Thiago Cionek
Thiago Rangel Cionek (ur. 21 kwietnia 1986 w Kurytybie) – brazylijsko-polski piłkarz, występujący na pozycji obrońcy, od 2023 w klubie Avellino. W latach 2014–2018 reprezentant Polski.
![]() Thiago Cionek (2018) | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Pełne imię i nazwisko |
Thiago Rangel Cionek | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
Data i miejsce urodzenia |
21 kwietnia 1986 | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Wzrost |
184 cm | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Pozycja | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Informacje klubowe | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Klub | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Kariera juniorska | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Kariera seniorska[a] | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Kariera reprezentacyjna | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
Wychowanek Vila Hauer, występował także w takich klubach jak Cuiabá, Bragança, CRB, Jagiellonia Białystok, Padova, Modena, US Palermo oraz SPAL. Zdobywca Pucharu Polski i Superpucharu Ekstraklasy. Od 2011 oprócz obywatelstwa rodzimej Brazylii, posiada także obywatelstwo polskie[1]. Uczestnik Mistrzostw Europy 2016 oraz Mistrzostw Świata 2018.
Kariera klubowa
edytujPoczątki kariery
edytujCionek rozpoczął swoją karierę w juniorskim zespole Vila Hauer Esporte Clube, skąd w 2005 przeniósł się do czwartoligowego wówczas klubu Cuiabá[2]. Następnie na początku 2007 przeniósł się do portugalskiego trzecioligowca, GD Bragança, zaś 18 marca 2007 podczas zremisowanego 1:1 spotkania z Moreirense FC zadebiutował w nowych barwach, zdobywając zarazem swoją pierwszą bramkę[3]. W sumie w Portugalii rozegrał dwa spotkania, jednak jego klub spadł z ligi[4], dlatego też Cionek zdecydował się na powrót do Brazylii, gdzie związał się z drugoligowym CRB[2]. Latem 2008 opuścił zespół, który zajmował wówczas ostatnie miejsce w lidze[4], i powrócił do Europy. Początkowo trafił na testy do włoskich Chievo i Atalanty BC, a następnie jego umiejętności sprawdzał Lech Poznań[5].
Jagiellonia Białystok
edytujPod koniec czerwca 2008 trafił na testy do Jagiellonii Białystok[6]. Trzy tygodnie później, 20 lipca, podpisał z klubem trzyletni kontrakt, w którym jednak zawarto klauzulę umożliwiającą rozwiązanie go po roku[7]. Początkowo Cionek miał problemy z uzyskaniem pozwolenia na pracę[8], przez co w nowych barwach zadebiutował dopiero 2 września podczas wygranego 4:1 spotkania Pucharu Ekstraklasy z ŁKS-em Łódź, w którym zdobył także swoją pierwszą bramkę dla Jagiellonii[9]. Dziesięć dni później zadebiutował w Ekstraklasie, wychodząc w podstawowym składzie na przegrane 0:1 spotkanie z ŁKS-em[10]. 8 maja 2009 w 34. minucie meczu z Lechią Gdańsk, Cionek zdobył swoją pierwszą bramkę w lidze. Chwilę potem, ciesząc się z bramki, za zdjęcie koszulki otrzymał drugą żółtą kartkę, a konsekwencji czerwoną i musiał opuścić boisko, zaś Jagiellonia przegrała to spotkanie 1:3[11]. 30 maja strzelił bramkę samobójczą w przegranym 0:2 spotkaniu z GKS-em Bełchatów[12]. Ostatecznie Jagiellonia zakończyła rozgrywki na 8. miejscu, a sam Cionek rozegrał w jej barwach w sumie 19 spotkań, zdobywając 2 bramki.
Pierwszy występ w sezonie 2009/10 zanotował 8 sierpnia 2009, zmieniając Igora Lewczuka w 89. minucie zremisowanego 1:1 meczu z GKS-em Bełchatów[13]. 19 kwietnia 2010 zdobył bramkę podczas przegranego 1:2 meczu z Legią Warszawa[14]. W trakcie całej kampanii Cionek rozegrał w sumie 32 spotkania i zdobył jednego gola, zaś Jagiellonia uplasowała się na 11. miejscu. Klub dotarł także do finału Pucharu Polski, w którym pokonał Pogoń Szczecin 1:0[15]. Sam jednak w meczu finałowym nie wystąpił z powodu przekroczenia limitu żółtych kartek[16].
Przed rozpoczęciem kolejnych rozgrywek Cionek przedłużył swój kontrakt z Jagiellonią do 30 czerwca 2013[17]. Dzięki zdobyciu krajowego pucharu, Jagiellonia otrzymało prawo gry w 3. rundzie eliminacyjnej Ligi Europy, gdzie trafiła na grecki Aris FC[18]. 29 lipca 2010 klub przegrał z Arisem 1:2, zaś Cionek, dla którego był to debiut w europejskich pucharach, rozegrał pełne spotkanie[19]. 1 sierpnia Jagiellonia z Cionkiem w składzie wygrała 1:0 z Lechem Poznań i sięgnęła po Superpucharu Polski. 5 marca 2011, w 88. minucie zremisowanego 0:0 meczu z GKS-em Bełchatów, Cionek został wyrzucony z boiska po ujrzeniu dwóch żółtych kartek[20]. 10 maja ponownie został ukarany czerwoną kartką, tym razem z powodu brutalnego faulu na Arturze Sobiechu, który miał miejsce podczas przegranego 0:2 spotkania z Polonią Warszawa[21]. Dwa dni później Komisja Ligi ukarała go za to przewinienie trwającym sześć spotkań zawieszeniem[22]. Karę na zawodnika nałożyła także sama Jagiellonia, która nakazała Cionkowi zapłacić grzywnę w wysokości 15 tysięcy złotych, a także oddelegowała go do dziesięciogodzinnej pracy z młodzieżą[23]. Ostatecznie rozegrał on w trakcie całych rozgrywek 26 spotkań, a Jagiellonia znalazła się na 4. miejscu w tabeli Ekstraklasy.
Sezon 2011/12 Jagiellonia ponownie rozpoczęła od udziału w Lidze Europy. Tym razem odpadła w 1. rundzie eliminacyjnej po przegranym 1:2 dwumeczu z kazachskim Irtyszem Pawłodar. W obu spotkaniach Cionek grał przez pełne 90 minut[24][25]. 11 września w przegranym 2:3 spotkaniu z Polonią Warszawa strzelił bramkę samobójczą[26], a pięć dni później podczas przegranego 1:4 meczu z Lechem Poznań ponownie trafił do własnej siatki[27]. Trzeciego w sezonie gola samobójczego strzelił 11 listopada w przegranym 0:2 meczu ze Śląskiem Wrocław[28]. Pierwszą w trwających wówczas rozgrywkach bramkę dla Jagiellonii zdobył 23 marca 2012 w wygranym 4:1 spotkaniu z Widzewem Łódź[29]. Sezon zakończył z 32 występami na koncie oraz jednym golem, zaś Jagiellonia uplasowała się na 10. pozycji w tabeli.
Padova
edytuj30 sierpnia 2012 podpisał trzyletni kontrakt z włoską Padovą[30]. W nowych barwach zadebiutował 3 września podczas przegranego 2:3 spotkania ligowego z Livorno, występując przez pełne 90 minut[31]. Przez cały sezon Cionek rozegrał w sumie 30 spotkań w Serie B, wszystkie w pełnym wymiarze czasowym, i zajął z zespołem 11. miejsce w lidze[32].
Modena
edytuj2 września 2013 drugoligowa Modena poinformowała o rocznym wypożyczeniu Cionka[33]. Pierwszy mecz w barwach klubu rozegrał 5 października. Wówczas jego drużyna przegrała 1:2 z Empoli FC, zaś Cionek pojawił się na boisku w 29. minucie w miejsce Alessandro Potenzy[34]. Swoją pierwszą bramkę we Włoszech zdobył 8 marca 2014 podczas zremisowanego 2:2 spotkania z Padovą[35]. W sumie w trakcie sezonu wystąpił 31-krotnie, zdobywając jedną bramkę oraz awansując z klubem do baraży o awans do Serie A. Po sezonie Modena zdecydowała się wykupić Cionka, podpisując z nim trzyletni kontrakt.
Palermo
edytujW styczniu 2016 podpisał dwuipółletni kontrakt z US Palermo[36]. W barwach klubu zadebiutował 3 kwietnia tego samego roku, wychodząc w podstawowym składzie i rozgrywając pełne 90 minut przegranego 1:3 ligowego spotkania z Chievo Werona[37]. Był to jego debiut w Serie A. Miejsce w składzie wywalczył sobie jednak dopiero pod koniec sezonu, notując za swoje występy pozytywne recenzje we włoskich mediach[38].
SPAL
edytuj13 stycznia 2018 podpisał 2,5-letni kontrakt z występującą w Serie A, drużyną SPAL[39].
Reggina
edytujPod koniec września 2020 roku Cionek podpisał trzyletni kontrakt z klubem z włoskiej Serie B Urbs Sportiva Reggina 1914[40].
Kariera reprezentacyjna
edytujW 2010, jeszcze przed otrzymaniem polskiego obywatelstwa, Cionek wyraził chęć gry w reprezentacji Polski[41]. 6 maja 2014 otrzymał pierwsze powołanie od selekcjonera Adama Nawałki[42], a siedem dni później zadebiutował w narodowych barwach, wychodząc w podstawowym składzie na zremisowane 0:0 towarzyskie spotkanie z Niemcami[43].
Pod koniec maja 2016 znalazł się w 23-osobowej kadrze powołanej na Mistrzostwa Europy 2016[44].
4 czerwca 2018 znalazł się w 23-osobowej kadrze powołanej na Mistrzostwa Świata 2018[45]. Podczas pierwszego meczu z Senegalem strzelił gola samobójczego[46].
Statystyki kariery klubowej
edytuj- (aktualne na dzień 16 lipca 2021)
Klub | Sezon | Liga | Liga | Puchar kraju | Puchar ligi | Europa[a] | Inne[b] | Suma | ||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
Mecze | Bramki | Mecze | Bramki | Mecze | Bramki | Mecze | Bramki | Mecze | Bramki | Mecze | Bramki | |||
Bragança | 2006/07 | Segunda Divisão | 2 | 1 | 0 | 0 | – | – | – | 2 | 1 | |||
Ogólnie | 2 | 1 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 2 | 1 | ||
CRB | 2007 | Série B | 1 | 0 | – | – | – | – | 1 | 0 | ||||
2008 | Série B | 0 | 0 | – | – | – | – | 0 | 0 | |||||
Ogólnie | 1 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 1 | 0 | ||
Jagiellonia Białystok | 2008/09 | Ekstraklasa | 12 | 1 | 2 | 0 | 5 | 1 | – | – | 19 | 2 | ||
2009/10 | Ekstraklasa | 27 | 1 | 5 | 0 | – | – | – | 32 | 1 | ||||
2010/11 | Ekstraklasa | 21 | 0 | 3 | 0 | – | 1 | 0 | 1 | 0 | 26 | 0 | ||
2011/12 | Ekstraklasa | 29 | 1 | 1 | 0 | – | 2 | 0 | – | 32 | 1 | |||
2012/13 | Ekstraklasa | 2 | 0 | 0 | 0 | – | – | – | 2 | 0 | ||||
Ogólnie | 91 | 3 | 11 | 0 | 5 | 1 | 3 | 0 | 1 | 0 | 111 | 4 | ||
Padova | 2012/13 | Serie B | 30 | 0 | 0 | 0 | – | – | – | 30 | 0 | |||
2013/14 | Serie B | 1 | 0 | 2 | 0 | – | – | – | 3 | 0 | ||||
Ogólnie | 31 | 0 | 2 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 33 | 0 | ||
Modena (wyp.) | 2013/14 | Serie B | 33 | 1 | 0 | 0 | – | – | – | 33 | 1 | |||
Modena | 2014/15 | Serie B | 36 | 1 | 3 | 0 | – | – | – | 39 | 1 | |||
2015/16 | Serie B | 15 | 0 | 2 | 0 | – | – | – | 17 | 0 | ||||
Ogólnie | 84 | 2 | 5 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 89 | 2 | ||
Palermo | 2015/16 | Serie A | 5 | 0 | 0 | 0 | – | – | – | 5 | 0 | |||
2016/17 | Serie A | 29 | 0 | 1 | 0 | – | – | – | 30 | 0 | ||||
2017/18 | Serie B | 16 | 1 | 2 | 0 | – | – | – | 18 | 1 | ||||
Ogólnie | 50 | 1 | 3 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 53 | 1 | ||
SPAL | 2017/18 | Serie A | 15 | 1 | 0 | 0 | – | – | – | 15 | 1 | |||
2018/19 | Serie A | 31 | 0 | 2 | 0 | – | – | – | 33 | 0 | ||||
2019/20 | Serie A | 28 | 0 | 2 | 1 | – | – | – | 30 | 1 | ||||
Ogólnie | 74 | 1 | 4 | 1 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 78 | 2 | ||
Reggina | 2020/21 | Serie B | 29 | 1 | 1 | 0 | – | – | – | 30 | 1 | |||
Ogólnie | 29 | 1 | 1 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 30 | 1 | ||
Ogólnie w karierze | 362 | 9 | 26 | 1 | 5 | 1 | 3 | 0 | 1 | 0 | 397 | 11 |
Statystyki kariery reprezentacyjnej
edytuj- (aktualne na dzień 19 czerwca 2018)
Reprezentacja | Rok | Występy | Gole |
---|---|---|---|
Polska | 2014 | 2 | 0 |
2015 | 2 | 0 | |
2016 | 6 | 0 | |
2017 | 6 | 0 | |
2018 | 5 | 0 | |
Ogólnie | 21 | 0 |
Sukcesy
edytuj- Jagiellonia Białystok
Życie prywatne
edytujUrodził się w Brazylii, jego ojcem był Mario Cionek (ur. 26 czerwca 1957, zm. 28 stycznia 2023)[47][48]. Jego pradziadkowie, Agata Sykulska i Franciszek Cionek, byli Polakami, którzy przed I wojną światową opuścili ojczyznę i osiedlili się w Kurytybie[49]. We wrześniu 2009 złożył wniosek o przyznanie polskiego obywatelstwa[50], które uzyskał 3 października 2011[51][52].
Uwagi
edytuj- ↑ Uwzględniono: Liga Europy UEFA – 3 (0).
- ↑ Uwzględniono: Superpuchar Polski – 1 (0).
Przypisy
edytuj- ↑ Thiago Cionek – kim jest obrońca reprezentacji?. [dostęp 2018-06-17]. (pol.).
- ↑ a b Kim jest Thiago Cionek, przyszły reprezentant Polski w piłce nożnej?. Mowimyjak.pl, 21 kwietnia 2014. [dostęp 2014-05-22]. (pol.).
- ↑ Bragança 1-1 Moreirense. ForaDeJogo.net, 18 marca 2007. [dostęp 2014-05-22]. (port.).
- ↑ a b THIAGO Rangel Cionek. Jagiellonia.neostrada.pl. [dostęp 2014-05-22]. (pol.).
- ↑ Łukasz Olkowicz, Piotr Wołosik: Thiago Cionek – kawał walecznego drania. Przegląd Sportowy, 18 kwietnia 2014. [dostęp 2014-05-21]. [zarchiwizowane z tego adresu (22 grudnia 2015)]. (pol.).
- ↑ Brazylijczyk przyjechał na zgrupowanie Jagiellonii. 90minut.pl, 25 czerwca 2008. [dostęp 2014-05-21]. (pol.).
- ↑ Thiago Rangel Cionek i Damir Kajosević w Jagiellonii. Piłka Nożna, 16 lipca 2008. [dostęp 2014-05-21]. [zarchiwizowane z tego adresu (22 grudnia 2015)]. (pol.).
- ↑ Cionek i Kajosevic nie wystąpią w meczu z Cracovią. Jagiellonia.net, 23 lipca 2008. [dostęp 2014-05-21]. (pol.).
- ↑ Szymon Mierzyński: PE: ŁKS Łódź – Jagiellonia Białystok 1:4. SportoweFakty.pl, 3 września 2008. [dostęp 2014-05-21]. (pol.).
- ↑ Piotr Ciesielski: ŁKS Łódź – Jagiellonia Białystok 1:0. SportoweFakty.pl, 12 września 2008. [dostęp 2014-05-21]. (pol.).
- ↑ Lechia Gdańsk – Jagiellonia Białystok 3:1. Głupota, prezenty i kolejna porażka. Jagiellonia.net, 8 maja 2009. [dostęp 2014-05-21]. (pol.).
- ↑ Jagiellonia Białystok 0-2 GKS Bełchatów. 90minut.pl, 30 maja 2009. [dostęp 2014-05-21]. (pol.).
- ↑ PGE GKS i Jagiellonia na remis. Interia.pl, 8 sierpnia 2009. [dostęp 2014-05-21]. (pol.).
- ↑ Radosław Firlej: Legia lepsza od ‘Jagi’. Legia Warszawa, 19 kwietnia 2010. [dostęp 2014-05-21]. (pol.).
- ↑ Puchar Polski dla Jagiellonii!. Przegląd Sportowy, 22 maja 2010. [dostęp 2014-05-21]. (pol.).
- ↑ Piotr Wołosik: Probierz: Na świętowanie jeszcze nie czas. Przegląd Sportowy, 20 maja 2010. [dostęp 2014-05-21]. (pol.).
- ↑ Cionek przedłużył kontrakt z Jagiellonią. Eurosport/Onet.pl, 10 czerwca 2010. [dostęp 2014-05-21]. (pol.).
- ↑ Piotr Wołosik: Grecy nie doceniają Jagiellonii. Przegląd Sportowy, 29 lipca 2010. [dostęp 2014-05-21]. (pol.).
- ↑ Jagiellonia 1-2 Aris. UEFA, 29 lipca 2010. [dostęp 2014-05-21]. (ang.).
- ↑ Bez bramek w Bełchatowie. 90minut.pl, 5 marca 2011. [dostęp 2014-05-21]. (pol.).
- ↑ Ekstraklasa piłkarska – Polonia Warszawa – Jagiellonia 2:0. TVP, 10 maja 2011. [dostęp 2014-05-21]. (pol.).
- ↑ Cionek zawieszony na 6 meczów za brutalny faul!. SportoweFakty.pl, 12 maja 2011. [dostęp 2014-05-21]. [zarchiwizowane z tego adresu (24 listopada 2014)]. (pol.).
- ↑ Brutal z Jagi ukarany pracami społecznymi. Przegląd Sportowy, 12 maja 2011. [dostęp 2014-05-21]. (pol.).
- ↑ Jagiellonia 1-0 Irtysh. UEFA, 30 czerwca 2011. [dostęp 2014-05-21]. (ang.).
- ↑ Irtysh 2-0 Jagiellonia. UEFA, 7 lipca 2011. [dostęp 2014-05-21]. (ang.).
- ↑ Żółto-czerwony szczyt tabeli. 90minut.pl, 11 września 2011. [dostęp 2014-05-22]. (pol.).
- ↑ Zabójcze siedem minut Lecha. 90minut.pl, 16 września 2011. [dostęp 2014-05-22]. (pol.).
- ↑ Twierdza Białystok zdobyta. 90minut.pl, 11 listopada 2011. [dostęp 2014-05-22]. (pol.).
- ↑ Jaga rozbiła osłabiony Widzew. 90minut.pl, 23 marca 2012. [dostęp 2014-05-22]. (pol.).
- ↑ Ora é ufficiale: Cionek al Padova. Scheda e foto delle visite mediche!. Padova, 30 sierpnia 2012. [dostęp 2014-05-22]. [zarchiwizowane z tego adresu (8 maja 2014)]. (wł.).
- ↑ Marcin Jodłowski: Debiut Thiago Cionka w Calcio Padova. ePilka.pl, 4 września 2012. [dostęp 2014-05-22]. (pol.).
- ↑ Konrad Kostorz: Jak Thiago Cionek radzi sobie w Italii? Gra solidnie, ale do Serie A raczej nie trafi. SportoweFakty.pl, 6 maja 2014. [dostęp 2014-05-22]. (pol.).
- ↑ Thiago Rangel Cionek al Modena, Filippo Carini al Padova. Modena, 2 września 2013. [dostęp 2014-05-22]. [zarchiwizowane z tego adresu (22 grudnia 2015)]. (wł.).
- ↑ Empoli-Modena 2-1. Modena, 5 października 2013. [dostęp 2014-05-22]. [zarchiwizowane z tego adresu (22 maja 2014)]. (wł.).
- ↑ Padova-Modena 2-2. Modena, 8 marca 2014. [dostęp 2014-05-22]. [zarchiwizowane z tego adresu (22 maja 2014)]. (wł.).
- ↑ Thiago Cionek e’ Rosanero. US Palermo, 12 stycznia 2016. [dostęp 2016-01-12]. (wł.).
- ↑ Debiut Thiago Cionka w Palermo. 90minut.pl, 3 kwietnia 2016. [dostęp 2016-04-03]. (pol.).
- ↑ Konrad Kostorz: Thiago Cionek w „11” kolejki Serie A! „Okazuje się rewelacją, z Fiorentiną grał wspaniale”. Wirtualna Polska, 9 maja 2016. [dostęp 2016-05-15]. (pol.).
- ↑ THIAGO CIONEK FIRMA CON LA SPAL FINO AL 2020!. SPAL, 13 stycznia 2018. [dostęp 2018-01-14]. (wł.).
- ↑ Thiago Cionek w Regginie. 90minut.pl, 28 września 2020. [dostęp 2020-10-01]. (pol.).
- ↑ Cionek marzy o grze w reprezentacji Polski. Wirtualna Polska, 13 maja 2010. [dostęp 2014-05-21]. (pol.).
- ↑ Kadra reprezentacji Polski na mecz z Niemcami. Polski Związek Piłki Nożnej, 7 maja 2014. [dostęp 2014-05-21]. (pol.).
- ↑ Polska bezbramkowo zremisowała w Hamburgu. Polski Związek Piłki Nożnej, 13 maja 2014. [dostęp 2014-05-21]. (pol.).
- ↑ ADAM NAWAŁKA PODAŁ KADRĘ NA EURO 2016. Polski Związek Piłki Nożnej, 30 maja 2014. [dostęp 2014-05-31]. (pol.).
- ↑ Mundial 2018: skład, kadra reprezentacji Polski na MŚ w piłce nożnej, „Onet Sport”, 4 czerwca 2018 [dostęp 2018-06-05] (pol.).
- ↑ Mundial 2018. Polska – Senegal 0:1. Samobójczy gol Cionka [online] [dostęp 2018-06-19] [zarchiwizowane z adresu 2018-06-19] .
- ↑ É com imenso pesar que comunico o falecimento do meu amado pai Mario Cionek. Quem desejar prestar condolências terá sua presença bem-vinda., [w:] Thiago Cionek [online], www.instagram.com [dostęp 2023-05-27] (port.).
- ↑ Nie żyje Mario Cionek, ojciec Thiago, byłego reprezentanta Polski [online], sport.radiozet.pl, 29 stycznia 2023 [dostęp 2023-05-27] (pol.).
- ↑ Piotr Dobrowolski: Brazylijskie żubry grożą Górnikowi. Super Express, 2 października 2010. [dostęp 2014-04-24]. (pol.).
- ↑ Thiago Cionek złożył wniosek o przyznanie polskiego obywatelstwa [online], Piłka Nożna, 4 września 2009 [dostęp 2014-05-22] [zarchiwizowane z adresu 2015-12-22] (pol.).
- ↑ Maciej Gromek: Cionek obywatelem Polski. Jagiellonia Białystok, 3 października 2011. [dostęp 2014-05-22]. [zarchiwizowane z tego adresu (22 grudnia 2015)]. (pol.).
- ↑ Thiago Cionek reprezentantem Polski – dlaczego nie?. [dostęp 2018-06-17]. (pol.).
Linki zewnętrzne
edytuj- Thiago Cionek w bazie 90minut.pl
- Thiago Cionek, [w:] baza Transfermarkt (zawodnicy) [dostęp 2020-11-24] .
- Thiago Cionek, [w:] baza Soccerway (zawodnicy) [dostęp 2021-01-02] .
- Thiago Cionek w bazie ForaDeJogo.net (port.)
- Thiago Cionek w bazie National Football Teams (ang.)