Stanisław Laskus
Stanisław Józef Laskus (ur. 27 sierpnia 1931 w Białowieży, zm. 29 kwietnia 2023[1]) – polski działacz samorządowy i państwowy, nauczyciel akademicki, funkcjonariusz Milicji Obywatelskiej i Policji w randze inspektora, doktor nauk humanistycznych, komendant szkół policyjnych. W latach 1975–1979 prezydent Słupska.
Data i miejsce urodzenia |
27 sierpnia 1931 |
---|---|
Data śmierci |
29 kwietnia 2023 |
Prezydent Słupska | |
Okres |
od 23 czerwca 1975 |
Przynależność polityczna | |
Poprzednik | |
Następca | |
Odznaczenia | |
![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() |
Życiorys
edytujSyn Wacława i Franciszki. Należał kolejno do Organizacji Młodzieży Towarzystwa Uniwersytetu Robotniczego (1946–1948), Związku Młodzieży Polskiej (1948–1956) i Związku Młodzieży Socjalistycznej (1956–1958). Od 1967 członek Zrzeszenia Prawników Polskich[2]. W 1965 ukończył historię w Wyższej Szkole Nauk Społecznych przy KC PZPR, w 1975 uzyskał na Wydziale Humanistycznym Uniwersytetu Gdańskiego doktorat w dyscyplinie socjologia na podstawie pracy pt. Współpraca Milicji Obywatelskiej ze społeczeństwem w zwalczaniu przestępczości kryminalnej (na przykładzie woj. koszalińskiego)[3]. Autor publikacji i badań naukowych z zakresu socjologii, kryminologii i bezpieczeństwa wewnętrznego[4].
Od 1951 służył w Milicji Obywatelskiej, początkowo w służbie kwatermistrzowskiej. Doszedł do stopnia pułkownika MO i następnie inspektora Policji. W 1950 wstąpił do Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej. Pomiędzy 1975 a 1979 był członkiem Komitetu Miejskiego PZPR w Słupsku i zasiadał w jego egzekutywie[2]. Od 21 czerwca 1975 do 31 października 1979 zajmował stanowisko prezydenta Słupska. Następnie powrócił do pracy policyjnej m.in. współtworząc słupską komendę wojewódzką oraz dowodząc związkami taktycznymi ruchu drogowego MO w czasie wizyt Jana Pawła II. Objął funkcję zastępcy komendanta ds. dydaktycznych w Szkole Milicji Obywatelskiej w Słupsku, był współtwórcą i komendantem Szkoły Ruchu Drogowego Milicji Obywatelskiej (Policji) w Piasecznie (do jej likwidacji w 1990 [1]) oraz finalnie organizatorem i komendantem Centrum Szkolenia Policji w Legionowie (październik 1990–sierpień 1991)[5]. Od 1998 do przejścia na emeryturę pracował w Komendzie Stołecznej Policji jako kierownik Zespołu Medycyny Pracy. Reprezentował KSP w radzie Mazowieckiego Oddziału Narodowego Funduszu Zdrowia. Na emeryturze zajął się pisaniem wierszy[4].
Odznaczenia
edytujOdznaczony m.in. Krzyżem Kawalerskim i Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski, Złotym i Brązowym Krzyżem Zasługi, Złotym i Srebrnym Medalem za Zasługi dla Policji, Złotym Medalem „Za Zasługi dla Pożarnictwa”, Srebrną Odznaką honorową „Zasłużony Pracownik Morza” oraz Złotym Medalem za Długoletnią Służbę (2020)[4], a także Medalem Okolicznościowym „70 Lat Szkoły Policji W Słupsku”[6].
Przypisy
edytuj- ↑ Wyszukiwarka cmentarna --- Warszawskie cmentarze [online], www.cmentarzekomunalne.com.pl [dostęp 2023-11-30] .
- ↑ a b Dane osoby z katalogu kierowniczych stanowisk partyjnych i państwowych PRL. Instytut Pamięci Narodowej. [dostęp 2023-04-19].
- ↑ Dr Stanisław Józef Laskus, [w:] baza „Ludzie nauki” portalu Nauka Polska (OPI PIB) [dostęp 2023-04-19] .
- ↑ a b c Anna Kędzierzawska. Czeka się zawsze, na wszystko się czeka. „Stołeczny Magazyn Policji”, s. 9–12, luty 2020. ISSN 1731-4550.
- ↑ Wspomnienia byłych komendantówi funkcjonariuszy Centrum Szkolenia Policji. csp.edu.pl. [dostęp 2023-04-19].
- ↑ 70. urodziny Szkoły – święto Policji. slupsk.szkolapolicji.gov.pl. [dostęp 2023-04-19].