Metoda Golgiego
Metoda Golgiego – metoda barwienia preparatów neurohistologicznych, opracowana przez Camillo Golgiego w 1873 roku. Sam Golgi nazwał ją reakcją czarną (la reazione nera).
Metoda | |
Zastosowanie |
barwienie preparatów neurohistologicznych |
---|---|
Użyte odczynniki |
dichromian(VI) potasu, azotan srebra |
Metoda |
Golgiego |
Zabarwienie wybranych struktur |
![](http://178.128.105.246/cars-http-upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/6/6d/GolgiStainedPyramidalCell.jpg/220px-GolgiStainedPyramidalCell.jpg)
Opis metody:
- Zanurzyć zakonserwowany w formalinie blok tkanki o rozmiarach ok. 10×5 mm w 2% wodnym roztworze dwuchromianu potasu na 2 dni
- Osuszyć preparat bibułą filtracyjną
- Umieścić blok w 2% wodnym roztworze azotanu srebra na kolejne 2 dni
- Wykonać skrawki o grubości 20–100 μm
- Szybko osuszyć preparat w etanolu, oczyścić i sporządzić ostateczne preparaty.
Opracowano szereg modyfikacji metody Golgiego, takich jak metoda Golgiego-Bubenaite, metoda Golgiego-Coxa, metoda Golgiego-Kopscha czy metoda Golgiego-Ogawy[1].
Przypisy
edytuj- ↑ Katedra i Zakład Histologii i Embriologii ŚUM. [dostęp 2009-07-04]. [zarchiwizowane z tego adresu (2009-07-04)].
Encyklopedie internetowe (histological procedure):