Bracia Lumière
Bracia Lumière, Auguste Marie Louis (ur. 19 października 1862 w Besançon, zm. 10 kwietnia 1954 w Lyonie) i Louis Jean (ur. 5 października 1864 w Besançon, zm. 6 czerwca 1948 w Bandol) – francuscy wynalazcy, pionierzy kinematografii.
![]() | |
Data i miejsce urodzenia |
Auguste Marie Louis: |
---|---|
Data i miejsce śmierci |
Auguste: 10 kwietnia 1954 |
Narodowość |
Francja |
![](http://178.128.105.246/cars-http-upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/5/53/Auguste_Lumi%C3%A8re.jpg/220px-Auguste_Lumi%C3%A8re.jpg)
![](http://178.128.105.246/cars-http-upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/1/19/Louis_Lumiere_with_microscope_and_test_tubes.jpg/220px-Louis_Lumiere_with_microscope_and_test_tubes.jpg)
![](http://178.128.105.246/cars-http-upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/4/44/Maison_naissance_Fr%C3%A8res_Lumi%C3%A8re.jpg/220px-Maison_naissance_Fr%C3%A8res_Lumi%C3%A8re.jpg)
Życiorys
edytujIch ojcem był fotograf i malarz Claude-Antoine Lumière (1840–1911), matką – Jeanne-Josephine Costille. Auguste i Louis byli najstarszymi z rodzeństwa, mieli trzy młodsze siostry (Jeanne, Juliette i France) oraz młodszego brata (Edouarda)[1].
Edukację pobierali w liceum technicznym La Martinière w Lyonie. Auguste zdał maturę w 1879, Louis – w 1880. Obaj bracia mieli podjąć dalsze kształcenie na politechnice (co było życzeniem ich ojca), jednak ostatecznie do tego nie doszło; powodem mogły być ich kłopoty zdrowotne, niechęć matki (która podobno obawiała się, że takie studia zniszczą ich kreatywność) lub brak czasu; zamiast tego bracia podjęli pracę w studiu fotograficznym ojca, w którym pracowali nad udoskonaleniem technik fotograficznych[2]. W 1881 roku Louis opracował tam nową technikę suchych płyt fotograficznych. Płytki te, nazywane Etiquettes bleues („Niebieskimi etykietami”), zyskały znaczną popularność i sprzedawały się dobrze. Claude-Antoine Lumière zakupił nieczynną fabrykę kapeluszy, w której otworzył fabrykę wynalezionych przez syna płyt. Z czasem firmą zaczęli zarządzać Auguste i Louis. Osiągała ona znaczne zyski, zwiększając stopniowo w kolejnych latach zatrudnienie i obszar działalności (m.in. zajęła się też produkcją papieru fotograficznego) i sprzedając produkty również za granicą[3].
W 1883 roku troje spośród rodzeństwa Lumière zawarło małżeństwa z trójką potomków zaprzyjaźnionego z Claude-Antoine Lumière’em Alphonse’a Wincklera; Juliette wyszła za Jules’a Wincklera, Louis ożenił się z Rose Winckler, a Auguste z jej siostrą Marguerite[4]. Po ślubie Louis i Auguste zajęli dwa przedzielone korytarzem mieszkania w domu mieszczącym się naprzeciwko zarządzanej przez nich fabryki[5].
Wynalezienie kinematografu
edytujNie wiadomo, co dokładnie zainspirowało braci do zajęcia się kinematografią. Według jednej z wersji impulsu dostarczył im ich ojciec, który w 1894 roku zobaczył w Paryżu kinetoskop Thomasa Edisona i był pod tak wielkim jego wrażeniem, że powiedział Louisowi Oto, czym powinieneś się zająć[6][4]. Bracia Lumière kupili poprzez pośrednika aparat Edisona i rozpoczęli jego badanie. Doszli do wniosku, że wymaga on szeregu ulepszeń, m.in. powinien być lżejszy (ważył ok. 500 kg[7]), oferować ostrzejszy obraz i możliwość oglądania gotowego filmu większej liczbie odbiorców naraz (obrazy Edisona mógł oglądać w danym momencie tylko jeden widz)[4].
Początkowo nad wynalazkiem pracował Auguste, z czasem zastąpił go Louis, który opracował rozwiązanie podczas jednej z bezsennych nocy[7]. Podstawowym problemem aparatu Edisona był brak ostrości filmu, który wynikał z tego, że klatki przesuwały się zbyt szybko. Louis oparł rozwiązanie tego problemu o mechanizm znany z maszyny do szycia – o stopę, która przytrzymywała materiał na miejscu, zapobiegała jego przesuwaniu podczas aplikowania szwu. Podobny mechanizm zastosowany w kinematografie pozwalałby przesuwać taśmę filmową poprzez serię szarpnięć – dzięki temu zatrzymywałaby się ona na krótko, co pozwoliłoby na pełne oświetlenie obrazu i jego dokładne zarejestrowanie przez widza; uzyskany film byłby wyraźniejszy, a jednocześnie tworzyłoby się wrażenie ruchu[8][9]. Ponadto kinematograf braci Lumière był znacznie lżejszy od półtonowego aparatu Edisona – ważył zaledwie ok. 4 kilogramów, m.in. dzięki temu, że nie wymagał ciężkich baterii, ponieważ był napędzany korbką. Dodatkowo był mniej kosztowny w eksploatacji dzięki mniejszemu zużyciu taśmy filmowej niż konkurencyjny aparat (16 klatek na sekundę, a więc o 32 klatki na sekundę mniej niż urządzenie Edisona)[10].
W 1895 bracia skonstruowali i opatentowali kinematograf i 28 grudnia w Salonie Indyjskim przy bulwarze Kapucynów w Paryżu zorganizowali swoją pierwszą publiczną projekcję filmu (nosił on tytuł Wyjście robotników z fabryki), obejrzało go 35 osób. Pierwsze filmy braci Lumière były migawkami z życia. Pierwszą fabułę zawarli w obrazie pt. Polewacz polany. W 1899 opracowali zasadę tzw. fotoramy (fotografii panoramicznej). W 1907 rozpoczęli w swej wytwórni w Lyonie produkcję szklanych płyt do fotografii barwnej metodą autochromową. Louis opracował w 1935 metodę anaglifową filmu (film trójwymiarowy). Auguste poświęcił się z czasem badaniom w dziedzinie chemii fizjologicznej.
Zobacz też
edytujPrzypisy
edytuj- ↑ Gina DeAngelis: Motion Pictures: Making Cinema Magic (Innovators, 11). Oliver Press, 2004, s. 34. ISBN 978-1-881508-78-6.
- ↑ Tadeusz Lubelski Lumière i Mélies: fotograf i iluzjonista inicjują kinematograf. W: Kino nieme. Kraków: Towarzystwo Autorów i Wydawców Prac Naukowych Universitas, 2010, s. 84. ISBN 978-83-242-1297-2.
- ↑ Tadeusz Lubelski Lumière i Mélies: fotograf i iluzjonista inicjują kinematograf. W: Kino nieme. Kraków: Towarzystwo Autorów i Wydawców Prac Naukowych Universitas, 2010, s. 86. ISBN 978-83-242-1297-2.
- ↑ a b c Gina DeAngelis: Motion Pictures: Making Cinema Magic (Innovators, 11). Oliver Press, 2004, s. 35. ISBN 978-1-881508-78-6.
- ↑ Tadeusz Lubelski Lumière i Mélies: fotograf i iluzjonista inicjują kinematograf. W: Kino nieme. Kraków: Towarzystwo Autorów i Wydawców Prac Naukowych Universitas, 2010, s. 82. ISBN 978-83-242-1297-2.
- ↑ Tadeusz Lubelski Lumière i Mélies: fotograf i iluzjonista inicjują kinematograf. W: Kino nieme. Kraków: Towarzystwo Autorów i Wydawców Prac Naukowych Universitas, 2010, s. 87. ISBN 978-83-242-1297-2.
- ↑ a b Tadeusz Lubelski Lumière i Mélies: fotograf i iluzjonista inicjują kinematograf. W: Kino nieme. Kraków: Towarzystwo Autorów i Wydawców Prac Naukowych Universitas, 2010, s. 89. ISBN 978-83-242-1297-2.
- ↑ Tadeusz Lubelski Lumière i Mélies: fotograf i iluzjonista inicjują kinematograf. W: Kino nieme. Kraków: Towarzystwo Autorów i Wydawców Prac Naukowych Universitas, 2010, s. 88. ISBN 978-83-242-1297-2.
- ↑ Gina DeAngelis: Motion Pictures: Making Cinema Magic (Innovators, 11). Oliver Press, 2004, s. 36. ISBN 978-1-881508-78-6.
- ↑ Gina DeAngelis: Motion Pictures: Making Cinema Magic (Innovators, 11). Oliver Press, 2004, s. 37. ISBN 978-1-881508-78-6.
- ISNI: 0000000108706356
- VIAF: 12145857766223020031
- ULAN: 500006949
- LCCN: n85178097
- GND: 119300753
- NDL: 00649755
- BnF: 124083524
- SUDOC: 027543609
- SBN: UBOV101089
- NLA: 35315902
- NKC: mzk2005266339
- BNE: XX1008889
- NTA: 070664471
- BIBSYS: 90068028
- CiNii: DA10558189
- PLWABN: 9810548729705606
- NUKAT: n02080432
- J9U: 987007274643805171
- ΕΒΕ: 230121
- BLBNB: 000466507
- ISNI: 0000000110345270
- VIAF: 73576
- ULAN: 500019435
- LCCN: n85178098
- GND: 119002663
- NDL: 00649754
- BnF: 12287503j
- SUDOC: 03171045X
- SBN: UBOV101090
- NLA: 35315890
- NKC: mzk2005266338
- BNE: XX1008887
- NTA: 070693633
- BIBSYS: 90891225
- CiNii: DA10558156
- Open Library: OL6427838A, OL156133A
- PLWABN: 9810548729205606
- NUKAT: n02080431
- J9U: 987007264889205171
- BLBNB: 000466502