Siepietnica
Siepietnica – wieś w Polsce położona w województwie podkarpackim, w powiecie jasielskim, w gminie Skołyszyn[5][6].
wieś | |
![]() Kościół filialny MB Częstochowskiej (2017) | |
Państwo | |
---|---|
Województwo | |
Powiat | |
Gmina | |
Liczba ludności (2021) | |
Strefa numeracyjna |
13 |
Kod pocztowy |
38-340[4] |
Tablice rejestracyjne |
RJS |
SIMC |
0360299[5] |
Położenie na mapie gminy Skołyszyn ![]() | |
Położenie na mapie Polski ![]() | |
Położenie na mapie województwa podkarpackiego ![]() | |
Położenie na mapie powiatu jasielskiego ![]() | |
![]() | |
Strona internetowa |
W roku 2021 w Siepietnicy mieszkało 454 mieszkańców, z czego 51,8% stanowiły kobiety, a 48,2% mężczyźni[2]
SIMC | Nazwa | Rodzaj |
---|---|---|
0360307 | Góry | część wsi |
0360313 | Podlesie | część wsi |
Położenie
edytujSiepietnica leży w Obniżeniu Gorlickim (513,66) na Pogórzu Karpackim. Stanowi zachodnią część gminy Skołyszyn i znajduje się przy ujściu rzeki Olszynki do Ropy.
Przez wieś przechodzi droga krajowa nr 28 i linia kolejowa nr 108 z przystankiem Siepietnica[2].
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa krośnieńskiego.
Powierzchnia wsi wynosi 273,9 ha.
Historia
edytujDokumenty Idziego z Tuskulum, legata papieża Kaliksta II, wystawiane w Krakowie od maja 1123 do stycznia 1125 r. za zgodą Bolesława Krzywoustego i syna Bolesława oraz bp. krakowskiego Radosta stwierdzają, że do klasztoru w Tyńcu należy miejscowość Siepietnica. Jest to najstarsza wzmianka o istnieniu miejscowości. W XIII w. następuje korzystniejsza dla rozwoju osady lokacja na prawie magdeburskim. Dokumenty wymieniają Siepietnicę w 1229 r. W dokumencie Leszka Czarnego, w którym książę zezwala do osadzenia miejscowości na tym prawie, figuruje 30 wsi, w tym Siepietnica. Ze sporu w 1319 r. między opactwem tynieckim a Jakubem, podkomorzym sandomierskim o gród Golesz wynika, że Siepietnica podlegała wówczas pod zamek goleski[7][8][9].
-
Restauracja Stary Młyn -
Cmentarz I wojny światowej nr 29 -
Stacja kolejowa
Bitwa pod Siepietnicą
edytujBitwę pod Siepietnicą stoczyli 5 kwietnia 1770 konfederaci barscy, w czasie wycofywania spod Jedlicza i Nowego Żmigrodu. Zorientowawszy się w o znacznej liczebnej przewadze (2 tys. żołnierzy) wojska rosyjskiego Iliczanina, wycofali się w kierunku Biecza. Wojsko rosyjskie w pogoni za konfederatami złupiło Biecz, zwłaszcza kościół i klasztor franciszkański, mordując także kilku zakonników. W Siepietnicy kilkudziesięciu konfederatów poniosło śmierć i zostali tu pochowani, prawdopodobnie na cmentarzu cholerycznym lub w miejscu, gdzie znajduje się kapliczka konfederacka.
We wsi znajduje się cmentarz z I wojny światowej.
-
Kapliczka -
Kościół filialny MB Częstochowskiej (2011) -
Olszynka
Przypisy
edytuj- ↑ Państwowy Rejestr Nazw Geograficznych – miejscowości – format XLSX, Dane z państwowego rejestru nazw geograficznych – PRNG, Główny Urząd Geodezji i Kartografii, 5 listopada 2023, identyfikator PRNG: 122354
- ↑ a b c Wieś Siepietnica w liczbach [online], Polska w liczbach [dostęp 2023-11-02] , liczba ludności na podstawie danych GUS.
- ↑ NSP 2021: Ludność w miejscowościach statystycznych [online], Bank Danych Lokalnych GUS, 19 września 2022 [dostęp 2023-11-02] .
- ↑ Oficjalny Spis Pocztowych Numerów Adresowych, Poczta Polska S.A., październik 2013, s. 1150 [zarchiwizowane z adresu 2014-02-22] .
- ↑ a b c GUS. Wyszukiwarka TERYT
- ↑ a b Rozporządzenie w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części (Dz.U. z 2013 r. poz. 200)
- ↑ Tadeusz Ślawski: Siepietnica, Tuchów 1996 r.
- ↑ Wojciech Kętrzyński: Kodeks dyplomatyczny klasztoru tynieckiego. Lwów 1872 cz.I
- ↑ Franciszek Bujak: Studia nad osadnictwem Małopolski, Kraków 1905 r.
Linki zewnętrzne
edytuj- Siepietnica, [w:] Słownik geograficzny Królestwa Polskiego, t. X: Rukszenice – Sochaczew, Warszawa 1889, s. 570 .