Germain Pilon
Germain Pilon (ur. ok. 1535 w Paryżu, zm. 3 lutego 1590 tamże)[1] – francuski rzeźbiarz.
![]() | |
Data i miejsce urodzenia |
ok. 1535 |
---|---|
Data i miejsce śmierci |
3 lutego 1590 |
Narodowość | |
Dziedzina sztuki | |
Epoka |
![](http://178.128.105.246/cars-http-upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/a/a8/Monument_du_coeur_d%27Henri_II.jpg/220px-Monument_du_coeur_d%27Henri_II.jpg)
Życiorys
edytujWczesną edukację otrzymał od swego ojca, kamieniarza André Pilona, a następnie kontynuował naukę u rzeźbiarza Pierre’a Bontempsa, z którym w latach 1557–1558 współpracował przy grobie króla Franciszka I[1].
Karierę rozpoczął na dworze królowej Katarzyny Medycejskiej, która zatrudniła go przy budowie wspólnego grobowca swojego i męża Henryka II[1]. Budową tego mauzoleum chciała przyćmić Artemizję, żonę króla Karii Mauzolosa, która wstawiła mężowi grobowiec w Halikarnasie. Grobowiec królewski był dziełem kilku artystów, np. Girolamo della Robbia wykonał figury zmarłej pary królewskiej, ale za całość odpowiadał Pilon i on był autorem większości rzeźb[1]. Pilon wykonał na zamówienie królowej także monument na serce Henryka II, który miał formę urny wspartej na trzech gracjach. Pilon był autorem także m.in. Zmartwychwstania Chrystusa i terakotowej Matki boleściwej, którą potem przetransponował w marmur.
W 1571 Pilon ostał oficjalnym nadwornym rzeźbiarzem króla Karola IX. Wyrzeźbił kilka elementów do ogrodów w Pałacu Fontainebleau. W 1585 wykonał grób Ludovica de Birague dla kościoła Ste-Catherine du Val des Ecoliers. W tym samym czasie pracował pod kierunkiem Pierre’a Lescota przy dekoracji dziedzińca Luwru i wykonał rzeźby zegara słonecznego w Palais de Justice (sądach). Następnie stworzył elementy ozdobne dla zamku w Anet należącego do Diany z Poitiers. Jest też autorem gróbu Guillaume Gaugey de Belley w katedrze w Le Mans. Wyrzeźbił także kilka płaskorzeźb i rzeźb z drewna i kamienia dla wielu paryskich kościołów[1].
Pilon był płodnym rzeźbiarzem, pracującym z równym powodzeniem w marmurze, kamieniu, brązie i drewnie. W jego twórczości widoczne są zarówno wpływy renesansu, jak i włoskiego manieryzmu, z jednoczesnym zachowaniem realizmu wskazującego na sztukę baroku[1].
Przypisy
edytuj- ↑ a b c d e f Pilon, Germain or Pillon, Benezit Dictionary of Artists, 31 października 2011, DOI: 10.1093/benz/9780199773787.article.B00142025 [dostęp 2022-06-28] (ang.).