Dyskusja:Neron
Literatura uzupełniająca
- Michael Grant: Neron. Państwowy Instytut Wydawniczy, Warszawa 1980
- Richard Holland: Neron. Okrutny zbrodniarz rozgrzeszony. Wydawnictwo Amber, Warszawa 2007
- Philipp Vandenberg: Neron. Świat Książki, Warszawa 2001
- Marisa Ranieri Panetta: Neron. Wydawnictwo Muza, Warszawa 2001
- Max Gallo: Neron. Panowanie antychrysta. Wydawnictwo WAM, Kraków 2008
- Miriam T. Griffin: Neron. Koniec dynastii. Wydawnictwo Napoleon V, Oświęcim 2018
- Aleksander Krawczuk: Poczet cesarzy rzymskich. Wydawnictwo Iskry, Warszawa 2006
- Michael Grant: Dwunastu cezarów. Wydawnictwo Cyklady, Warszawa 1997, s. 135-155 [Neron]
- Słownik cesarzy rzymskich (red. J. Prostko-Prostyński). Wydawnictwo Poznańskie, Poznań 2001
- Max Cary, Howard Hayes Scullard: Dzieje Rzymu. Od czasów najdawniejszych do Konstantyna. T. 2. PIW, Warszawa 1992
- Władcy i wodzowie starożytności. Słownik (red. P. Iwaszkiewicz, W. Łoś, M. Stępień). Wydawnictwa Szkolne i Pedagogiczne, Warszawa 1998
Ocena
edytujCesarz rzymski od 54 roku. Despotyk, chory psychiczne błędny artysta, wymuszający władze i pochwały dla swoich dzieł cesarz. Nie interesowało go dobro państwa i ludu, jedynie wino muzyka, spiew i poezja. dla swoich potrzeb (chciał napisać o tym wiersz ale nie wyszło) zlecił podpalenie Rzymu. wine zrzucił na chreścijen, co zapoczatkowło pierwsze ich prześladowania. Z powodu choroby psychcznej popełnił samobójstwo.
No nie wiem
edytujJa tam bym sie nie zdziwij gdyby sie okazalo ze to jednack chrzescijanie rzym podpalili, a potem wszystko na Nerona zwalili... Ta jasne!!!
Neron nie podpalił Rzymu!
edytujTo Sienkiewicz przyszył mu łatkę podpalacza i tak już pozostało ...
Neron w trzech słowach: Sadysta, paranoik i chory psychiczie idiota
Podpalenie i chrzescijanie
edytujPo pierwsze - Neron nie podpalił Rzymu - to wymyślił Sienkiewicz. Rzym płonął sobie co kilka lat, takie było ówczesne budownictwo...
Po drugie - nie było prześladowań chrześcijan - to zostało wymyślone w XVII wieku przez Kościół Katolicki, który uznał, że przyda mu sie trochę męczenników.
Nie prawda było prześladowanie wy ateisci
Wierutna bzdura, kolego.
edytujPrzesladowania chrzescijan miely miejsce. Tak to z naukowego punktu widzenia wyglada:"Prześladowania chrześcijan przez Nerona zostały opisane obrazowo w "Quo Vadis" H. Sienkiewicza - powieści powszechnie znanej. Prześladowania te - choć wyjątkowo okrutne - były krótkotrwałe i ograniczone do stolicy Imperium. Następne, bez porównania mniejsze prześladowania chrześcijan nastąpiły dopiero dwadzieścia lat później, za panowania cesarza Domicjana (81 - 86). Za jego rządów chrześcijanie zostali z Rzymu wypędzeni, lecz po pewnym czasie pozwolono im wrócić." Adrian Z. ,,nie było prześladowań chrześcijan - to zostało wymyślone w XVII wieku przez Kościół Katolicki, który uznał, że przyda mu sie troche męczenników.Typowy przykład antykatolickich bzdur.Prześladowania chrześcijan miały miejsce.Oto dowód:,,Atoli ani pod wpływem zabiegów ludzkich ,ani darowizn cesarza,ofiar błagalnych na rzecz bogów nie ustępowała hańbiąca pogłoska i nadal wierzono,że pożar był nakazany.Aby ją więc usunąć,podstawił Neron winowajców i dotknął najbardziej wyszukanymi kaźniami tych,których znienawidzono dla ich sromot,a których gmin chrześcijanami nazywał.Początek tej nazwie dał Chrystus,który za panowania Tyberiusza skazany był na śmierć przez prokuratora Poncjusz Pilatusa;a przytłuminy na razie zgubny zabobon znowu wybuchnął,nie tylko w Judei gdzie się to zło wylęgło,lecz także w stolicy dokąd wszystko co potworne albo sromotne zewsząd napływa i licznych znajduje zwolenników.Schwytano więć naprzód tych,którzy tę wiarę publicznie wyzawali,potem na podstawie ich zeznań ogromne mnóstwo innych,i udowodniono im nie tyle zbrodnię podpalenia,ile nienawiść ku rodzajowi ludzkiemu.A śmierci ich przydano to urągowisko,że okryci skórami dzikich zwierząt,ginęli rozszarpywani przez psy albo przybici do krzyżów[albo przeznaczeni na pastwę płomieni i],gdy zabrakło dnia,palili się,służąc za nocne pochodnie.Na to widowisko ofiarował Neron swój park i wydał igrzysko w cyrku,gdzie w przebraniu woźnicy z tłumem się mieszał lub na wozie stawał.Stąd chociaż ci ludzie byli winni i zasługiwali na najsurowsze kary,budziła się ku nim litość,jako że nie dla pożytku państwa,lecz dla zadośćuczynienia okrucieństwu jednego człowieka byli traceni.(Tacyt,Roczniki,Księga 15,rozdział 44).Tonacja tego tekstu jest nieprzychylna i i nieżyczliwa wobec chrześcijan,co przekreśla podejrzenia o jego interpolacji.Co zaś do określenia nienawiść ku rodzajowi ludzkiemu,to wysuwano go pod adresem chrześcijan ponieważ:stronili od pogan,nie brali udziału w ich uroczystościach i ofiarach i unikali igrzysk.
Pewne sugestie przy opracowywaniu tej biografii.
edytujAutor notki biograficznej Nerona zapomniał uwzględnić powstanie Icenów na wyspach brytyjskich, które zostało stłumione przez legiony rzymskie dowodzone przez Swetoniusza Paulina na początku lat 60-tych ( dokładnie to zdarzenie opisuje Tacyt w "Rocznikach, co więcej rekonstrukcja rynsztunku rzymskiego z tamtego okresu znajduje się w muzeum w Chester).
Kto wam powiedzial ze Neron to psychol??????
edytujNeron Klaudiusz byl tylko slaby psychicznie. To ze ma latke psychopaty i idioty zawdzieczamy tylko Agrypinie, Senece, Senatorom i Rzymianom. 1. Agrypina chciala byc druga Hatshepsut wiec Seneka, ktorego sama zatrudnila poradzil Neronowi by kazal ja zabic. Ostatnie slowa Agrypiny brzmialy:"Neron nie moglby kazac mnie zabic". 2. Gdy na rozkaz Nerona zabito Agrypine jak zareagowal sie Senat?????Pogratulowal Neronowi dobrego posuniecia politycznego, a gdy wrocil do Rzymu lud wiwatowal na jego czesc.
W takiej sytuacji chyba kazdy bylby zadowolony i staral sie jeszcze raz zadowolic wszystkich.
Ze zgłoś błąd
edytujSzymon Żywicki Podyskutujemy? 14:20, 11 lis 2008 (CET)
- Neron
Informacja o Petroniuszu, erbitrze elegancji jest literackim wymysłem H. Sienkiewicza. W rocznikach Tacyta występuje co prawda Petroniusz, ale jest on tam opisany jako bogata osoba dokonujaca osobliwego samobójstwa. Nie ma żadnej informacji, że był dworzaninem Nerona.
Zgroza
edytujJak można brać Sienkiewicza za wzór do zrozumienia historii...ten człowiek był literatą a nie historykiem! Literaci zas piszą tak jak chcą by upiększyć swe dzieła. Znał się on licho na historii bo i nie znał wszystkich ówczesnych dzieł, i pisał z wyraźną stronniczością jak i nie powstały jeszcze pewne ważne prace o tamtych czasach. W XIX wieku patrzono nieco inaczej na historie. Fakt że do dzisiaj niektórym to zostało... Ale absolutnie tego co pisze Sienkiewicz nei można traktować w kategorii wiedzy historycznej. Równie dobrze można by było uznać że Ordon zginął w swej reducie bo Mickiewicz dla efektu postanowił go zabić. Tym czasem człowiek sobie jeszcze żył długo i dobrze.
Gajus Swetoniusz Trankwillus - żywoty cezarów
edytuj"Sądzę, ze warto poznać większość przedstawicieli tej rodziny, aby tym bardziej okazało se jasne, ze Nero wprawdzie nie posiadał już zalet swych przodków, za to przyniósł na świat wady każdego z nich, jak gdyby z krwią mu przekazane"
"W jedenastym roku życia (...) Nero zaczął zdradzać potworność swej natury wszelkimi dostępnymi mu już wtedy sposobami"
Ćwiczył się w muzyce
"W czasach dzieciństwa kształcono go poza wszystkimi innymi naukami także w muzyce. Gdy tylko osiągną władzę, natychmiast zawezwał do siebie lutnistę Terpnosa, cieszącego się wówczas największym powodzeniem, i do późnej nocy przesiadywał przy nim, bez przerwy przez szereg dni, gdy ten grywał po uczcie. Z wolna sam zaczął się zaprawiać i ćwiczyć w tej sztuce, nie zaniedbując żadnych wskazówek (...) kładł sobie ołowiana płytkę na kładce piersiowej, leząc na wznak. Oczyszczał organizm lewatywą i wymiotami. Powstrzymywał się od owoców i potraw szkodliwych dla głosu. Aż wreszcie zwiedziony złuda postępu w pracy, chociaż głos miał nikły i stłumiony, zapragną występować na scenie (...) Co żywo zewsząd pozbierał młodzieniaszków stanu rycerskiego i więcej niż pięć tysięcy młodzieńców co najbardziej krzepkich z gminu, aby podzielono ich na stronnictwa i nauczono różnego rodzaju oklasków. Mieli go wspomagać w ten sposób podczas śpiewaczego występu (...) W czasie jego występu śpiewaczego niewolno było wyjść z teatru nawet w sprawie nie cierpiącej zwłoki. Mówią, że kobiety rodziły dzieci podczas przedstawień, wielu widzów, którym już zbrzydło słuchać go i chwalić, albo po kryjomu skakało z murów, gdyż bramy miast były zamknięte, albo udając zmarłych dawało się wynieść w kondukcie pogrzebowym."
Skłonności seksualne
"Oprócz uwodzenia wolno urodzonych chłopiąt i związków cudzołożnych z mężatkami dopuścił się gwałtu na westalce Rubrii. O mało nie poją za prawną żonę wyzwolenicy Akte, podstawiwszy byłych konsulów aby fałszywie przysięgali, że pochodzi ona z królewskiego rodu. Chłopca Sporusa, po wycięciu mu jąder, usiłował zamienić na kobietę. Sprowadził do siebie z posagiem i w purpurowej zasłonie, uroczyście świecąc obrzęd zaślubin. Żył z nim jak z żoną. Istnieje czyjś dowcipny żarcik, że 'dobrze działo by się ludziom gdyby ojciec Domicjusz pojął taka żonę'. Tego Sporusa przybrał w szaty cesarzowej, obwoził z sobą w lektyce, towarzyszył mu po sądach i targowiskach Grecji, a rychło i w Rzymie na Sigillariach, co chwile obcałowując. Nikt nie wątpił, ze Nero pragną zostać kochankiem matki, lecz że przeciwnicy Agryppiny odwiedli go od tego w obawie, aby ta namiętna i gwałtowna kobieta nie zdobyła ostatecznej przewagi jeszcze przez ten rodzaj wpływów, szczególnie gdy w poczet nałożnic przyjął ulicznicę, która według ogólnej opinii była najbardziej podobna do Agryppiny. Niektórzy twierdza stanowczo, że dawniej ilekroć jeździł z matką w lektyce, ulegał swej plugawej żądzy i ze zdradziły go nawet ślady na szatach. Swoim ciałem kupczył tak szczodrze, że nie tylko splamił rozpusta prawie wszystkie jego części, lecz wymyślił jeszcze jakby nowy rodzaj zabawy. Oto przebrany w skórę dzikiego zwierzęcia wypadał z klatki i rzucał się na organy płciowe mężczyzn i kobiet przywiązanych do słupa. A gdy do syta zaspokoił swą okrutna rządzę, oddawał się wyzwoleńcowi Doryforosowi. Co więcej jak sam poślubił uprzednio Sporusa, tak teraz został żoną Doryforosa, naśladując okrzyki i jęki gwałconych dziewic."
Warto dokładniej prześledzić żywoty cezarów, Neron na okrągło kogoś niesprawiedliwie oskarżał, okradał i gwałcił. Jak znajdę czas, dopisze coś więcej.
Sprecyzowanie założenia zastosowanego w tekście
edytujCo to znaczy: "(...) jak i późniejszych autorów chrześcijańskich, nie lubiących go z wiadomych powodów." Jeżeli to ma być informacja pełna i bezstronna to powinno się tu znaleźć wyszczególnienie tych powodów, a nie sprowadzanie opisu do domysłów.
Myślicie, że w 30 lat po ukrzyżowaniu Chrystusa chrześcijaństwo tak opanowało Rzym, że było dla niego problemem? Mogła tam być jakaś grupka judeochrześcijan, którą, korzystając z okazji pożaru, podesrali swoi ortodoksyjni zraelici czyli tzw. żydy.
O mentalności rzeczy pospolitej
edytujTo jakiś dyskusyjny koszmar! Poziom tej dyskusji i jej uczestników najlepiej określa składnia zdań i używane słownictwo ("despotyk", "literata", "błędny artysta", "erbiter", "zraelici, czyli tzw. żydy") - i to lepiej niż dobór samych argumentów. Wszystko kręci się dookoła tego, czy Swetoniusz i Sienkiewicz mieli rację, czy też nie. Widać poziom społeczeństwa nieoczytanego i w dodatku nie nauczonego myśleć krytycznie (i argumentować też nie, oczywiście). Skądinąd to pouczające. W sumie daje żałosny obraz mentalności społeczeństwa Pospolitej Rzeczy, którego - niestety - jestem częścią. Pogratulować - tylko komu? 89.231.108.207 (dyskusja) 10:27, 23 wrz 2013 (CEST)
Sporus
edytujMoże w dziale "małżeństwa" można by dodać coś o Sporusie? Oczywiście to małżeństwo nie było niestety w świetle rzymskiego prawa legalne,jednak warto by o tym wspomnieć wspominając,że małżeństwo to było bezprawne.