Bolesław Górnicki
Bolesław Górnicki (ur. 5 stycznia 1909 w Sokołówce, powiat olhopolski) zm. 27 lipca 1998 w Warszawie) – polski lekarz pediatra i historyk medycyny.
Data i miejsce urodzenia |
5 stycznia 1909 |
---|---|
Data i miejsce śmierci | |
profesor doktor nauk medycznych | |
Specjalność: pediatria | |
Alma Mater | |
Doktorat |
1939 – pediatria |
Habilitacja |
1947 – pediatria |
Profesura |
1953 (nadzwyczajny), 1960 (zwyczajny) |
Odznaczenia | |
![]() ![]() ![]() ![]() |
Życiorys
edytujSyn Eugeniusza. Od 1918 mieszkał w Lipnie, gdzie ukończył gimnazjum, a następnie wyjechał do Warszawy, gdzie studiował medycynę na Wydziale Lekarskim Uniwersytetu Warszawskiego. Po ukończeniu nauki w 1932 pracował jako lekarz Ubezpieczalni Społecznej w Warszawie[1], od 1937 pełnił funkcję redaktora czasopisma "Młoda Matka". W 1939 przedstawił pracę "Zagadnienia pediatryczne w dziełach Jędrzeja Śniadeckiego" i uzyskał tytuł doktora nauk medycznych. Po zakończeniu II wojny światowej rozpoczął prowadzenie wykładów z propedeutyki lekarskiej, historii medycyny, logiki i etyki lekarskiej na Wydziale Lekarskim Uniwersytetu Warszawskiego. W 1947 przedstawił dysertację habilitacyjną pt. "Zarys piśmiennictwa pediatrycznego do roku 1600" i otrzymał stanowisko docenta historii medycyny. W 1951 wyjechał do Szczecina, gdzie jako profesor Pomorskiej Akademii Medycznej im. gen. Karola Świerczewskiego w Szczecinie stał na czele Katedry i Kliniki Pediatrycznej, w 1953 uzyskał stopień profesora nadzwyczajnego[2], w latach 1956–1959 pełnił funkcję rektora tej uczelni. W 1960 powrócił do Warszawy, uzyskał stopień profesora zwyczajnego[2]. Od 1962 przez dziesięć lat był rektorem Akademii Medycznej w Warszawie, a następnie od 1973 do 1979 dyrektorem Instytutu Pediatrii tamże. Równocześnie w latach 1960–1969 zajmował stanowisko dyrektora warszawskiego Instytutu Matki i Dziecka. W latach 1970–1979 był prezesem Polskiego Towarzystwa Pediatrycznego i Towarzystwa Planowania Rodziny. W 1982 Bolesław Górnicki został wybrany na członka rzeczywistego Wydziału V Nauk Lekarskich Towarzystwa Naukowego Warszawskiego, od 1986 pełnił funkcję wiceprezesa, a w latach 1992–1994 prezesa.
Zmarł w Warszawie i zgodnie jego wolą został pochowany w grobowcu rodzinnym na Cmentarzu Starym w Płocku.
Opublikował prace z zakresu żywienia dzieci, nefrologii, historii i medycyny.
Członkostwo
edytuj- Polskie Towarzystwo Pediatryczne[2];
- Polskie Towarzystwo Endokrynologiczne[2];
- Polskie Towarzystwo Fizjologiczne[2];
- Polskie Towarzystwo Historii Medycyny[2];
- New York Academy of Science[2];
- Societe Internationale de Pediatrie[2];
- Societe Internationale d'Historie de la Medicine[2];
- Unia Międzynarodowych Towarzystw Pediatrycznych (UNEP-SA) - członek założyciel[2];
- Towarzystwo Naukowe Płockie[3].
Odznaczenia
edytuj- Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski
- Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski
- Krzyż Komandorski z Gwiazdą Orderu Odrodzenia Polski
- Złoty Krzyż Zasługi (1954, za zasługi w pracy naukowej i dydaktycznej w dziedzinie medycyny)[4]
i inne[2].
Publikacje
edytujAutor, współautor i redaktor podręczników medycznych[1]:
- Diagnostyka i terapia małego dziecka (1967)
- Żywienie dzieci zdrowych i chorych (1971)
- Vademecum pediatrii (1972)
- Endokrynologia kliniczna wieku rozwojowego (1974, z Tadeuszem Pawlikowskim)
- Pediatria (1985, z Barbarą Dębiec)
Przypisy
edytuj- ↑ a b c d e f Lidia Becela , Kto jest kim w polskiej medycynie : informator biograficzny, Wyd. 1, Warszawa: Interpress, 1987, s. 198, ISBN 83-223-2339-5, OCLC 19363162 .
- ↑ a b c d e f g h i j k Maria Roszkowska-Blaim "Katedra i Klinika Pediatrii i Nefrologii" w "Dzieje I Wydziału Lekarskiego Akademii Medycznej w Warszawie", Warszawski Uniwersytet Medyczny. nefrologia-litewska.wum.edu.pl. [dostęp 2016-03-31].
- ↑ Jakub Chojnacki "Profesor-rektor Górnicki nie żyje" Notatki Płockie nr. 43/3-176 1998, s. 50
- ↑ M.P. z 1954 r. nr 103, poz. 1312.