Jean Baptiste Camille Corot
Jean Baptiste Camille Corot (ur. 16 lipca 1796[1] w Paryżu, zm. 22 lutego 1875 w Ville-d’Avray) – francuski malarz, przedstawiciel kierunku realistycznego. Malował głównie pejzaże, ponadto sceny historyczne i portrety. Wykonał również kilka akwafort.
![]() | |
Data i miejsce urodzenia |
16 lipca 1796 |
---|---|
Data i miejsce śmierci |
22 lutego 1875 |
Narodowość | |
Dziedzina sztuki | |
Epoka | |
![]() |
![](http://178.128.105.246/cars-http-upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/b/b0/Jean-Baptiste-Camille_Corot_014.jpg/220px-Jean-Baptiste-Camille_Corot_014.jpg)
Życiorys
edytujJego rodzice byli dobrze sytuowanymi krawcami na dworze Napoleona I, posiadali również salon mody. Ojciec chciał go przygotować do zawodu kupca tekstylnego, lecz zrezygnował z planów i umożliwił synowi karierę artystyczną. Pierwszych profesjonalnych lekcji udzielili Corotowi malarze Achille Etna Michallon i Jean Victor Bertin. Przez 5 lat, od kwietnia 1807 do czerwca 1812 uczęszczał do liceum w Rouen, gdzie nie wyróżniał się na tle innych uczniów, nawet na lekcjach rysunku[2]. W latach 1825–1828 przyszły artysta przebywał we Włoszech, studiował dzieła starych mistrzów, odwiedził Rzym, Neapol i Wenecję. Do Włoch wracał jeszcze dwukrotnie w 1834 i w 1843. Plonem wyjazdu było ponad 200 rysunków i 150 obrazów.
Po powrocie do Francji Corot zamieszkał w Paryżu, jednak stale podróżował po kraju w poszukiwaniu inspiracji dla swoich obrazów. Odwiedzał Prowansję, Burgundię i Bretanię, często wracał do przywiezionych z Włoch szkiców i rysunków. Pierwszą pracę wystawił w paryskim Salonie w 1827, od 1835 wystawiał już regularnie, a od 1848 był członkiem jury. Dwukrotnie wyróżniano go Legią Honorową. Pod koniec życia malarz cieszył się dużym uznaniem, osiągnął też znaczny sukces materialny. Według współczesnych odznaczał się niezwykłą hojnością wspierając ubogich i początkujących artystów. Był przy tym człowiekiem skromnym, apolitycznym i spełnionym. Zmarł w 1875 w wyniku choroby żołądka, został pochowany w Paryżu na cmentarzu Père-Lachaise.
Wśród jego uczniów i malarzy, którzy oficjalnie uznawali się za kontynuatorów jego dziedzictwa artystycznego, byli m.in. Camille Pissarro, Eugène Boudin, Pascal Dagnan-Bouveret i Berthe Morisot.
Dzieła
edytuj- Poryw wiatru – (1865–1870)
- Koloseum: Widok z ogrodów Farnese – (1826)
- Kobieta z perłą – (1858-1868)
- Wspomnienie z Mortefontaine – (1864)
- Ranek: Taniec nimf – (1851)
- Katedra w Sens – (1874)
- Most Augusta w Narni – (1826, olej, papier nałożony na płótno 34 × 48, Luwr)
- Wóz z sianem – (1865–1870, olej na płótnie 32 × 54 cm, Muzeum Sztuk Pięknych im. Puszkina w Moskwie)
- Orfeusz wyprowadzający Eurydykę z podziemi – (1861, Museum of Fine Arts, Houston)
Przypisy
edytuj- ↑ Archives Paris. canadp-archivesenligne.paris.fr. s. 19. [dostęp 2016-02-18]. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-03-01)]. (fr.).
- ↑ Sztuki Piękne, R. 5 (1929), nr 11 – Śląska Biblioteka Cyfrowa [online], www.sbc.org.pl [dostęp 2020-11-07] (pol.).
Bibliografia
edytuj- Stefano Zuffi: Wielki słownik malarzy. T. 1. Warszawa: Rzeczpospolita, 2006, s. 103. ISBN 978-83-60688-15-1.
- Victoria Charles (red.): 1000 arcydzieł malarstwa. Warszawa: Firma Księgarska Jacek i Krzysztof Olesiejuk – Inwestycje, 2006, s. 338.
Linki zewnętrzne
edytuj- 1911encyclopedia.org – biografia. 1911encyclopedia.org. [zarchiwizowane z tego adresu (2013-01-23)]. (ang.).
- Answers.com biografia (ang.)
- Art Renewal Center – rozbudowana galeria
- ISNI: 0000000121185305
- VIAF: 4940255
- ULAN: 500115390
- LCCN: n50020661
- GND: 118522256
- NDL: 00436678
- LIBRIS: 1zcff92k0h3k41c
- BnF: 12001264g
- SUDOC: 027286517
- NLA: 35031301
- NKC: jn20000700329
- BNE: XX992440
- NTA: 069497230
- BIBSYS: 90236890
- CiNii: DA01088299
- Open Library: OL129144A
- PLWABN: 9810617505905606, 9810535966805606
- NUKAT: n98001698
- J9U: 987007462726405171
- PTBNP: 112092
- CANTIC: a10069549
- LNB: 000203140
- NSK: 000036024
- CONOR: 28703075
- BNC: 000068109
- ΕΒΕ: 133730
- BLBNB: 000157272
- KRNLK: KAC2022C4596
- LIH: LNB:4cz;=Bx