Ernst Reuter
Ernst Rudolf Johannes Reuter (ur. 29 lipca 1889, zm. 29 września 1953) – burmistrz Berlina w latach 1948–1953.
![](http://178.128.105.246/cars-http-upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/1/10/DBPB_1954_115_Ernst_Reuter.jpg/200px-DBPB_1954_115_Ernst_Reuter.jpg)
![](http://178.128.105.246/cars-http-upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/d/d3/Bundesarchiv_B_145_Bild-F002775-0011_Berlin_Ernst_Reuter_Bueste_%28cropped%29.jpg/220px-Bundesarchiv_B_145_Bild-F002775-0011_Berlin_Ernst_Reuter_Bueste_%28cropped%29.jpg)
Urodził się w Apenrade, w landzie Szlezwik-Holsztyn. Dzieciństwo spędził w Leer (Ostfriesland). Studiował na uniwersytetach w Monastyrze i Marburgu, zdobywając zawód nauczyciela. W 1912 wstąpił do Socjaldemokratycznej Partii Niemiec. W 1913 wystąpił z kościoła luterańskiego[1]. Podczas I wojny światowej dostał się do niewoli rosyjskiej. Przystąpił do partii bolszewików[2]. Włodzimierz Lenin wysłał go do Saratowa jako komisarza ludowego. W okresie Republiki Weimarskiej wstąpił do Komunistycznej Partii Niemiec i został pierwszym sekretarzem w obwodzie berlińsko-brandenburskim[2]. Mimo iż był postrzegany jako faworyt Lenina, w r. 1922 usunięto go z partii. Od tej pory związany był ze środowiskiem socjaldemokratów. W 1926 rozpoczął pracę w strukturach rządowych; był odpowiedzialny za transport. W latach 1931–1933 był burmistrzem Magdeburga, był również deputowanym do Reichstagu. Po dojściu Adolfa Hitlera do władzy, więziony w obozie koncentracyjnym Lichtenburg, od 1935 przebywał na wygnaniu w Turcji[3].
W powojennym Berlinie
edytujPo zakończeniu II wojny światowej Reuter powrócił do Berlina i w 1946 został wybrany do magistratu miasta. W okresie blokady Berlina w obecności 300 000 berlińczyków wygłosił przemówienie, w którym wzywał do nieopuszczania miasta[4]. W wyborach do władz zachodniej części miasta, zorganizowanych dwa miesiące później, jego popularność pozwoliła wygrać socjaldemokratom z 64,5% poparcia[5]. W wyniku zwycięstwa Reuter został burmistrzem miasta. Urząd ten pełnił do śmierci w 1953, wkrótce po powstaniu robotniczym. Na jego pogrzeb przybyło milion osób[5].
Przypisy
edytuj- ↑ Ernst Reuter (SPD). [dostęp 2009-05-05]. (niem.).
- ↑ a b Regierender Bürgermeister vom 7.12.1948 bis 29.9.1953. [dostęp 2009-05-05]. (niem.).
- ↑ Ernst Reuter Initiative Overcoming Divisions. [dostęp 2009-05-05]. (ang.).
- ↑ Andrzej Więckowski: Berlin! Berlin!. [dostęp 2009-05-01]. [zarchiwizowane z tego adresu (29 września 2009)]. (pol.).
- ↑ a b Kurzbiografie unseres Gründers Ernst Reuter. [dostęp 2009-05-05]. (niem.).