Bow Street
Bow Street – ulica w centralnym Londynie, na terenie gminy City of Westminster, w dzielnicy Covent Garden. Przy ulicy mieści się gmach Royal Opera House[1]. Dawniej ulica była silnie związana z policją i sądownictwem[2].
City of Westminster | |
![]() Widok w kierunku północnym – z prawej strony gmach dawnego komisariatu policji, z lewej – Royal Opera House | |
Państwo | |
---|---|
Miejscowość | |
Położenie na mapie City of Westminster ![]() | |
Położenie na mapie Wielkiej Brytanii ![]() | |
Położenie na mapie Anglii ![]() | |
Położenie na mapie Wielkiego Londynu ![]() | |
![]() |
Historia
edytujUlica została zbudowana w latach 1633–1677. Jej nazwa (dosł. „ulica łukowa”) nawiązuje do jej kształtu. W XVII i XVIII wieku stanowiła popularne miejsce zamieszkania osób z wyższych sfer społecznych. Urodził się tu polityk i biliofil Robert Harley (1642), a zamieszkiwali – snycer Grinling Gibbons (w latach 1678–1721), wydawca Jacob Tonson (1707), dramaturg William Wycherley (1715), aktorzy David Garrick i Peg Woffington (1742–1744) oraz Charles Macklin (1743–1748), pisarz Henry Fielding (1749–1753), sędzia pokoju John Fielding (1754–1780), dyrektor teatralny John Rich (1754–1761) oraz pisarz i leksykograf Samuel Johnson[3].
W 1732 roku przy Bow Street został otwarty teatr Covent Garden Theatre, później zastąpiony przez gmach Royal Opera House[3]. Pod nr 1 mieściła się w latach 1671–1749 kawiarnia Will′s Coffee House uczęszczana przez pisarzy, m.in. Samuela Pepysa, Johna Drydena, Johna Gaya, Alexandra Pope′a, Josepha Addisona, Richarda Steele′a, Jonathana Swifta, Samuela Johnsona i Williama Wycherleya. Na początku XIX wieku ulica znana była z mieszczących się przy niej domów publicznych[3].
W latach 1740–2006 przy ulicy mieścił się sąd niższej instancji (magistrates′ court ). W 1749 roku z inicjatywy sędziego Henry′ego Fieldinga sformowana została tu pierwsza w historii Londynu profesjonalna służba policyjna, członkowie której zyskali przydomek Bow Street Runners . Rozformowana w 1839 roku, kiedy pełnię jej obowiązków przejęła utworzona 10 lat wcześniej Metropolitan Police[4][3]. Ta ostatnia utrzymywała komisariat policji przy Bow Street od 1829[5] do 1992 roku. Obecnie mieści się tu muzeum policyjne[2].
W marcu 1919 roku na ulicy doszło do zamieszek z udziałem amerykańskich, kanadyjskich i australijskich żołnierzy, którzy przebywali w Londynie po zakończeniu I wojny światowej. Według doniesień ówczesnej prasy, prawdopodobnie wyolbrzymionych, brało w nich udział 2000 osób. Ich przyczyną było aresztowanie trzech Amerykanów, po tym gdy odmówili policjantowi zaprzestania gry w kości. Wydarzenie zyskało miano bitwy na Bow Street[5].
W kulturze
edytujBow Street pojawia się na standardowej, brytyjskiej wersji planszy do gry Monopoly w tej samej (pomarańczowej) grupie co dwie inne ulice słynące niegdyś z obecności policji – Vine Street oraz (Great) Marlborough Street[5].
Przypisy
edytuj- ↑ Monopoly Guide to London for Tourists - #06: Bow Street. Bowl of Chalk. [dostęp 2024-01-09]. (ang.).
- ↑ a b History. Bow Street Police Museum. [dostęp 2024-01-10]. (ang.).
- ↑ a b c d Christopher Hibbert, Ben Weinreb, John Keay, Julia Keay: The London Encyclopaedia. Wyd. 3. Macmillan, 2010, s. 85-86, 730. ISBN 978-1-4050-4925-2.
- ↑ Jessica Brain: Bow Street Runners. Historic UK. [dostęp 2024-01-09]. (ang.).
- ↑ a b c Martin Fido, Keith Skinner: The official encyclopedia of Scotland Yard. Londyn: Virgin Books, 1999, s. 33. ISBN 978-0753505151.