Koninklijke Sporting Club Blankenberge
Koninklijke Sporting Club Blankenberge, kortweg KSC Blankenberge, is een Belgische voetbalclub uit Blankenberge. De club is aangesloten bij de KBVB met stamnummer 48 en heeft rood, zwart en wit als kleuren. KSC Blankenberge ontstond in 2000 uit de fusie van KSV Blankenberge en Daring Club Blankenberge. Beide hadden in de eerste helft van de 20ste eeuw verscheidene jaren in de nationale reeksen gespeeld.
KSC Blankenberge | ||||||
---|---|---|---|---|---|---|
Naam | Koninklijke Sporting Club Blankenberge | |||||
Stamnummer | 48 | |||||
Opgericht | 1907 (oprichting) 2000 (fusie) | |||||
Stadion | Bloso Sportstadion | |||||
Competitie | Derde afdeling VV A | |||||
Website | Officiële website | |||||
| ||||||
Geldig voor 2008/09 | ||||||
|
![](http://178.128.105.246/cars-http-upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/f/fa/Bloso_Sportstadion_Blankenberge.jpg/260px-Bloso_Sportstadion_Blankenberge.jpg)
Geschiedenis
bewerkenIn 1907 werd Sportvereniging Blankenberge (SV Blankenberge) opgericht, dat zich aansloot bij de Belgische Voetbalbond. De club ging van start in de provinciale reeksen. Sport had rood-wit als kleuren.
In 1923 haalde men een kampioenstitel, en zo promoveerde Blankenberge voor het eerst naar de nationale bevorderingsreeksen, in die tijd het tweede niveau. In 1925, na twee seizoenen, zakte Blankenberge weer naar Provinciale. Na een jaar kon de club echter de terugkeer afdwingen naar het nationaal niveau. Net na dit seizoen werd het aantal nationale competitieniveaus uitgebreid, zodat vanaf 1926 de bevorderingsreeksen voortaan de derde klasse waren. Bij de invoering van de stamnummers dat jaar kreeg SV Blankenberge stamnummer 48 toegekend. In zijn reeks kreeg men bovendien het gezelschap van stadsgenoot Daring Club Blankenberge, een jongere club die in 1921 was opgericht, en bij de Belgische Voetbalbond was aangesloten met stamnummer 146. Daring degradeerde na dit ene seizoen; SV Blankenberge kon zich ditmaal meerdere seizoen handhaven in de nationale bevorderingsreeksen.
In 1930/31 eindigde de ploeg als allerlaatste in zijn reeks. Na het seizoen werd echter een extra reeks in Tweede en Derde Klasse gecreëerd. Het aantal clubs in de nationale reeksen werd uitgebreid, zodat Blankenberge ondanks zijn laatste plaats niet hoefde te degraderen. Het jaar nadien pakte men zelfs de titel, zodat de club vanaf 1932 aantrad in de Tweede Klasse. Bij het 25-jarig bestaan dat jaar kreeg men ook het predicaat Koninklijk.
In 1935 degradeerde de club opnieuw naar Bevordering, waar men opnieuw stadsgenoot Daring aantrof. In 1937 degradeerde SV Blankenberge opnieuw, en zakte zo weg uit het nationaal voetbal. SV Blankenberge bleef de volgende jaren in de gewestelijke en provinciale reeksen spelen.
In 1957 pakte men uiteindelijk nog eens de titel in Eerste Provinciale, zodat de club na twee decennia nog eens promoveerde naar de nationale bevorderingsreeksen, ondertussen de Vierde Klasse. SV Blankenberge zette de eerste jaren meteen goede resultaten neer. In het tweede seizoen, 1958/59, eindigde de club als tweede, op amper twee punten van reekswinnaar US du Centre. Halverwege de jaren 60 kreeg men het moeilijker, tot men in 1969 op een degradatieplaats strandde. Na twaalf seizoenen zakte SV Blankenberge zo terug naar Eerste Provinciale. Halverwege de jaren zeventig zou men zelfs ook daaruit wegzakken.
Eind jaren 90 speelde SV Blankenberge in Tweede Provinciale, waar het in 2000 zelfs dreigde uit te degraderen. Daring Blankenberge was de voorbije jaren kunnen opklimmen van Tweede Provinciale tot de nationale Vierde Klasse. In 2000 beslisten beide clubs uiteindelijk samen te gaan. Het stamnummer 48 van Sporting werd overgenomen; stamnummer 146 van Daring werd geschrapt. Uit het rood-wit van Sporting en het wit-zwart van Daring werden de clubkleuren rood, wit en zwart gekozen. De naam werd Sporting Club Blankenberge. De fusieclub ging van start in Vierde Klasse, maar eindigde daar meteen al op een degradatieplaats.
KSC Blankenberge speelde sindsdien in de provinciale reeksen, tot Mei 2023 wanneer Blankenberge als tweede eindigde en toch rechtstreeks naar 3e Nationale promoveerde, omdat kampioen SV Wevelgem City geen licentie voor Nationale aanvroeg.