Jean Levasseur
Jean Marie Louis Levasseur (ur. 22 listopada 1909 w Ismailii, Egipt, zm. 15 kwietnia 1947 w Gâvres, Francja) – francuski wojskowy, komandor porucznik, uczestnik II wojny światowej.
![]() | |
![]() | |
Pełne imię i nazwisko |
Jean Marie Louis Levasseur |
---|---|
Data i miejsce urodzenia | |
Data i miejsce śmierci | |
Przebieg służby | |
Lata służby |
1931–1947 |
Siły zbrojne | |
Jednostki |
„Aconit” |
Główne wojny i bitwy | |
Odznaczenia | |
![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() |
Biografia
edytujJean Levasseur urodził się 22 listopada 1909 w Ismailii w Egipcie. W 1931 wstąpił do szkoły oficerów rezerwy marynarki wojennej w Breście. 19 kwietnia 1932 został mianowany podchorążym marynarki (aspirant)[1]. W latach 1932–1933 służył na torpedowcach „Alcyon” i „Brestois”[1]. 26 lutego 1933 awansował na podporucznika marynarki (enseigne de vaisseau de 2e classe), a w kwietniu wrócił do cywila. W lipcu 1934 zdobył patent porucznika marynarki handlowej. W 1936 został ponownie powołany do służby czynnej, pływał na niszczycielach „Panthère” oraz „Verdun”[1]. 26 lutego 1937 awansował na porucznika marynarki (enseigne de vaisseau de 1re classe)[1]. 12 sierpnia 1938 otrzymał list gratulacyjny za uratowanie dwóch marynarzy z płonącego statku „El Djem” w hiszpańskim porcie Walencja. W 1938 wrócił do marynarki handlowej i uzyskał patent kapitana marynarki handlowej[2].
W chwili kapitulacji Francji przebywał na Madagaskarze, 15 grudnia 1940 dołączył do sił Wolnej Francji w Adenie[2][1]. 26 lutego 1941 dotarł do Anglii, gdzie otrzymał przydział na torpedowiec „Bouclier” . 1 lipca 1941 awansował do rangi kapitana marynarki (lieutenant de vaisseau) i objął dowództwo korwety „Aconit”, brał udział w osłonie konwojów na północnym Atlantyku. W nocy z 10 na 11 marca 1943, eskortując konwój HX 228, zatopił ogniem artyleryjskim niemiecki okręt podwodny U-444[3], wcześniej staranowany przez brytyjski niszczyciel „HMS Harvester”. Niecałe 12 godzin później otworzył ogień do kolejnego U-Boota, U-432, którego taranując posłał na dno[4]. „Aconit” zabrał 20 niemieckich rozbitków, stając się tym samym pierwszym okrętem Wolnej Francji, który wziął jeńców[2]. Triumfalnie powitany w Greenock 14 marca, 1 sierpnia otrzymał awans na komandora podporucznika (capitaine de corvette), w październiku objął dowództwo korwety „Roselys”, a 6 kwietnia 1944 fregaty „La Surprise”. Uczestniczył w lądowaniu w Normandii, 20 czerwca okręt najechał na minę wskutek czego doznał poważnych uszkodzeń. Po remoncie fregaty w Anglii, Levasseur kontynuował walkę, biorąc m.in. udział w złamaniu niemieckiego oporu w ufortyfikowanych francuskich portach Wału Atlantyckiego[2].
Podczas II wojny światowej Jean Levasseur eskortował 33 konwoje przepływając 105 000 mil morskich[2].
W czerwcu 1945 został oddelegowany do Ministerstwa Marynarki, we wrześniu 1946 otrzymał stanowisko dyrektora studiów w École d’Application des Enseignes de Vaisseau na okręcie szkolnym „Jeanne d’Arc”. W październiku 1946 awansowany do stopnia komandora porucznika (capitaine de frégate)[2].
15 kwietnia 1947 na poligonie morskim w Gâvres niedaleko Lorient odbywała się demonstracja użycia ładunków wybuchowych dla uczniów szkoły oficerskiej. Niekontrolowany wybuch spowodał smierć 4 osób, w tym Jeana Levasseura[2][1].
- podchorąży marynarki (aspirant) (19/04/1932)
- podporucznik marynarki (enseigne de vaisseau de 2e classe) (26/02/1933)
- porucznik marynarki (enseigne de vaisseau de 1re classe) (26/02/1937)
- kapitan marynarki (lieutenant de vaisseau) (01/07/1941)
- komandor podporucznik (capitaine de corvette) (01/08/1943)
- komandor porucznik (capitaine de frégate) (01/10/1946)
Odznaczenia
edytujPrzypisy
edytuj- ↑ a b c d e f g Jean Levasseur sur le Mémorial des officiers de marine.
- ↑ a b c d e f g Biographie sur le site de l’Ordre de la Libération.
- ↑ L’escorte du convoi HX 228.
- ↑ Marine & Histoire, Hors-série n° 28, Les corvettes Flower, chiens de berger de l’Atlantique nord, 2016, Lela Presse, pages 45-53, ISSN 1280-4290.