Joanna Scheuring-Wielgus
Joanna Izabela Scheuring-Wielgus z domu Bąkowska (ur. 8 lutego 1972 w Toruniu) – polska socjolożka, menedżerka kultury, działaczka społeczna, samorządowa i polityczna, posłanka na Sejm VIII, IX i X kadencji, w latach 2023–2024 sekretarz stanu w Ministerstwie Kultury i Dziedzictwa Narodowego, posłanka do Parlamentu Europejskiego X kadencji.
![]() Joanna Scheuring-Wielgus (2024) | |
Imię i nazwisko urodzenia |
Joanna Izabela Bąkowska |
---|---|
Data i miejsce urodzenia |
8 lutego 1972 |
Zawód, zajęcie |
socjolożka, działaczka polityczna |
Alma Mater | |
Stanowisko |
posłanka na Sejm VIII, IX i X kadencji (2015–2024), wiceminister kultury i dziedzictwa narodowego (2023–2024), posłanka do Parlamentu Europejskiego X kadencji (od 2024) |
Partia |
Nowoczesna (2015–2018) |
![](http://178.128.105.246/cars-http-upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/7/76/Maciej_Kopiec_Joanna_Scheuring-Wielgus_Monika_Falej_Sejm_2020.jpg/240px-Maciej_Kopiec_Joanna_Scheuring-Wielgus_Monika_Falej_Sejm_2020.jpg)
![](http://178.128.105.246/cars-http-upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/5/52/Agnieszka_Holland%2C_Jacek_Dehnel%2C_Joanna_Scheuring-Wielgus%2C_Edwin_Bendyk%2C_Irek_Grin.jpg/240px-Agnieszka_Holland%2C_Jacek_Dehnel%2C_Joanna_Scheuring-Wielgus%2C_Edwin_Bendyk%2C_Irek_Grin.jpg)
Życiorys
edytujW 1997 ukończyła studia na kierunku socjologia na Uniwersytecie Mikołaja Kopernika w Toruniu, a w 2008 studia podyplomowe w Polskiej Akademii Nauk. Ukończyła także Szkołę Liderów Społeczeństwa Obywatelskiego[1]. Pracowała w Londynie (m.in. w Bramah Tea and Coffee Museum), następnie w koncernie Cereal Partners Poland Toruń Pacific[2]. Była też menedżerką Teatru Wiczy w Toruniu[3].
Później zajęła się działalnością gospodarczą jako menedżerka kultury. Została prezesem Fundacji Win-Win, wspierającej inicjatywy kulturalne i lokalnych artystów, współzałożycielką toruńskiego Stowarzyszenia Wyborcy i wiceprezeską Stowarzyszenia Rzeczpospolita Babska[2][4].
W wyborach samorządowych w 2014 z ramienia lokalnego KWW Czas Mieszkańców bez powodzenia kandydowała na prezydenta Torunia, otrzymując 17,34% głosów[5]. Została natomiast w tych wyborach wybrana do rady miasta Torunia[6].
W wyborach parlamentarnych w 2015 wystartowała do Sejmu w okręgu toruńskim z pierwszego miejsca na liście Nowoczesnej. Uzyskała mandat posłanki VIII kadencji, otrzymując 12 655 głosów[7]. Została wiceprzewodniczącą sejmowej Komisji Kultury i Środków Przekazu[8]. W 2016 została członkinią zarządu Nowoczesnej[9].
W styczniu 2018, wraz z Joanną Schmidt oraz Krzysztofem Mieszkowskim, zawiesiła swoje członkostwo w klubie poselskim Nowoczesnej, gdy dziesięcioro posłów partii nie wzięło udziału w głosowaniu nad skierowaniem do komisji sejmowej obywatelskiego projektu liberalizującego przepisy aborcyjne. Wszyscy troje przywrócili pełne członkostwo w klubie 2 lutego[10][11]. 9 maja 2018 ogłosiła, że występuje z partii[12]. W czerwcu tego samego roku współtworzyła koło poselskie Liberalno-Społeczni[13], a w listopadzie ogłosiła powołanie nowego ugrupowania pod nazwą Teraz![14].
W lutym 2019, jako członkini rady Fundacji „Nie l��kajcie się”, uczestniczyła w spotkaniu z papieżem Franciszkiem, podczas którego przekazano mu raport obejmujący nazwiska 24 polskich hierarchów katolickich, którym zarzucono ukrywanie lub przenoszenie księży mających dopuszczać się przestępstw seksualnych[15].
W wyborach w 2019 bez powodzenia kandydowała do Parlamentu Europejskiego z 2. miejsca na liście partii Wiosna w okręgu nr 4 (Warszawa)[16] (pozostając jednocześnie członkinią partii Teraz![17], która jednak wkrótce została rozwiązana). W wyborach parlamentarnych w tym samym roku została kandydatką do Sejmu w okręgu toruńskim z listy SLD (jako bezpartyjna przedstawicielka Wiosny w ramach porozumienia Lewica). Uzyskała mandat posłanki IX kadencji, otrzymując 26 092 głosy[18]. W Sejmie ponownie została wybrana na wiceprzewodniczącą Komisji Kultury i Środków Przekazu[19]. W 2020 została wybrana do zarządu międzynarodowej organizacji European Parliamentary Forum for Sexual and Reproductive Rights[20].
W 2021 została członkinią powstałej z połączenia Wiosny i SLD Nowej Lewicy, zasiadając w radzie krajowej partii[21] i następnie obejmując funkcję wiceprzewodniczącej tej partii[22]. Również w 2021 została felietonistką rozgłośni internetowej Halo.Radio[23].
W wyborach w 2023 z powodzeniem ubiegała się o poselską reelekcję, otrzymała 35 193 głosy[24]. Ponownie objęła funkcję wiceprzewodniczącej Komisji Kultury i Środków Przekazu[25]. W grudniu 2023 została powołana na stanowisko sekretarza stanu w Ministerstwie Kultury i Dziedzictwa Narodowego[26]. W 2024 uzyskała mandat posłanki do PE X kadencji z ramienia Lewicy z okręgu nr 7, otrzymując 57 669 głosów[27]. W konsekwencji w czerwcu tego samego roku zakończyła pełnienie funkcji wiceministra. W Europarlamencie zasiadła w Komisji Kultury i Edukacji oraz Komisji Praw Kobiet i Równouprawnienia[28].
Wyniki wyborcze
edytujWybory | Komitet wyborczy | Organ | Okręg | Wynik | |
---|---|---|---|---|---|
2014 | KWW Czas Mieszkańców | Prezydent Miasta Torunia | – | 10 552 (17,34%) [5] | |
Rada Miasta Torunia | nr 2 | 970 (8,43%) [6] | |||
2015 | Nowoczesna | Sejm VIII kadencji | nr 5 | 12 655 (3,49%) [7] | |
2019 | Wiosna | Parlament Europejski IX kadencji | nr 4 | 16 646 (1,20%) [16] | |
2019 | Sojusz Lewicy Demokratycznej | Sejm IX kadencji | nr 5 | 26 092 (5,77%) [18] | |
2023 | Nowa Lewica | Sejm X Kadencji | 35 193 (6,55%) [24] | ||
2024 | Lewica | Parlament Europejski X kadencji | nr 7 | 57 669 (5,61%) [27] |
Wyróżnienia
edytuj- III miejsce w plebiscycie Srebrne Usta (2016)[29]
- II miejsce w plebiscycie Srebrne Usta (2019)[30]
- Wyróżnienie Człowiek Roku Czytelników „Gazety Wyborczej” (za 2018) w kategorii „różni ludzie, lepszy świat” (2019)[31]
- Umieszczenie wraz z Agatą Diduszko-Zyglewską na liście „Kobiety Roku 2020” czasopisma „Forbes Women”, co motywowano działalnością w zakresie informowania o przypadkach molestowania seksualnego dzieci w Kościele katolickim w Polsce oraz działalnością na rzecz świeckiego państwa; w uzasadnieniu napisano: „To dzięki ich determinacji ofiary zyskały głos, a Polacy uczestniczą w wielkiej zbiorowej lekcji etyki [...]” (2020)[32]
Życie prywatne
edytujByła żoną gitarzysty rockowego Jacka Scheuringa[33], który w 2001 zginął w wypadku samochodowym. Ma z nim syna Jana[34][35]. Jej drugim mężem został Piotr Wielgus, który także dołączył do Nowoczesnej[36]. Z drugiego małżeństwa ma dwóch synów – Aleksandra i Jakuba.
Siostra Justyny Sobczyk, reżyserki i założycielki Teatru 21[37].
Przypisy
edytuj- ↑ a b Katarzyna Zuchowicz: „Cała Joaśka”. Obśmiewają ją z każdej strony, ale posłanka Scheuring-Wielgus i tak staje się główną twarzą Nowoczesnej. natemat.pl, 5 października 2016. [dostęp 2018-05-28].
- ↑ a b Kim jest Joanna Scheuring-Wielgus? Przedstawiamy pierwszą kobietę ubiegającą się o fotel prezydenta Torunia. tylkotorun.pl, 19 września 2014. [dostęp 2015-10-25].
- ↑ Teatr Wiczy po Festiwalu Fringe. pomorska.pl, 5 września 2008. [dostęp 2021-05-07].
- ↑ Joanna Scheuring-Wielgus. czasmieszkancow.pl. [dostęp 2015-10-25].
- ↑ a b Serwis PKW – Wybory 2014. [dostęp 2021-04-04].
- ↑ a b Serwis PKW – Wybory 2014. [dostęp 2015-10-25].
- ↑ a b Serwis PKW – Wybory 2015. [dostęp 2015-10-28].
- ↑ Posłowie VIII kadencji: Joanna Scheuring-Wielgus. sejm.gov.pl. [dostęp 2020-10-14].
- ↑ Zarząd partii. nowoczesna.org. [dostęp 2016-11-16].
- ↑ „Chcę być członkiem Nowoczesnej, nie Średniowiecznej”. Troje posłów zawiesza członkostwo w.N. dziennik.pl, 11 stycznia 2018. [dostęp 2018-01-11].
- ↑ Posłowie Nowoczesnej, którzy zawiesili swoje członkostwo, wracają do klubu. „Partia potrafi wyciągać wnioski”. wyborcza.pl, 2 lutego 2018. [dostęp 2018-02-02].
- ↑ Paweł Kośmiński: Scheuring-Wielgus odchodzi z Nowoczesnej. „Została przekroczona czerwona linia”. wyborcza.pl, 9 maja 2018. [dostęp 2018-05-09]. [zarchiwizowane z tego adresu (9 maja 2018)].
- ↑ Katarzyna Bogdańska: Ryszard Petru, Joanna Scheuring-Wielgus i Joanna Schmidt. Nowe otwarcie. wp.pl, 15 czerwca 2018. [dostęp 2018-06-15].
- ↑ Teraz! – nowa partia Ryszarda Petru. rp.pl, 17 listopada 2018. [dostęp 2018-11-17].
- ↑ Raport nt. naruszeń prawa świeckiego lub kanonicznego w działaniach polskich biskupów w kontekście księży sprawców przemocy seksualnej wobec dzieci. Fundacja „Nie lękajcie się”, 19 lutego 2019. [dostęp 2019-02-23].
- ↑ a b Serwis PKW – Wybory 2019. [dostęp 2019-06-27].
- ↑ Joanna Scheuring-Wielgus dwójką w Warszawie z listy Wiosny Roberta Biedronia do europarlamentu. oko.press, 19 marca 2019. [dostęp 2019-03-19].
- ↑ a b Serwis PKW – Wybory 2019. [dostęp 2019-10-14].
- ↑ Posłowie IX kadencji: Joanna Scheuring-Wielgus. sejm.gov.pl. [dostęp 2020-10-14].
- ↑ About EPF. epfweb.org. [dostęp 2021-05-07]. (ang.).
- ↑ Rada Krajowa Nowej Lewicy. lewica.org.pl. [dostęp 2021-08-01].
- ↑ Nowa Lewica, nowe władze. Wybrano 14 wiceprzewodniczących. polsatnews.pl, 9 października 2021. [dostęp 2021-10-09].
- ↑ Chutnik, Gugała, Szczerek, Środa felietonistami Halo.Radia. press.pl, 1 lutego 2021. [dostęp 2021-02-02].
- ↑ a b Serwis PKW – Wybory 2023. [dostęp 2023-10-17].
- ↑ Posłowie X kadencji: Joanna Scheuring-Wielgus. sejm.gov.pl. [dostęp 2023-11-28].
- ↑ Bartłomiej Sienkiewicz rozpoczął misję w Ministerstwie Kultury i Dziedzictwa Narodowego. gov.pl, 14 grudnia 2023. [dostęp 2023-12-14].
- ↑ a b Serwis PKW – Wybory 2024. [dostęp 2024-06-10].
- ↑ Joanna Scheuring-Wielgus. europarl.europa.eu. [dostęp 2024-07-20].
- ↑ Srebrne Usta 2016. Marek Suski zwycięzcą plebiscytu. polskieradio.pl, 5 kwietnia 2017. [dostęp 2019-11-17].
- ↑ Była premier Ewa Kopacz wygrała plebiscyt „Srebrne Usta 2018 plus” za wypowiedź o dinozaurach. polskieradio.pl, 24 kwietnia 2019. [dostęp 2019-11-17].
- ↑ Joanna Scheuring-Wielgus jednym z Ludzi Roku Czytelników „Gazety Wyborczej”. gazeta.pl, 10 maja 2019. [dostęp 2019-11-17].
- ↑ Piotr Zieliński. Kobiety Roku 2020 „Forbes Women”. „Forbes Women Polska”, s. 22, grudzień 2019. [dostęp 2020-12-10].
- ↑ Były mąż Joanny Scheuring-Wielgus występował w nacjonalistycznym zespole Zadruga. fakt.pl, 22 marca 2018. [dostęp 2019-02-24].
- ↑ a b Dorota Wodecka: Joanna Scheuring-Wielgus: Spojrzałam w oczy Kaczyńskiemu. Zobaczyłam przestraszonego starszego pana. „Wysokie Obcasy”, 3 marca 2018. [dostęp 2018-05-28].
- ↑ Była jedyną kobietą w debacie. Zaskoczyła osobistym wyznaniem. wiadomosci.wp.pl, 9 października 2023. [dostęp 2023-10-10]. [zarchiwizowane z tego adresu].
- ↑ Lucyna Budniewska: Piotr Wielgus został pełnomocnikiem nowej partii Ryszarda Petru w regionie kujawsko-pomorskim. nowosci.com.pl, 2 czerwca 2015. [dostęp 2018-05-28].
- ↑ Wielki sukces siostry posłanki Scheuring-Wielgus. Została nagrodzona Paszportem „Polityki”. natemat.pl, 26 stycznia 2021. [dostęp 2021-01-27].
Linki zewnętrzne
edytuj- Posłowie IX kadencji: Joanna Scheuring-Wielgus. sejm.gov.pl. [dostęp 2020-10-14].