Jules Michelet
Jules Michelet (ur. 21 sierpnia 1798 w Paryżu, zm. 9 lutego 1874 w Hyères) – historyk, pisarz i filozof francuski okresu romantyzmu.
![]() portret pędzla Thomasa Couture (między 1850 a 1879) | |
Data i miejsce urodzenia | |
---|---|
Data i miejsce śmierci | |
Zawód, zajęcie | |
![]() |
![](http://178.128.105.246/cars-http-upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/6/67/Jules_Michelet_foto.jpg/220px-Jules_Michelet_foto.jpg)
Ten artykuł od 2012-02 wymaga zweryfikowania podanych informacji. |
Życiorys
edytujOd 1830 dyrektor archiwów państwowych. Pracował będąc profesorem w École Normale Supérieure od 1827 roku, później objął stanowisko profesora na Sorbonie (1834-35). Będąc profesorem Collège de France (1838-1848), cieszył się już ogromną popularnością. Wykorzystywał wykłady w Collège de France do głoszenia poglądów antyklerykalnych i liberalnych, co przypłacił utratą swego stanowiska po zamachu stanu Napoleona III w 1851. Za odmowę przysięgi rządowi Napoleona III został też usunięty z dyrekcji archiwum w 1852. Był też członkiem Akademii Nauk Moralnych i Politycznych (franc. Académie des sciences morales et politiques) przy Instytucie Francji.
W dziełach swych, pisanych znakomitym stylem, niezwykle barwnie i obrazowo, dążył do pełnej syntezy, za którą uważał ukazanie przeszłości we wszystkich jej przejawach. W swych pracach kierował się zasadą: "Trzeba wziąć źródło na łoże tortur, zmuszając je, by wykrztusiło informację". Występował w obronie Polski, opublikował m.in. Kościuszko, legenda demokratyczna w 1851. Napisał też inne dzieła o Polsce, m.in. Pologne et Russie (1854), La Pologne martyre (1863). W czasie Komuny Paryskiej napisał patriotyczną broszurę o jej obronie La France devant l'Europe (1871).
Jest też autorem 17-tomowej historii Francji pisanej w latach 1855-1867 i twórcą "białej" legendy Wielkiej Rewolucji Francuskiej. Historię rewolucji francuskiej napisał w latach (1847-1853). Obejmowała ona 7 tomów. W 1855 roku napisał Historię Francji, w której po raz pierwszy zostało użyte pojęcie Odrodzenie (Renesans). Napisał też eseje poświęcone przyrodzie, np.: Ptak (1856). Inne dzieła to: L'insecte (1857), Czarownica (1862) oraz La Bible de l'humanité (1864). W dziele pt: Nos fils (1869), nawiązał do teorii: Komenskiego, Rousseau, Pestalozziego i Fröbla.
Michelet ma także swój wkład w formułowaniu idei integracji europejskiej. Próbował on przeciwstawić Europie gwałcącej prawa narodów koncepcję "wspólnej ojczyzny europejskiej" do której wszystkie narody kontynentu wnosiłyby własny wkład, tworząc nową, bardziej sprawiedliwą Europę. Wiodącą rolę w realizacji tego projektu Michelet przyznawał Francji. Zasłynął jako radykalny demokrata i sympatyk Polski.
Cyprian Kamil Norwid poświęcił mu wiersz Fraszka (Dewocja krzyczy...).
Linki zewnętrzne
edytuj- Prace Julesa Micheleta w Projekt Gutenberg
- Jules Michelet – dzieła w bibliotece Polona
- ISNI: 0000000121296398
- VIAF: 41844048
- ULAN: 500107272
- LCCN: n80046324
- GND: 118582151
- NDL: 00449954
- LIBRIS: gdsvqtg048gl3lm
- BnF: 11916021g
- SUDOC: 027397106
- SBN: CFIV070087
- NLA: 35350163
- NKC: jn19990005699
- BNE: XX959806
- NTA: 067874924
- CiNii: DA00587384
- Open Library: OL127519A
- PLWABN: 9810552825005606
- NUKAT: n97033170
- J9U: 987007265471005171
- PTBNP: 44028
- CANTIC: a10485284
- BNA: 000046767
- CONOR: 34857827
- ΕΒΕ: 63628
- KRNLK: KAC199618755