Robert Korzeniowski
Robert Marek Korzeniowski (ur. 30 lipca 1968 w Lubaczowie) – polski lekkoatleta (chodziarz).
![]() Robert Korzeniowski (2020) | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Data i miejsce urodzenia |
30 lipca 1968 | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
Dorobek medalowy | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Odznaczenia | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
![]() ![]() ![]() | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Strona internetowa |
Czterokrotny mistrz olimpijski, co czyni go najbardziej utytułowanym polskim sportowcem pod względem liczby zdobytych tytułów mistrza olimpijskiego. Trzykrotny mistrz świata (1997, 2001 i 2003), dwukrotny mistrz Europy (1998, 2002) oraz wielokrotny mistrz i rekordzista Polski w chodzie na 50 km. Były rekordzista świata w chodzie sportowym.
Życie prywatne
edytujJest synem Zdzisława i Emilii Korzeniowskich, ma dwóch braci, Pawła (ur. 1 czerwca 1976) i Mirosława (ur. 1985), oraz siostrę, Sylwię (ur. 1980); miał także siostrę Ewę (ur. i zm. w grudniu 1972), która była wcześniakiem i zmarła niedługo po porodzie[1]. Jego matka była pielęgniarką, a ojciec pracował jako dyspozytor kolejowy[2]. Za sprawą dziadków ze strony ojca i matki ma korzenie ukraińskie[3]. Kiedy miał dziewięć lat, zaczął odczuwać pierwsze reumatyczne bóle stawów[4]. Choruje na astmę[5].
W 1987 ukończył naukę w Liceum Ogólnokształcącym im. Mikołaja Kopernika w Tarnobrzegu. Studiował na AWF w Katowicach[6]. Po obronie pracy magisterskiej w 1993 został trenerem w Wojskowym Ośrodku Szkolenia Sportowego w Krakowie[7]. Posługuje się językami francuskim i hiszpańskim[8].
W latach 1990–2011 jego pierwszą żoną była Agnieszka Fiedziukiewicz, z którą ma córki Angelikę (ur. 1992) i Rozalię (ur. 2004)[9][10]. W latach 2012–2019 jego drugą żoną była Magdalena Kłys[10][11], z którą ma syna Franciszka Ksawerego (ur. 2011)[12]. Od 2019 jego trzecią żoną jest Justyna Sobala[13].
Mieszkał w Krakowie[14], jest dwukrotnym laureatem Nagrody Miasta Krakowa (1997, 2001). W 2002 zamieszkał z rodziną w Izabelinie-Hornówce[15].
Podczas zgrupowania sportowego w Rumunii w 1984 handlował okularami i dżinsami w ramach grupy RWPG[8]. W latach 1997–2004 pełnił honorową funkcję Ambasadora ds. Tolerancji i Fair Play przy Radzie Europy.
Został członkiem honorowego komitetu poparcia Bronisława Komorowskiego przed przyspieszonymi wyborami prezydenckimi 2010[16] oraz przed wyborami prezydenckimi w Polsce w 2015 roku[17].
Wydał dwie książki autobiograficzne: …i o to chodzi (2005) i Moja droga do mistrzostwa (2011)[18][19].
Kariera sportowa
edytujW latach 80. przez niecały rok trenował judo[20]. W październiku 1983 rozpoczął treningi chodu w MKS Tarnobrzeg, w którym trenował do 1987 u Mieczysława Żarnowskiego[21]. W latach 1988–1993 był zawodnikiem AZS AWF Katowice, w 1994 przeszedł WKS Wawel Kraków[22]. Jego trenerem w latach 1987–2004 był Krzysztof Kisiel[22]. Trenował także we francuskim klubie Racing Club de France (w latach 1992–1993), a w 1995 przeszedł do US Tourcoing[23]. W 1986 zajął trzecie miejsce na Zawodach Przyjaźni w Neubrandenburgu, swoich pierwszych zagranicznych zmaganiach jako reprezentant Polski[24], a także został mistrzem Polski juniorów w chodzie na 10 i 20 m[25]. W 1986 i 1987 był halowym mistrzem Polski juniorów na 5 km[25]. Również w 1987 został mistrzem Polski juniorów w chodzie na 10 km i wicemistrzem Polski juniorów w chodzie na 20 km[25][26]. W 1988 i 1990 został mistrzem Polski młodzieżowców w chodzie na 20 km[25]. W latach 1990–2004 był mistrzem Polski w chodzie na 20 km[25]. W latach 1993–1994, 1998–2002 i 2004 był halowym mistrzem Polski w chodzie na 5 km[25]. W 1993 został mistrzem Polski w chodzie na 50 km[25].
W reprezentacji Polski seniorów zadebiutował w 1989 startem w Pucharze Świata w chodzie na 20 km, zajmując 40. miejsce[27]. W 1990 zajął czwarte miejsce na Mistrzostwach Europy w chodzie na 20 km w Splicie[28]. W 1991 zajął siódme miejsce w PŚ w San José i 10. miejsce na Mistrzostwach Świata na 20 km w Tokio[28]. W 1992 uczestniczył w igrzyskach olimpijskich w Barcelonie, jednak nie ukończył żadnego z wyścigów – na trasie 20 km przerwał chód z powodu udaru cieplnego, a na trasie 50 km został zdyskwalifikowany za „rażące naruszenie przepisów”[29]. W 1993 zwyciężył Uniwersjadę w chodzie na 20 km, zdobył srebrny medal na halowych MŚ w chodzie na 5 km w Toronto, zajął czwarte miejsce podczas PŚ w chodzie na 20 km oraz uczestniczył w MŚ w Stuttgarcie, z których został zdyskwalifikowany[30]. W 1994 zajął piąte miejsce w chodzie na 50 km podczas ME w Helsinkach[31]. W 1995 zajął trzecie miejsce w chodzie na 50 km na MŚ w Göteborgu i dziewiąte miejsce w PŚ w Pekinie[32]. W 1996 podczas IO w Atlancie zdobył złoty medal w chodzie na 50 km i zajął ósme miejsce w wyścigu na 20 km, a także zdobył Puchar Europy w La Corunie[33]. W 1997 zdobył mistrzostwo świata w chodzie na 50 km, a w 1998 został mistrzem Europy w tejże dyscyplinie[34]. Również w 1998 zajął drugie miejsce w PE w Dudince[35]. W 1999 wziął udział w MŚ w chodzie na 50 km w Sewilli, ale na 39. km został zdyskwalifikowany[36]. W tym samym roku zajął czwarte miejsce w PŚ w Mézidon-Canon[35].
W 2000 uzyskał dwa złote medale podczas IO w Sydney, stając się zarazem pierwszym zawodnikiem w historii, który wygrał rywalizację na 20 i 50 km podczas jednych igrzysk[37]. W tym samym roku na zawodach lekkoatletycznych w Hildesheim ustanowił rekord Polski w chodzie na 20 km – 1:18:22, a także zdobył PE w Eisenhuettenstadt[38]. W 2001 zdobył tytuł mistrza świata w Edmonton w chodzie na 50 km oraz zajął drugie miejsce w chodzie na 20 km na Igrzyskach dobrej woli w Brisbane[35]. W 2002 zwyciężył w mistrzostwach Europy w Monachium w chodzie na 50 km, a zwycięskim wynikiem – 3:36:39 – ustanowił rekord świata[35]. 27 sierpnia 2003 podczas MŚ w Paryżu uzyskał swój trzeci w karierze tytuł mistrzowski w chodzie na 50 km, a wynikiem 3:36:03 ustanowił nowy rekord świata[a]. W 2003 i 2004 był zwycięzcą IAAf World Walking Challenge na 20 i 50 km[35]. W 2004 podczas IO w Atenach zdobył czwarty w karierze złoty medal olimpijski w chodzie na 50 km[39], stając się pierwszym zawodnikiem w historii chodu światowego i pierwszym polskim sportowcem, który zdobył złote medale na trzech igrzyskach z rzędu. W tym samym roku na mistrzostwach Polski w Bydgoszczy zdobył swój ostatni złoty medal, zwyciężając wyścig w chodzie na 20 km[40]. 12 września tego samego roku występem w zawodach ligowych w Krakowie karierę sportową[41].
Dwukrotnie zwyciężył w Plebiscycie „Przeglądu Sportowego” na ulubionego sportowca roku (1998, 2000). Za wybitne osiągnięcia sportowe został odznaczony przez prezydenta RP Aleksandra Kwaśniewskiego kolejno Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski w 1996[42], Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski w 2000[43], tarnobrzeskim Sigillum Civis Virtuti w 2001[44] i Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski w 2004[45] oraz złotym medalem francuskiego ministerstwa Jeunesse et Sport. W 2014 został włączony do IAAF Hall of Fame[46].
Pozostałe przedsięwzięcia
edytujW 1993 założył firmę „Korzeniowski i Sport Promocja”[22]. W latach 2002–2004 był dyrektorem sportowym Grupy Lekkoatletycznej Elite Café[22]. W latach 2005–2009 był szefem redakcji sportowej TVP, a od 2007 do 2009 był dyrektorem kanału tematycznego TVP Sport. 6 listopada 2009 zrezygnował z pracy w TVP[47]. W latach 2011–2012 pełnił funkcję doradcy UEFA Events ds. Marketingu i PR programu pakietów biznesowych Club Prestige na UEFA Euro 2012. Został dyrektorem Biura Ubezpieczeń Rynku Sportu w firmie brokerskiej Mentor S.A. Został także przewodniczącym Rady Fundacji Aktywnej Rehabilitacji i Fundacji Sportowa Polska, członkiem Komitetu Chodu IAAF i Komisji Międzynarodowej PKOL.
Propaguje lekkoatletykę, angażując się w różnego typu przedsięwzięcia sportowe. Był dyrektorem Cracovia Maraton, organizował mityng chodziarski IAAF „Na Rynek marsz!” i wspierał działalność uczniowskich klubów sportowych „UKS Korzeniowski.pl”[48].
W 2000 wystąpił w spocie reklamowym producenta żywności Danone[49]. W 2004 reklamował firmę ubezpieczeniową Amplifo AIG Life[50]. Jego sponsorem w trakcie kariery sportowej była firma Elite Café[51]. W związku z udziałem w kampaniach reklamowych podczas pracy w Telewizji Polskiej na stanowisku szefa programów sportowych w grudniu 2007 Komisja Etyki TVP S.A. stwierdziła, że postępowanie Korzeniowskiego stanowi konflikt interesów, a zgoda Zarządu Spółki na realizację przez niego umów na reklamę jest wysoce nagannym dzieleniem pracowników TVP S.A. na tych, którym wolno uczestniczyć w reklamach i znakomitej większości, której jest to zabronione[52]. W 2013 wystąpił w kampanii reklamowej samochodu Suzuki SX4 S-Cross.
W 2010 uczestniczył w 12. edycji programu rozrywkowego TVN Taniec z gwiazdami[53].
W 2015 założył klub lekkoatletyczny RK Athletics, a w 2019 uruchomił Fundację Roberta Korzeniowskiego[54])[55], która m.in. organizuje zawody sportowe, np. Korzeniowski Warsaw Race Walking Cup 2023[56].
Osiągnięcia sportowe
edytuj- Atlanta 1996 – złoty medal, chód na 50 km (3:43.30)
- Atlanta 1996 – 8. miejsce, chód na 20 km (1:21.23)
- Sydney 2000 – złoty medal, chód na 20 km (1:18.59)
- Sydney 2000 – złoty medal, chód na 50 km (3:42.22)
- Ateny 2004 – złoty medal, chód na 50 km (3:38.46)
- Göteborg 1995 – brązowy medal, chód na 50 km (3:45.57)
- Ateny 1997 – złoty medal, chód na 50 km (3:44.46)
- Edmonton 2001 – złoty medal, chód na 50 km (3:42.08)
- Paryż 2003 – złoty medal, chód na 50 km (3:36.03)
- Split 1990 – 4. miejsce, chód na 20 km (1:23.47)
- Helsinki 1994 – 5. miejsce, chód na 50 km (3:45.57)
- Budapeszt 1998 – złoty medal, chód na 50 km (3:43.51)
- Monachium 2002 – złoty medal, chód na 50 km (3:36.39)
- Halowe mistrzostwa świata
- Toronto 1993 – srebrny medal, chód na 5000 m (18:35.91)
- San Jose 1991 – 7. miejsce, chód na 20 km (1:21.19)
- Monterrey 1993 – 4. miejsce, chód na 20 km (1:24.47)
- Mezidon-Canon 1999 – 4. miejsce, chód na 20 km (1:20.52)
- Naumburg 2004 – 2. miejsce, chód na 20 km (1:19.02)
- Puchar Europy
- La Coruna 1996 – 1. miejsce, chód na 20 km (1:21.46)
- Dudince 1998 – 2. miejsce, chód na 20 km (1:20.40)
- Eisenhüttenstadt 2000 – 1. miejsce, chód na 20 km (1:18.29)
- Brisbane 2001 – srebrny medal, chód na 20000 m (1:19.52,0)
- Duisburg 1989 – 6. miejsce, chód na 20 km (1:26.10)
- Sheffield 1991 – złoty medal, chód na 20 km (1:24.37)
- Buffalo 1993 – złoty medal, chód na 20 km (1:22.01)
- Światowe Igrzyska Wojskowe
- Rzym 1995 – srebrny medal, chód na 20 km (1:22.59)
- Zawody Przyjaźni (do 18 lat)
- Neubrandenburg 1986 – brązowy medal, chód na 10000 m (46:01.39)
- World Race Walking Challenge (Grand Prix IAAF)
- 2003 – 1. miejsce
- 2004 – 1. miejsce
- Najlepsze wyniki świata w historii
- Bad Salzdetfurth, 15 września 1990 – 18:21 w chodzie na 5 km (szosa)
- Reims, 13 lipca 1992 – 18:17.22 w chodzie na 5000 m (bieżnia)
- Eschborn, 12 czerwca 1993 – 2:28.30 w chodzie na 35 km (szosa)
- Monachium, 8 sierpnia 2002 – 3:36.39 w chodzie na 50 km (szosa)
- Paryż, 27 sierpnia 2003 – 3:36.03 w chodzie na 50 km (szosa; rekord świata)
- Ranking światowy Track & Field News
- 1990 – 6. miejsce (chód 20 km)
- 1991 – 10. miejsce (chód na 20 km)
- 1992 – 7. miejsce (chód na 50 km)
- 1993 – 6. miejsce (chód na 20 km)
- 1994 – 7. miejsce (chód na 50 km)
- 1995 – 3. miejsce (chód na 50 km)
- 1996 – 1. miejsce (chód na 50 km), 8. miejsce (chód na 20 km)
- 1997 – 2. miejsce (chód na 50 km)
- 1998 – 1. miejsce (chód na 50 km), 5. miejsce (chód na 20 km)
- 1999 – 5. miejsce (chód na 20 km)
- 2000 – 1. miejsce (chód na 20 km), 1. miejsce (chód na 50 km)
- 2001 – 1. miejsce (chód na 50 km), 5. miejsce (chód na 20 km)
- 2002 – 2. miejsce (chód na 50 km)
- 2004 – 1. miejsce (chód na 50 km)[57]
- Ranking IAAF (chód)
- od 1990 do 2005 zajmował 1. miejsce[potrzebny przypis]
Rekordy życiowe
edytujKonkurencja | Data | Miejsce | Czas | Uwagi |
---|---|---|---|---|
Chód na 5 kilometrów | 15 września 1990 | Bad Salzdetfurth | 18:21[58] | rekord Polski |
Chód na 5000 metrów | 3 lipca 1992 | Reims | 18:17,22[59] | rekord Europy |
Chód na 10 kilometrów | 8 czerwca 2002 | Kraków | 37:57[60] | rekord Polski |
Chód na 20 kilometrów | 9 lipca 2000 | Hildesheim | 1:18:22 | rekord Polski |
Chód na 50 kilometrów | 27 sierpnia 2003 | Paryż | 3:36:03 | rekord mistrzostw świata, rekord Polski |
Bieg na 10 kilometrów | 11 listopada 2014 | Warszawa | 35:24[61] | |
Bieg półmaratoński | 12 kwietnia 2015 | Poznań | 1:17:05[61] |
Uwagi
edytuj- ↑ W czerwcu 2004 Dienis Niżegorodow poprawił wynik Korzeniowskiego, jednak ze względu na uchybienia formalne jego wynik nie został uznany przez federację IAAF. 2 grudnia 2006 lepszy rezultat – 3:35.47 – uzyskał Nathan Deakes
Przypisy
edytuj- ↑ Korzeniowski i Wyrzykowski 2005 ↓, s. 103, 108, 126, 140.
- ↑ Korzeniowski i Wyrzykowski 2005 ↓, s. 109, 130–131.
- ↑ Korzeniowski i Wyrzykowski 2005 ↓, s. 128, 135–136.
- ↑ Korzeniowski i Wyrzykowski 2005 ↓, s. 131.
- ↑ Leniarski Radosław: Vancouver 2010. Robert Korzeniowski: Wypowiedzi Justyny Kowalczyk o astmie to wyraz niedojrzałości. Ja też się dusiłem.... sport.pl, 2010-02-24. [dostęp 2010-09-02].
- ↑ Korzeniowski i Wyrzykowski 2005 ↓, s. 146.
- ↑ Korzeniowski i Wyrzykowski 2005 ↓, s. 32–33.
- ↑ a b Sylwia Milan: Wszystko na jedną kartę. Poznań: Publicat, 2008, s. 52–53. ISBN 978-83-245-1503-5.
- ↑ Korzeniowski i Wyrzykowski 2005 ↓, s. 26, 103, 201.
- ↑ a b Ireneusz Pawlik , Robert Korzeniowski od A do Ż. Zadał kłam przysłowiu „kto nie ma w głowie, ten ma w nogach” [online], www.dts24.pl, 22 czerwca 2023 (pol.).
- ↑ Robert Korzeniowski się ROZWIÓDŁ. TYLKO U NAS ZDJĘCIA I SZCZEGÓŁY [online], www.se.pl, 15 marca 2019 .
- ↑ Robert Korzeniowski cieszy się z pierwszego syna - Franciszka Ksawerego [online], www.se.pl, 7 stycznia 2011 .
- ↑ Sergiusz Królak , Robert Korzeniowski poślubił ukochaną Justynę! Podróż poślubną spędzą... w biegu [online], Plejada, 9 listopada 2019 (pol.).
- ↑ Korzeniowski i Wyrzykowski 2005 ↓, s. 100.
- ↑ Korzeniowski i Wyrzykowski 2005 ↓, s. 102.
- ↑ Komitet poparcia Bronisława Komorowskiego [online], onet.pl, 16 maja 2010 [dostęp 2014-04-26] [zarchiwizowane z adresu 2013-12-05] .
- ↑ Barbara Sowa , Kto wszedł do komitetu poparcia Komorowskiego, a kto z niego wypadł? Cała lista [online], Dziennik.pl, 16 marca 2015 [dostęp 2015-03-21] .
- ↑ Flash-News des Tages: Robert Korzeniowski hat Buch geschrieben [online], leichtatletik.de [dostęp 2011-05-21] (niem.).
- ↑ Korzeniowskiego droga do mistrzostwa [online], Polski Związek Lekkiej Atletyki [dostęp 2011-05-21] .
- ↑ Korzeniowski i Wyrzykowski 2005 ↓, s. 144.
- ↑ Korzeniowski i Wyrzykowski 2005 ↓, s. 12, 145, 209.
- ↑ a b c d Korzeniowski i Wyrzykowski 2005 ↓, s. 209.
- ↑ Korzeniowski i Wyrzykowski 2005 ↓, s. 35, 68, 209.
- ↑ Korzeniowski i Wyrzykowski 2005 ↓, s. 37.
- ↑ a b c d e f g http://www.wbc.poznan.pl/Content/390550/Kisiel_Medalisci_chod_sportowy_1923_2015.pdf
- ↑ Korzeniowski i Wyrzykowski 2005 ↓, s. 147.
- ↑ Korzeniowski i Wyrzykowski 2005 ↓, s. 20.
- ↑ a b Korzeniowski i Wyrzykowski 2005 ↓, s. 211.
- ↑ Korzeniowski i Wyrzykowski 2005 ↓, s. 15–20, 24.
- ↑ Korzeniowski i Wyrzykowski 2005 ↓, s. 26–28, 31.
- ↑ Korzeniowski i Wyrzykowski 2005 ↓, s. 34–35.
- ↑ Korzeniowski i Wyrzykowski 2005 ↓, s. 67–68, 211.
- ↑ Korzeniowski i Wyrzykowski 2005 ↓, s. 84, 174, 178, 211.
- ↑ Korzeniowski i Wyrzykowski 2005 ↓, s. 181.
- ↑ a b c d e Korzeniowski i Wyrzykowski 2005 ↓, s. 210.
- ↑ Korzeniowski i Wyrzykowski 2005 ↓, s. 84, 183.
- ↑ Korzeniowski i Wyrzykowski 2005 ↓, s. 191–192, 197, 218.
- ↑ Korzeniowski i Wyrzykowski 2005 ↓, s. 108, 210.
- ↑ Korzeniowski i Wyrzykowski 2005 ↓, s. 206–207.
- ↑ Korzeniowski i Wyrzykowski 2005 ↓, s. 112–113.
- ↑ Korzeniowski i Wyrzykowski 2005 ↓, s. 121–122.
- ↑ Postanowienie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 września 1996 r. o nadaniu orderów i odznaczeń. M.P. z 1996 r. nr 66, poz. 626
- ↑ Postanowienie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 15 listopada 2000 r. o nadaniu orderów i odznaczeń. M.P. z 2001 r. nr 2, poz. 45
- ↑ http://www.tarnobrzeg.pl/uchwaly/III/XXXIV_474_2001.pdf
- ↑ Postanowienie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 7 października 2004 r. o nadaniu orderów i odznaczeń M.P. z 2005 r. nr 7, poz. 93
- ↑ Twelve athletics legends inducted into IAAF Hall of Fame. iaaf.org, 2014-11-11. [dostęp 2016-08-29]. (ang.).
- ↑ Robert Korzeniowski odchodzi z TVP
- ↑ Korzeniowski i Wyrzykowski 2005 ↓, s. 87–89, 93.
- ↑ Korzeniowski i Wyrzykowski 2005 ↓, s. 90.
- ↑ Korzeniowski i Wyrzykowski 2005 ↓, s. 89–90.
- ↑ Korzeniowski i Wyrzykowski 2005 ↓, s. 78, 92, 165.
- ↑ Opinia z dnia 13 grudnia 2007 r. w sprawie udziału p. Roberta Korzeniowskiego w reklamach telewizyjnych i radiowych [online], TVP, 13 lipca 2007 [dostęp 2013-11-23] [zarchiwizowane z adresu 2013-12-03] .
- ↑ Edyta Górniak i Robert Korzeniowski w “Tańcu z gwiazdami”. [w:] Wirtualne Media [on-line]. www.wirtualnemedia.pl, 2010-08-10. [dostęp 2015-02-16]. (pol.).
- ↑ KRS 0000810061
- ↑ Fundacja Roberta Korzeniowskiego: Citius – Altius – Fortius [online], korzeniowski.pl [dostęp 2023-05-21] .
- ↑ a (red.), Korzeniowski Warsaw Race Walking Cup [online], pgenarodowy.pl [dostęp 2023-05-21] .
- ↑ Track & Field News
- ↑ 5kW – Hommes [online], AthleRecords [dostęp 2012-09-17] (fr.).
- ↑ 5000W – Hommes [online], AthleRecords [dostęp 2012-09-17] (fr.).
- ↑ Polish Track & Field Athletic Records – Men [online], LA W CYFRACH by Tadeusz Wołejko [dostęp 2012-09-17] [zarchiwizowane z adresu 2016-03-04] .
- ↑ a b bieganie.pl – Baza PRO – Robert Korzeniowski [online], bieganie.pl [dostęp 2017-11-26] (ang.).
Bibliografia
edytuj- Robert Korzeniowski, Krzysztof Wyrzykowski: …i o to chodzi. Wydawnictwo Studio EMKA, 2005. ISBN 83-88607-47-2.
Linki zewnętrzne
edytuj- Strona domowa Roberta Korzeniowskiego
- Biogram na stronie sporting-heroes.net (ang.)
- Robert Korzeniowski w bazie World Athletics (ang.).
- Wyniki olimpijskie Korzeniowskiego na stronie sports-reference.com. [dostęp 2009-04-13]. [zarchiwizowane z tego adresu (15 lipca 2011)]. (ang.).
- Robert Korzeniowski, [w:] tilastopaja.info [dostęp 2020-03-26] (ang.).
- Korzeniowski Robert Marek. [dostęp 2015-12-24].