiveerd op 7 augustus 2021. Geraadpleegd op 7 augustus 2021.
- ↑ (en) Escartin calls USADA sanction on Armstrong illogical Cycling News, 24 augustus 2012. Gearchiveerd op 12 augustus 2022.