Elimination Chamber
Elimination Chamber match – odmiana walki w wrestlingu występująca tylko na gali Elimination Chamber. W walce bierze udział 6 zawodników zamkniętych w stalowej kopule z czterema kabinami. Na początku na ringu znajduje się 2 wrestlerów, a pozostała czwórka jest zamknięta w kabinach, skąd są wypuszczani w regularnych odstępach czasu. Zawodnik, który zostanie przypięty lub się podda – odpada. Wygrywa ostatni zawodnik na ringu. W polskiej terminologii wrestlingowej Elimination Chamber tłumaczone jest jako Komora eliminacji.
![](http://178.128.105.246/cars-http-upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/4/4b/Elimination_chamber_nyr06.jpg/240px-Elimination_chamber_nyr06.jpg)
Historia
edytujGeneza
edytujPrzed powstaniem Elimination Chamber matchu, w WWE używało się jedynie dwóch rodzajów walk w zamknięciu – Steel Cage matchu i Hell in a Cell matchu. W 2002 roku WWE ogłosiło powstanie Elimination Chamber – walki w klatce, która łączyła elementy Hell in a Cell, Royal Rumble, Survivor Series oraz WarGames matchy. Odstępy czasowe pomiędzy wejściami zawodników zapożyczono od Royal Rumble i WarGames, klatkę od Hell in a Cell, a zasadę eliminacji od Survivor Series. Koncept walki został stworzony przez wrestlera Triple H’a[1].
Gale PPV podczas rozbicia brandów
edytujW 2002 WWE rozpoczęło dzielenie swojego rosteru na dwa brandy. Każdy z brandów (Raw i SmackDown![2]) otrzymał swoje własne programy telewizyjne oraz gale pay-per-view. Generalny Manager Raw, Eric Bischoff, ogłosił pierwszy Elimination Chamber match[3]; odbył się on na gali Survivor Series 2002[4]. Do 2006 roku ten typ pojedynku zarezerwowany był jedynie dla Raw. Od 2008 Elimination Chamber match pojawiał się jedynie na galach WWE No Way Out; walczyli w nim wrestlerzy z różnych brandów[5]. W 2010 roku WWE zastąpiło No Way Out galą WWE Elimination Chamber.
Walka
edytujZasady
edytujEliimination Chamber match jest walką opartą za zasadach eliminacji, rozgrywającą się w ringu i otaczającej go stalowej klatce. Klatka Elimination Chamber jest okrągła, jej ściany zbudowane są ze stalowych belek połączonych łańcuchami. Podłoga wewnątrz klatki poniesiona jest do poziomu wysokości ringu. W środku klatki, przy każdym z czterech narożników ringu, znajdują się komory zbudowane z pleksiglasu. W Elimination Chamber matchu walczy 6 zawodników[6]. Dwoje z nich rozpoczyna walkę, a kolejni uczestnicy walki są losowo wypuszczani z komór w równych odstępach czasowych (5 minut). Zawodnik, który zostanie przypięty lub się podda – zostaje wyeliminowany z walki. Wygrywa ostatni zawodnik na ringu[6]. W 2012 roku wprowadzono regułę mówiącą o tym, że wszystkie poddania i przypięcia muszą mieć miejsce w ringu. W tym typie walki nie ma dyskwalifikacji. Jeżeli komora czekającego w niej zawodnika zostanie zniszczona, może on natychmiast dołączyć do walki[7].
Klatka
edytujJeden z designerów klatki Elimination Chamber, Jason Robinson, wyznał, że powstało kilka projektów klatki[8]. Struktura komory eliminacji została wyprodukowana fabrycznie w Colorado Springs, a zbudowanie jej po raz pierwszy zajęło około siedmiu tygodni. Konstrukcja kosztowała 250 tysięcy amerykańskich dolarów[8].
Zbudowana jest ze stali pomalowanej na czarno, waży 15 ton, z czego 10 waży sama stal. Każda z wewnętrznych komór wykonana jest z pleksiglasu. Łańcuchy otaczające klatkę mają 3,2 km długości i ważą ponad 5 ton[8][9]. Do transportu klatki wykorzystuje się 15-metrową ciężarówkę. Budowa struktury na arenie trwa 8 godzin[8]. Kiedy nie jest używana, komora eliminacji przechowywana jest w porcie w Newark w stanie New Jersey[8]. Ze względu na problemy z zawieszaniem klatki na wielu arenach, WWE zaprzestało organizowania gali Elimination Chamber przez półtora roku. Cykl powrócił w lutym 2017 jako ekskluzywny dla brandu SmackDown, gdzie zadebiutowała nowa wersja klatki[10]. Większość okrągłych elementów została zmieniona w kwadratowe (w tym cztery komory, w których przebywają wrestlerzy), zabezpieczono okolice ringu cienkimi materacami, zaś na szczycie klatki umieszczono logo federacji.
Wariacje
edytujNa gali December to Dismember w 2006, zawodnicy z brandu ECW wzięli udział w „Extreme Elimination Chamber” matchu. W tej wariacji pojedynku, w każdej z wewnętrznej komór umieszczona była broń. Broni można było używać w trakcie pojedynku[11].
Na evencie Elimination Chamber w 2015 odbył się Tag Team Elimination Chamber match. Członkowie jednego tag-teamu zostali umieszczeni we wspólnej komorze; łącznie w walce brało udział 6 tag-teamów[12][13].
Interwencje
edytujPomimo klatki otaczającej znaczną część przestrzeni poza ringiem, interwencje z zewnątrz zdarzają się dość często. Na gali New Year’s Revolution (2005) w 2005 Ric Flair odwrócił uwagę sędziego, dzięki czemu Triple H mógł wygrać starcie[14]. Na No Way Out 2009 Edge zaatakował Kofiego Kingstona podczas jego wejścia do ringu, zamknął się w przeznaczonej dla Kofiego komorze i zajął jego miejsce w walce o World Heavyweight Championship[15]. Na gali Elimination Chamber 2010 zaś, Cody Rhodes zaatakował Teda DiBiase’ego Jr. metalową rurą, a jeszcze tej samej nocy Shawn Michaels zaatakował The Undertakera, przez co ten stracił tytuł mistrzowski[16]. Trzy lata później Mark Henry zaatakował uczestników starcia po zostaniu wyeliminowanym[17]. W 2014 The Wyatt Family zainterweniowało atakując Johna Cenę. Tej samej nocy Kane doprowadził do przegranej Daniela Bryana[18].
Lista walk
edytujLista uczestników
edytujMężczyźni
edytujWrestler | Zwycięstwa | Stoczone walki | Liczba eliminacji |
---|---|---|---|
Triple H | 4 | 6 | 7 |
Daniel Bryan | 3 | 5 | 5 |
John Cena | 3 | 7 | 5 |
Drew McIntyre | 2 | 3 | 5 |
Edge | 2 | 4 | 4 |
Brock Lesnar | 1 | 1 | 4 |
Ryback | 1 | 1 | 2 |
Bray Wyatt | 1 | 1 | 2 |
Jack Swagger | 1 | 1 | 1 |
Xavier Woods | 1 | 1 | 1 |
Roman Reigns | 1 | 1 | 1 |
Austin Theory | 1 | 2 | 2 |
Big E | 1 | 2 | 1 |
The Undertaker | 1 | 3 | 6 |
John Morrison | 1 | 3 | 4 |
Bobby Lashley | 1 | 3 | 2 |
CM Punk | 1 | 4 | 5 |
Shawn Michaels | 1 | 4 | 3 |
The Miz | 1 | 4 | 3 |
Kofi Kingston | 1 | 6 | 4 |
Chris Jericho | 1 | 8 | 10 |
Randy Orton | 1 | 9 | 8 |
Braun Strowman | 0 | 1 | 5 |
Goldberg | 0 | 1 | 3 |
Carlito | 0 | 1 | 3 |
Test | 0 | 1 | 2 |
Santino Marella | 0 | 1 | 2 |
Konnor | 0 | 1 | 2 |
Darren Young | 0 | 1 | 2 |
Montez Ford | 0 | 1 | 2 |
Booker T | 0 | 1 | 1 |
Chris Masters | 0 | 1 | 1 |
Finlay | 0 | 1 | 1 |
Ted DiBiase | 0 | 1 | 1 |
Cody Rhodes | 0 | 1 | 1 |
Christian | 0 | 1 | 1 |
Viktor | 0 | 1 | 1 |
Dean Ambrose | 0 | 1 | 1 |
Otis | 0 | 1 | 1 |
Robert Roode | 0 | 1 | 1 |
Jimmy Uso | 0 | 1 | 1 |
Damian Priest | 0 | 1 | 1 |
Kevin Nash | 0 | 1 | 0 |
Chris Benoit | 0 | 1 | 0 |
Kurt Angle | 0 | 1 | 0 |
Hardcore Holly | 0 | 1 | 0 |
Big Daddy V | 0 | 1 | 0 |
Montel Vontavious Porter | 0 | 1 | 0 |
John "Bradshaw" Layfield | 0 | 1 | 0 |
Umaga | 0 | 1 | 0 |
Vladimir Kozlov | 0 | 1 | 0 |
Mike Knox | 0 | 1 | 0 |
Diego | 0 | 1 | 0 |
Fernando | 0 | 1 | 0 |
Kalisto | 0 | 1 | 0 |
Sin Cara | 0 | 1 | 0 |
Tyson Kidd | 0 | 1 | 0 |
Titus O'Neil | 0 | 1 | 0 |
Elias | 0 | 1 | 0 |
Finn Bálor | 0 | 1 | 0 |
Samoa Joe | 0 | 1 | 0 |
Lince Dorado | 0 | 1 | 0 |
Gran Metalik | 0 | 1 | 0 |
Tucker | 0 | 1 | 0 |
Sami Zayn | 0 | 1 | 0 |
Riddle | 0 | 1 | 0 |
Bronson Reed | 0 | 1 | 0 |
Johnny Gargano | 0 | 1 | 0 |
LA Knight | 0 | 1 | 0 |
Logan Paul | 0 | 1 | 0 |
Batista | 0 | 2 | 3 |
Jey Uso | 0 | 2 | 3 |
Mark Henry | 0 | 2 | 2 |
Rob Van Dam | 0 | 2 | 1 |
Kevin Owens | 0 | 2 | 1 |
The Great Khali | 0 | 2 | 0 |
Baron Corbin | 0 | 2 | 0 |
Rey Mysterio | 0 | 3 | 3 |
Dolph Ziggler | 0 | 3 | 1 |
Cesaro | 0 | 3 | 1 |
Wade Barrett | 0 | 3 | 0 |
Seth Rollins | 0 | 3 | 0 |
Big Show | 0 | 4 | 2 |
Jeff Hardy | 0 | 4 | 2 |
AJ Styles | 0 | 4 | 2 |
R-Truth | 0 | 4 | 1 |
Sheamus | 0 | 5 | 5 |
Kane | 0 | 5 | 2 |
Kobiety
edytujWrestlerka | Zwycięstwa | Stoczone walki | Liczba eliminacji |
---|---|---|---|
Shayna Baszler | 1 | 1 | 5 |
Becky Lynch | 1 | 1 | 1 |
Sasha Banks | 1 | 2 | 3 |
Alexa Bliss | 1 | 2 | 3 |
Asuka | 1 | 2 | 3 |
Bianca Belair | 1 | 2 | 3 |
Bayley | 1 | 2 | 2 |
Tamina | 0 | 1 | 2 |
Mickie James | 0 | 1 | 1 |
Billie Kay | 0 | 1 | 1 |
Peyton Royce | 0 | 1 | 1 |
Nia Jax | 0 | 1 | 1 |
Rhea Ripley | 0 | 1 | 1 |
Tiffany Stratton | 0 | 1 | 1 |
Ruby Riott | 0 | 1 | 0 |
Doudrop | 0 | 1 | 0 |
Carmella | 0 | 2 | 2 |
Mandy Rose | 0 | 2 | 1 |
Sonya Deville | 0 | 2 | 1 |
Natalya | 0 | 2 | 1 |
Raquel Rodriguez | 0 | 2 | 1 |
Sarah Logan | 0 | 2 | 0 |
Nikki Cross | 0 | 2 | 0 |
Naomi | 0 | 2 | 0 |
Liv Morgan | 0 | 5 | 3 |
Zobacz też
edytujPrzypisy
edytuj- ↑ Eric Bischoff On Who Created Elimination Chamber, Shane Helms Announces Jeff Hardy Match At OMEGA – WrestlingInc.com [online], WrestlingInc.com [dostęp 2016-03-21] .
- ↑ Gone Baby Gone , Stephanie McMahon Reveals Reason Behind Ending the 'Brand Extension' [online], Bleacher Report [dostęp 2016-03-21] .
- ↑ Paul Nemer , Full WWE RAW Results – 10/21/02 (24 hours after No Mercy), „WrestleView.com”, 22 października 2002 [dostęp 2016-03-21] .
- ↑ Full Event Results [online], wwe.com [dostęp 2016-03-21] .
- ↑ History of the Elimination Chamber – OWW [online], Online World of Wrestling [dostęp 2016-03-22] (ang.).
- ↑ a b WWE: Inside WWE > Specialty Matches > Elimination Chamber [online], 12 lutego 2010 [dostęp 2016-03-21] [zarchiwizowane z adresu 2010-02-12] .
- ↑ WWE Network: Mark Henry's pod is destroyed: WWE Elimination Chamber 2015 [online], 31 maja 2015 [dostęp 2016-03-22] .
- ↑ a b c d e Jason Robinson , „Cold Steel”, „WWE Magazine”, styczeń 2009 .
- ↑ The painful process of elimination [online], wwe.com [dostęp 2016-03-22] .
- ↑ Nick Paglino: Stephanie McMahon Reveals the Real Reason Why WWE Dropped the Elimination Chamber PPV. Evolve Media, January 15, 2015. s. Wrestlezone. [dostęp 2017-02-05].
- ↑ Extreme Elimination Chamber: December to Dismember 2006 [online], wwe.com [dostęp 2016-03-22] .
- ↑ WWE Tag Team Championship Elimination Chamber Match: photos [online], wwe.com [dostęp 2016-03-22] .
- ↑ New Day rocks in historic tag team Elimination Chamber Match victory [online], wwe.com [dostęp 2016-03-22] .
- ↑ 411MANIA | Ring Crew Reviews: WWE New Year’s Revolution 2005, „411MANIA”, 411mania.com [dostęp 2016-03-22] .
- ↑ 411MANIA | Ring Crew Reviews: WWE No Way Out 2009, „411MANIA”, 411mania.com [dostęp 2016-03-22] .
- ↑ 411MANIA | Ring Crew Reviews: WWE Elimination Chamber 2010, „411MANIA”, 411mania.com [dostęp 2016-03-22] .
- ↑ 411MANIA | Ring Crew Reviews: WWE Elimination Chamber 2013, „411MANIA”, 411mania.com [dostęp 2016-03-22] .
- ↑ 411MANIA | 411’s WWE Elimination Chamber 2014 Report 02.23.14, „411MANIA”, 411mania.com [dostęp 2016-03-22] .
- ↑ Survivor Series 2002 – Elimination Chamber match. World Wrestling Entertainment. [dostęp 2008-02-03]. [zarchiwizowane z tego adresu (21 lutego 2008)].
- ↑ Full WWE Survivor Series Results – 11/17/02 (Quick Results). Wrestleview.com, 17 November 2002. [dostęp 2011-02-03].
- ↑ SummerSlam 2003 Main Event. World Wrestling Entertainment. [dostęp 2008-02-02]. [zarchiwizowane z tego adresu (21 December 2007)].
- ↑ Wade Keller: 8/24 WWE SummerSlam PPV: Ongoing "virtual time" results of live event. PW Torch, 24 August 2003. [dostęp 2011-02-03].
- ↑ New Year’s Revolution 2005 Main Event. World Wrestling Entertainment. [dostęp 2008-02-02]. [zarchiwizowane z tego adresu (19 lutego 2008)].
- ↑ Adam Martin: New Year’s Revolution (RAW) PPV Results – 1/9/05 – San Juan, PR. Wrestleview.com, 9 January 2005. [dostęp 2011-02-03].
- ↑ New Year’s Revolution 2007 Main Event. World Wrestling Entertainment, 6 January 2006. [dostęp 2008-02-02].
- ↑ Chris Sokol: Edge surprise champ after Revolution. SLAM! Sports, 8 January 2006. [dostęp 2011-02-03].
- ↑ Adam Martin: December to Dismember PPV Results – 12/3/06 (New ECW Champ...). Wrestleview.com, 4 December 2006. [dostęp 2011-02-03].
- ↑ a b Adam Martin: No Way Out PPV Results – 2/17 – Las Vegas (Two Chambers, & more). Wrestleview.com, 17 February 2008. [dostęp 2011-02-03].
- ↑ The Deadman doubles down. World Wrestling Entertainment, 2 February 2008. [dostęp 2008-02-02]. [zarchiwizowane z tego adresu (25 lutego 2009)].
- ↑ The Game gets his title match at WrestleMania. World Wrestling Entertainment, 17 February 2008. [dostęp 2008-02-17].
- ↑ a b Adam Martin: WWE No Way Out Results – 2/15/09. Wrestleview.com, 15 February 2009. [dostęp 2011-02-03]. [zarchiwizowane z tego adresu (29 September 2012)].
- ↑ Mitch Passero: Regaining the throne. World Wrestling Entertainment, 15 February 2008. [dostęp 2010-02-06].
- ↑ Craig Tello: Shameless in Seattle. World Wrestling Entertainment, 15 February 2008. [dostęp 2010-02-06].
- ↑ Preview: WWE Championship Elimination Chamber match. World Wrestling Entertainment. [dostęp 2010-02-06].
- ↑ a b Adam Martin: Elimination Chamber Results – 2/21/10. Wrestleview.com, 21 February 2009. [dostęp 2011-02-03]. [zarchiwizowane z tego adresu (29 September 2012)].
- ↑ Michael Burdick: Results: Heartbroken. WWE, 21 February 2010. [dostęp 2011-02-03].
- ↑ Preview: SmackDown Elimination Chamber Match. WWE. [dostęp 2011-02-03].
- ↑ Preview: Raw Elimination Chamber Match. WWE. [dostęp 2011-02-03].
- ↑ WWE Champion CM Punk won the Raw Elimination Chamber Match. WWE. [dostęp 2012-02-22].
- ↑ World Heavyweight Champion Daniel Bryan won the SmackDown Elimination Chamber Match. WWE. [dostęp 2012-02-22].
- ↑ Jack Swagger won the No. 1 Contender's Elimination Chamber Match. WWE. [dostęp 2013-02-17].
- ↑ WWE World Heavyweight Champion Randy Orton def. Daniel Bryan, John Cena, Sheamus, Cesaro & Christian in an Elimination Chamber Match. WWE. [dostęp 2014-02-23].
- ↑ The New Day won the WWE Tag Team Championship Elimination Chamber Match. WWE. [dostęp 2015-05-31].
- ↑ Ryback def. Dolph Ziggler, R-Truth, Mark Henry, Sheamus and King Barrett in an Intercontinental Championship Elimination Chamber Match. WWE. [dostęp 2015-05-31].
- ↑ Bray Wyatt def. John Cena, The Miz, Baron Corbin, AJ Styles and Dean Ambrose in a WWE Championship Elimination Chamber Match. WWE. [dostęp 2017-02-12].
- ↑ Raw Women’s Champion Alexa Bliss won the first-ever Women’s Elimination Chamber Match. WWE. [dostęp 2018-02-25].
- ↑ Roman Reigns wins the first-ever Seven-Man Elimination Chamber Match to challenge Universal Champion Drew McIntyre at WrestleMania. WWE. [dostęp 2018-02-25].
- ↑ The Boss ’n’ Hug Connection won the Women’s Elimination Chamber Match to become the first-ever WWE Women’s Tag Team Champions. WWE. [dostęp 2019-02-17].
- ↑ WWE Champion Daniel Bryan def. Kofi Kingston, AJ Styles, Samoa Joe, Randy Orton and Jeff Hardy (Men’s Elimination Chamber Match). WWE. [dostęp 2019-02-17].
- ↑ SmackDown Tag Team Champions The Miz & John Morrison won the SmackDown Tag Team Title Elimination Chamber Match. WWE. [dostęp 2020-03-08].
- ↑ Shayna Baszler won the Women’s Elimination Chamber to earn the right to face Raw Women’s Champion Becky Lynch at WrestleMania. WWE. [dostęp 2020-03-08].
- ↑ Daniel Bryan won the Elimination Chamber Match to earn a Universal Title opportunity. WWE. [dostęp 2021-02-21].
- ↑ WWE Champion Drew McIntyre won the WWE Title Elimination Chamber Match. WWE. [dostęp 2021-02-21].
- ↑ Bianca Belair def. Alexa Bliss, Rhea Ripley, Liv Morgan, Doudrop, Nikki A.S.H. inside the Elimination Chamber. WWE. [dostęp 2022-02-19]. (ang.).
- ↑ Brock Lesnar triumphed inside the Elimination Chamber Match to capture the WWE Championship. WWE. [dostęp 2022-02-19]. (ang.).
- ↑ Matt Gilpin: Asuka won the Elimination Chamber Match to earn the right to challenge Raw Women’s Champion Bianca Belair at WrestleMania. [w:] WWE [on-line]. [dostęp 2023-02-18].
- ↑ Matt Gilpin: Austin Theory retained U.S. Title inside the Elimination Chamber with help from Logan Paul. [w:] WWE [on-line]. [dostęp 2023-02-18].
- ↑ WWE.com Staff: Elimination Chamber to determine the No. 1 Contender to World Heavyweight Champion Seth "Freakin" Rollins at WrestleMania. [w:] WWE [on-line]. [dostęp 2024-02-09].
- ↑ WWE.com Staff: Elimination Chamber to determine the No. 1 Contender to the Women's World Title at WrestleMania. [w:] WWE [on-line]. [dostęp 2024-02-09].