Folco de Baroncelli-Javon
Lo marqués en Folco de Baroncelli-Javon (Folco[1][2]/Folcò[3] de Baroncelli[1][3]/Barouncèlli[2] en nòrma mistralenca; Ais de Provença, lo 1 de novembre de 1869 – Avinhon lo 15 de decembre de 1943) fuguèt un aristocrata occitan, un escrivan e poèta felibrenc provençau, èra tanben manadièr e gardian.
![](http://178.128.105.246/cars-http-upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/d/dc/Folco_de_Baroncelli_1906.jpg/220px-Folco_de_Baroncelli_1906.jpg)
Poèta de consciéncia politica fòrta, fuguèt un grand defensaire dau pòble e dei tradicions camarguencas Pròche de Frederic Mistral e de Josèp Romanilha, fondèt amb elei lo jornau dau Felibritge: L'Aiòli.
Biografia
modificarApertenent dau costat de son paire a una vielha familha florentina installada en Provença tre lo sègle XV, naissèt a Ais de Provença, mai fuguèt batejat a Avinhon ont sa familha possediá lo Palais dau Rore. Sei grand mairaus èran d'aristocratas nimesencs qu'encara parlavan provençau malgrat la substitucion de la lenga per lo francés dins las classas aristocraticas a aquesta epòca. Partejèt son enfància e sa joinessa entre Arle , Nimes e Bolhargues. Comencèt d'escriure en occitan a l'atge de 18 ans e durant sei estudis a Nimes, encontrèt Frederic Mistral que li confisèt la direccion de L'Aiòli, lo jornau dau Felibritge. A Bolhargues, en pichòta Camarga, au Castèu de Bèla Còsta, au contacte dei cavaus e dei buòus, s'enamorèt de la vida deliura mai dura de gardian, e aquistèt la "fe dei buòus". Tanlèu desliurat de la tutèla familhala, venguèt manadièr e s'installèt au mas de l'Amarèu, près dei Santei Marias de la Mar. Ailà fondarà la Manada santenca <Manado santenco> e esposarà la filha d'un proprietari de Castèunòu de Papa que li donarà tres filhas.
Veire tanben
modificarArticles connèxes
modificarLiames extèrnes
modificar- Bovina, a la seguida del Marques - Occitanica eAnem / CIRDOC
- Biografia de Folco de Baroncelli-Javon, i, Mémoires de Pays
- Nacion gardiana < Nacioun gardiano>