Toronto Raptors
Toronto Raptors – kanadyjski klub koszykarski uczestniczący w rozgrywkach ligi NBA (Dywizja Atlantycka w Konferencji Wschodniej), mistrzowie z 2019. Domowe mecze rozgrywają w hali Scotiabank Arena położonej w Toronto, będąc jedyną organizacją ligi z siedzibą poza terytorium Stanów Zjednoczonych. W sezonie 2020/21 swoje spotkania domowe rozgrywali w Amalie Arena w mieście Tampa na terenie Stanów Zjednoczonych z powodu restrykcji spowodowanych pandemią koronawirusa w Kanadzie.
![]() | |
Przydomek |
Dinozaury |
---|---|
Maskotka |
Raptor |
Barwy |
czerwony, czarny, srebrny, złoty, biały |
Data założenia |
1995 |
Liga | |
Państwo | |
Adres | |
Hala sportowa |
Scotiabank Arena |
Właściciel |
Maple Leaf Sports & Entertainment Ltd. |
Prezes | |
Menedżer generalny | |
Trener | |
Strona internetowa |
W pierwszych dwóch dekadach istnienia Raptors sześć razy w przeciągu 20 sezonów awansowali do fazy play-off. W tym czasie w drużynie występowali m.in. Vince Carter, Tracy McGrady czy Chris Bosh. W 2019, po 24 latach od założenia klubu, Raptors po raz pierwszy w historii znaleźli się w finałach NBA, w których pokonali Golden State Warriors 4–2. MVP Finałów został Kawhi Leonard, który po zakończeniu sezonu odszedł z klubu.
Historia
edytuj1995–1999: Trudne początki
edytujPierwszym generalnym menedżerem zespołu został Isiah Thomas. Szybko obsadził stanowiska kierownicze własnym personelem, wybierając na trenera Raptors wieloletniego asystenta Detroit Pistons, Brendana Malone. Skład Raptors został ustalony w rozszerzonym drafcie 1995. Raptors wybrali z 1. numerem rozszerzonego draftu trzykrotnego mistrza NBA, B.J. Armstronga z Chicago Bulls. Armstrong nie zgodził się jednak na grę dla Toronto, po czym został sprzedany do Golden State Warriors za pięciu innych zawodników. Dinozaurom przysługiwał również siódmy wybór w zwykłym drafcie 1995, tuż za innym zespołem, który dołączył w tym samym roku do ligi, Vancouver Grizzlies. Raptors wybrali Damona Stoudamire’a, co spotkało się ze sporym niezadowoleniem fanów, którzy liczyli na wybór Eda O’Bannona[1]. W pierwszym sezonie w historii Raptors uzyskali bilans 21-61, a Stoudamire ze średnią 19 punktów i 9 asyst na mecz został wybrany najlepszym debiutantem roku. Dinozaury sprawiły dużą niespodziankę, pokonując u siebie przyszłych mistrzów NBA, Bulls[2], którzy skończyli sezon z rekordowym bilansem 72-10 (rekord pobity 20 lat później przez Golden State Warriors). W kolejnym sezonie Raptors wygrali 30 spotkań i ponownie nie awansowali do fazy play-off. W drafcie 1997 Raptors wybrali z 9. numerem Tracy’ego McGrady’ego, a rok później z 4. numerem Antawna Jamisona, który natychmiast został wymieniony za wybranego z następnym numerem przez Golden State Warriors kuzyna McGrady’ego, Vince’a Cartera.
1999–2002: Era Vince’a Cartera
edytujPo pierwszych czterech słabych sezonach, Raptors po raz pierwszy awansowali do fazy play-off w sezonie 1999/00. Zespół dowodzony przez Cartera odpadł po porażce 0-3 z New York Knicks w pierwszej rundzie. Niemniej jednak, rozwój zespołu i zwycięstwo Cartera w Slam Dunk Contest 2000, uznawanym za jeden z najlepszych konkursów wsadów w historii NBA[3], przyciągnęło do Toronto fanów, z których wielu wcześniej nie interesowało się koszykówką. Ten sezon był także pierwszym pełnym rozgrywanym w Air Canada Centre po tym, jak przez poprzednie cztery lata rozgrywano większość spotkań w SkyDome, które przez swój rozmiar było jednak lepiej dopasowane do baseballu i futbolu kanadyjskiego. Po sezonie 99/00 McGrady opuścił klub, podpisując sześcioletni kontrakt z Orlando Magic. Zgodnie z przewidywaniami analityków, zespół łatwo zapewnił sobie miejsce w play-offach NBA w 2001 roku, notując rekordowe 47 zwycięstw. Raptors po raz pierwszy wygrali serię w fazie play-off, pokonując Knicks 3-2. W drugiej rundzie Raptors musieli uznać wyższość Philadelphii 76ers, która wygrała 4-3, a ostatni mecz serii zakończył się wynikiem 88-87 dla 76ers po tym, jak w ostatnich sekundach meczu Carter spudłował decydujący rzut. W sezonie 2001/02 pomimo kontuzji Cartera, Raptors awansowali do fazy play-off, gdzie przegrali w pierwszej rundzie z Detroit Pistons.
2002–2010: Odejście Cartera i era Chrisa Bosha
edytujW kolejnych czterech sezonach Dinozaurom nie udało się powtórzyć tego wyczynu. W drafcie 2003 Raptors wybrali z 4. numerem Chrisa Bosha, który po odejściu Cartera był najlepszym zawodnikiem w drużynie. Po kolejnych niepowodzeniach i burzliwej atmosferze w grudniu 2004 Vince Carter został wymieniony do New Jersey Nets za Alonzo Mourninga, Erica Williamsa, Aarona Williamsa oraz dwa wybory draftu w pierwszej rundzie[4]. Słabe rezultaty w kolejnym sezonie sprawiły, że Raptors wylosowały pierwszy numer draftu 2006. Zdecydowano się na włoskiego środkowego, Andreę Bargnaniego. W sezonie 2006/07 Raptors wywalczyli tytuł mistrza dywizji atlantyckiej, uzyskując bilans 47-35 w fazie zasadniczej, a Sam Mitchell został wybrany trenerem roku. W pierwszej rundzie play-off Raptors nieoczekiwanie przegrali z Nets 2-4. W kolejnym sezonie Raptors ponownie awansowali do fazy play-off, ponownie odpadając w pierwszej rundzie po porażce z Orlando Magic 1-4. Po nieudanym sezonie 2008/09 Sam Mitchell został zastąpiony na stanowisku trenera przez Jaya Triano.
W sezonie 2009/10 drużyna z Toronto miała ogromnego pecha. Gdyby trafili jeden kosz więcej w meczu z Phoenix Suns lub Denver Nuggets, ich awans do play-off byłby faktem. Tak się nie stało, ponieważ jednym zwycięstwem wyprzedziło ich Chicago Bulls. Raptors zajęli wtedy 9. miejsce w konferencji, a ich bilans wynosił 40-42.
2010–2013: Odbudowa
edytujW lipcu 2010 drużynę opuścił Chris Bosh. Wtedy zaczęła się przebudowa składu. Prezes Raptors Bryan Colangelo ściągnął do drużyny Linasa Kleizę, Leandro Barbosę, Juliana Wrighta, Davida Andersena, a do innych drużyn powędrowali Hedo Türkoğlu (Phoenix Suns) i Marco Belinelli (New Orleans Hornets) oraz wybory w przyszłym drafcie. W trakcie sezonu, Kanadę opuścili Jarrett Jack, David Andersen i Marcus Banks. Z drużyny New Orleans Hornets przyszli Jerryd Bayless i Peja Stojaković.
Po nieudanym sezonie 2010/11 zakończonym bilansem 22-60 trenerem Raptors został Dwane Casey. Raptors wybrali z numerem 5. litewskiego środkowego Jonasa Valančiūnasa w drafcie NBA 2011. W skróconym przez lokaut sezonie 2011/12 Raptors ponownie nie udało się awansować do fazy-playoff, notując bilans 23-43. W związku z nieudanymi próbami zwabienia Steve’a Nasha do Raptors, Colangelo wymienił przyszłościowy wybór w pierwszej rundzie draftu za rozgrywającego Houston Rockets, Kyle’a Lowry’ego. Sezon 2012/13 był pierwszym od trzech lat, gdy Raptors zanotowali dodatni bilans na własnym parkiecie (21-20), mimo to do awansu do fazy play-off było nadal daleko (34-48). W międzyczasie Raptors pozyskali w trójstronnej wymianie m.in. Rudy’ego Gaya z Memphis Grizzlies, oddając jednocześnie Joségo Calderóna do Detroit Pistons i Eda Davisa do Grizzlies. W maju 2013 prezesem Raptors został Nigeryjczyk Masai Ujiri.
2013–2018: Duet Lowry–DeRozan
edytujW przeciągu ostatnich siedmiu lat Raptors za każdym razem dostawali się do fazy play-off. W 2014 Raptors awansowali do play-off po raz pierwszy od sześciu lat, przegrywając w pierwszej rundzie 4-3 z Brooklyn Nets po decydującym bloku Paula Pierce’a. Rok później Raptors nie wygrali ani jednego spotkania w serii z Washington Wizards w pierwszej rundzie play-off. 29 czerwca 2015 ogłoszono powstanie drużyny afiliacyjnej, Raptors 905, która od sezonu 2015/16 występuje w NBA G League.
Podczas wolnej agentury do drużyny dołączyli m.in. DeMarre Carroll, Luis Scola, którzy w kolejnym sezonie wychodzili w pierwszej piątce zespołu. W 2016 został zorganizowany w Toronto NBA All-Star Weekend. W tym samym roku Raptors po raz pierwszy znaleźli się w finale konferencji wschodniej, gdzie przegrali z przyszłymi mistrzami NBA Cleveland Cavaliers 4-2. 14 lutego 2017 Raptors wymienili Terrence’a Rossa i wybór w pierwszej rundzie draftu na Serge’a Ibakę, zawodnika Orlando Magic. Raptors ukończyli sezon zasadniczy na trzecim miejscu w konferencji wschodniej, uzyskując bilans 51-31. Tym razem Dinozaury trafiły na Cavaliers już w drugiej rundzie. Raptors ponownie musieli uznać wyższość Cavaliers, przegrywając serię do zera. W sezonie 2017/18 Raptors po raz pierwszy w historii zajęli pierwsze miejsce w fazie zasadniczej konferencji wschodniej z rekordowym bilansem 59-23. 1 stycznia 2018 DeMar DeRozan ustanowił rekord zdobyczy punktowej w spotkaniu, uzyskując aż 52 punkty przeciwko Milwaukee Bucks. Po nieudanych play-offach 2018 zakończonych kolejną klęską 0-4 z Cavaliers w półfinałach konferencji wschodniej z posadą trenera pożegnał się Dwane Casey, a w jego miejsce został wybrany jego ówczesny asystent, Nick Nurse[5].
2018–: Przybycie Kawhi’a Leonarda i pierwszy tytuł mistrzowski
edytuj18 lipca 2018 DeMar DeRozan, Jakob Pöltl wraz z chronionym wyborem I rundy draftu 2019 zostali wymienieni za Danny’ego Greena i Kawhi’a Leonarda[6]. Pod koniec okna transferowego, 7 lutego 2019 Raptors wymienili Jonasa Valančiūnasa, Delona Wrighta oraz C.J. Milesa na Marca Gasola z Memphis Grizzlies[7], a sześć dni później podpisali kontrakt z Jeremym Linem[8]. Dinozaury zakończyły sezon zasadniczy 2018/19 na drugim miejscu konferencji wschodniej z bilansem 58-24. Ze względu na przebytą w poprzednim sezonie kontuzję Leonard opuścił ponad 20 gier, często odpuszczając spotkania rozgrywane dzień po dniu. Pomimo porażki w pierwszym meczu, Raptors pokonali w pierwszej rundzie fazy play-off Orlando Magic 4-1. W półfinale konferencji pokonali Philadelphię 76ers 4-3 po tym, jak w ostatniej sekundzie siódmego spotkania przy stanie 90-90 Leonard oddał rzut, który po czterech odbiciach od obręczy wpadł do kosza[9]. W finale konferencji wschodniej przegrywali po dwóch pierwszych wyjazdowych meczach z Milwaukee Bucks 0-2, by wygrać cztery kolejne spotkania. Po raz pierwszy w historii Raptors znaleźli się w finałach NBA, w których zwyciężyli z Golden State Warriors 4-2. Kawhi Leonard został wybrany najlepszym zawodnikiem finałów ligi. W trwającej pięć godzin paradzie mistrzowskiej wzięło udział ponad milion osób[10].
6 lipca 2019 Leonard podpisał trzyletni kontrakt z Los Angeles Clippers[11]. Tego samego dnia Danny Green oznajmił, że postanowił zawrzeć dwuletnią umowę z Los Angeles Lakers[12]. Na początku października 2019 Kyle Lowry przedłużył swój kontrakt z klubem do końca sezonu 2020/21[13], a tuż przed rozpoczęciem sezonu 2019/20 Raptors potwierdzili czteroletnie przedłużenie kontraktu na maksymalną kwotę 130 milionów dolarów z Pascalem Siakamem[14].
Pomimo utraty swojego najlepszego zawodnika Raptors siódmy raz z rzędu awansowali do play-off po zajęciu drugiego miejsca z bilansem 53-19 w sezonie skróconym przez pandemię koronawirusa. Pascal Siakam i Kyle Lowry zostali nominowani do All-Star Game, a Nick Nurse otrzymał statuetkę trenera roku. W fazie play-off rozegranej w Orlando Raptors pokonali w pierwszej rundzie Brooklyn Nets 4-0. W drugiej rundzie przegrali z Boston Celtics 3-4. Po sezonie zespół opuścili Serge Ibaka i Marc Gasol.
Ze względu na ograniczenia nałożone przez rząd kanadyjski w odpowiedzi na pandemię COVID-19, Raptors nie mogą organizować spotkań w Toronto i rozgrywają swoje mecze domowe w sezonie 2020/21 w hali Amalie Arena w Tampie na Florydzie.
Nazwa
edytujKierownictwo zespołu zdało sobie sprawę, że praktycznie niemożliwe byłoby zaprojektowanie logo Toronto Huskies, które nie przypominałoby stylu Minnesoty Timberwolves. W rezultacie zorganizowano ogólnokrajowy konkurs, w którym miała zostać wybrana nazwa zespołu, barwy klubu i logo. Ostateczny wybór – Toronto Raptors – został zaprezentowany w telewizji kanadyjskiej 15 maja 1994. Innymi propozycjami były m.in. „Beavers”, „Bobcats”, „Dragons”, „Grizzlies”, „Scorpions” czy „T-Rex”. Raps powstali w czasie, gdy po ekranizacji Jurassic Park Ameryką rządziła dinozauromania. Zostały ujawnione również barwy zespołu – jasny czerwony, fioletowy, czarny i srebrny.
Zawodnicy
edytujKadra w sezonie 2023/24
edytujStan na 27 lutego 2024[15]
Nr | Poz. | Nar. | Nazwisko i imię | Data urodzenia | Wzrost | Masa ciała |
---|---|---|---|---|---|---|
30 | SG | Agbaji, Ochai | 2000-04-20 | 196 cm | 98 kg | |
4 | SF | Barnes, Scottie | 2001-08-01 | 201 cm | 102 kg | |
9 | SF | Barrett, R.J. | 2000-06-14 | 198 cm | 97 kg | |
25 | PF | Boucher, Chris | 1993-01-11 | 206 cm | 91 kg | |
11 | SG | Brown, Bruce | 1996-08-15 | 196 cm | 93 kg | |
3 | PG | Carton, D.J. | 2000-08-05 | 191 cm | 91 kg | |
1 | SG | Dick, Gradey | 2003-11-20 | 198 cm | 93 kg | |
0 | SG | Freeman-Liberty, Javon | 1999-10-20 | 191 cm | 82 kg | |
2 | SF | McDaniels, Jalen | 1998-01-31 | 206 cm | 93 kg | |
24 | PG | Nowell, Markquis | 1999-12-25 | 170 cm | 73 kg | |
13 | PF | Nwora, Jordan | 1998-09-09 | 206 cm | 102 kg | |
41 | PF | Olynyk, Kelly | 1991-04-19 | 211 cm | 109 kg | |
19 | C | Poeltl, Jakob | 1995-10-15 | 213 cm | 111 kg | |
34 | PF | Porter, Jontay | 1999-11-15 | 208 cm | 109 kg | |
5 | SG | Quickley, Immanuel | 1999-06-17 | 188 cm | 86 kg | |
14 | SF | Temple, Garrett | 1986-05-08 | 196 cm | 88 kg | |
33 | SG | Trent, Gary | 1999-01-18 | 196 cm | 95 kg |
Trener: Darko Rajaković
Asystenci: Michael Batiste • Vin Bhavnani • Pat Delany • Drew Jones • Jama Mahlalela • Jim Sann • Ivo Simović • James Wade
Trenerzy
edytujStan na koniec sezonu 2022/2023
#[i] | Trener | Okres pracy | Sezon regularny | Playoffs | Nagrody | ||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
Gry | W | P | % | Gry | W | P | % | ||||
1 | Brendan Malone[16] | 1995/96 | 82 | 21 | 61 | 25,6 | – | – | – | – | |
2 | Darrell Walker[17] | 1996–1998 | 131 | 41 | 90 | 31,3 | – | – | – | – | |
3 | Butch Carter[ii][18] | 1998–2000 | 165 | 73 | 92 | 44,2 | 3 | 0 | 3 | 0 | |
4 | Lenny Wilkens[iii][19] | 2000–2003 | 246 | 113 | 133 | 45,9 | 17 | 8 | 9 | 47,1 | |
5 | Kevin O’Neill[ii][20] | 2003/04 | 82 | 33 | 49 | 40,2 | – | – | – | – | |
6 | Sam Mitchell[21] | 2004–2008 | 345 | 156 | 189 | 45,2 | 11 | 3 | 8 | 27,3 | Trener Roku 2006/2007 |
7 | Jay Triano | 2008–2011 | 229 | 87 | 142 | 38 | – | – | – | – | |
8 | Dwane Casey | 2011–2018 | 558 | 320 | 238 | 57,3 | 51 | 21 | 30 | 41,2 | Trener Roku 2017/2018 |
9 | Nick Nurse | 2018–2023 | 390 | 227 | 163 | 58,2 | 41 | 25 | 16 | 61,0 | Trener Roku 2019/2020 |
10 | Darko Rajaković | od 2023 |
- ↑ Liczba trenerów Raptors, chronologicznie według okresu zatrudnienia.
- ↑ a b Spędził całą karierę trenerską w NBA z Raptors.
- ↑ Wybrany do Koszykarskiej Galerii Sław jako trener.
Areny
edytuj- SkyDome (1995–1999)
- Okazjonalne spotkania (1995–1999):
- Air Canada Centre (1999–obecnie, od 2018 pod nazwą Scotiabank Arena)
- Amalie Arena (2020–2021, tymczasowo z powodu restrykcji spowodowanych pandemią koronawirusa)
Nagrody i wyróżnienia
edytujSezon
edytuj- Kawhi Leonard – 2019
- Damon Stoudamire – 1996
- Vince Carter – 1999
- Scottie Barnes – 2022
- Lou Williams – 2015
- Sam Mitchell – 2007
- Dwane Casey – 2018
- Nick Nurse – 2020
- Pascal Siakam – 2019
- Vince Carter – 2001
- Chris Bosh – 2007
- DeMar DeRozan – 2018
- Kawhi Leonard – 2019
- Pascal Siakam – 2020
- Vince Carter – 2000
- Kyle Lowry – 2016
- DeMar DeRozan – 2017
- Pascal Siakam – 2022
- Kawhi Leonard – 2019
- OG Anunoby – 2023
- Damon Stoudamire – 1996
- Marcus Camby – 1997
- Vince Carter – 1999
- Morris Peterson – 2001
- Chris Bosh – 2004
- Charlie Villanueva – 2006
- Jorge Garbajosa – 2007
- Andrea Bargnani – 2007
- Scottie Barnes – 2022
- Jamario Moon – 2008
- Jonas Valanciunas – 2013
- Terence Davis – 2020
All-Star Weekend
edytujNominowani do meczu gwiazd[34]
- Vince Carter – 2000–2004
- Antonio Davis – 2001
- Chris Bosh – 2006–2010
- DeMar DeRozan – 2014, 2016–2018
- Kyle Lowry – 2015–2020
- Kawhi Leonard – 2019
- Pascal Siakam – 2020, 2023
- Fred VanVleet – 2022
Uczestnicy Rookie Challenge[35]
- Damon Stoudamire – 1996
- Marcus Camby – 1997
- Tracy McGrady – 1998
- Morris Peterson – 2001
- Chris Bosh – 2004, 2005
- Charlie Villanueva – 2006
- Jorge Garbajosa – 2007
- Andrea Bargnani – 2007, 2008
- Jamario Moon – 2008
- DeMar DeRozan – 2011
- Jonas Valanciunas – 2014
- OG Anunoby – 2019
- Precious Achiuwa – 2022
- Scottie Barnes – 2022, 2023
Inne
edytuj- Wybrani do Galerii Sław Koszykówki
Zawodnicy | ||||
---|---|---|---|---|
Nr | Nazwisko | Poz. | Okres w klubie | Rok wyboru do Galerii Sław |
34 | Hakeem Olajuwon | C | 2001–2002 | 2008 |
1 | Tracy McGrady | G/F | 1997–2000 | 2017[36] |
4 | Chris Bosh | C/F | 2003–2010 | 2021 |
Trenerzy | ||||
Nazwisko | Poz. | Okres w klubie | Rok wyboru do Galerii Sław | |
Lenny Wilkens1 | Trener | 2000–2003 | 1998 | |
Gene Keady | Asystent trenera | 2005–2006 | 2023 | |
Działacze | ||||
Nazwisko | Poz. | Okres w klubie | Rok wyboru do Galerii Sław | |
Wayne Embry | Generalny menedżer | 2006 | 1999 |
Adnotacje:
- 1Wilkens został wybrany do Galerii Sław trzykrotnie – jako zawodnik, trener oraz trener kadry olimpijskiej USA z 1992.
- Wybrani do Galerii Sław FIBA
Toronto Raptors Hall of Famers | ||||
---|---|---|---|---|
Zawodnicy | ||||
Nr | Nazwisko | Poz. | Okres w klubie | Rok wyboru do Galerii Sław |
34 | Hakeem Olajuwon | C | 2001–2002 | 2016 |
Statystyki
edytujStatystyczni liderzy NBA
edytujLiderzy w blokach[39]
- Marcus Camby – 1998
Liderzy w skuteczności rzutów wolnych[37]
- José Calderón – 2009
Liderzy w skuteczności rzutów za 3 punkty[38]
- Jason Kapono – 2008
Liderzy wszech czasów klubu
edytuj- Sezon regularny
(Stan na 5 lutego 2021, a na podstawie[40])
Kategoria | Zawodnik | Statystyki |
---|---|---|
Gry | DeMar DeRozan | 675 |
Minuty | DeMar DeRozan | 22986 |
Punkty | DeMar DeRozan | 13296 |
Zbiórki | Chris Bosh | 4776 |
Asysty | Kyle Lowry | 4066 |
Przechwyty | Kyle Lowry | 848 |
Bloki | Chris Bosh | 600 |
Straty | Kyle Lowry | 1522 |
Faule | Kyle Lowry | 1687 |
Celne rzuty z gry | DeMar DeRozan | 4716 |
Oddane rzuty z gry | DeMar DeRozan | 10532 |
Skuteczność rzutów z gry | Amir Johnson | 57,2 |
Celne rzuty za 3 punkty | Kyle Lowry | 1438 |
Oddane rzuty za 3 punkty | Kyle Lowry | 3841 |
Skuteczność rzutów za 3 punkty | Matt Thomas | 47,5 |
Celne rzuty wolne | DeMar DeRozan | 3539 |
Oddane rzuty wolne | DeMar DeRozan | 4277 |
Skuteczność rzutów wolnych | José Calderón | 87,7 |
Średnia punktów | Vince Carter | 23,4 |
Średnia zbiórek | Chris Bosh | 9,4 |
Średnia asyst | Damon Stoudamire | 8,8 |
Średnia przechwytów | Doug Christie | 2,1 |
Średnia bloków | Marcus Camby | 2,9 |
Sukcesy
edytujTytuł | Liczba | Rok |
---|---|---|
Mistrz NBA | 1 | 2019 |
Mistrz Konferencji | 1 | 2019 |
Mistrz dywizji | 7 | 2007, 2014, 2015, 2016, 2018, 2019, 2020 |
Występy w play-off |
13 | 2000, 2001, 2002, 2007, 2008, 2014, 2015, 2016, 2017, 2018, 2019, 2020, 2022 |
Poszczególne sezony
edytujNa podstawie[41]:. Stan na koniec sezonu 2022/23
Sezon | Liga | Konferencja | Miejsce w konferencji |
Dywizja | Miejsce w dywizji |
Sezon regularny | Playoffs | |
---|---|---|---|---|---|---|---|---|
Wygrane | Porażki | |||||||
Toronto Raptors | ||||||||
1995/96 | NBA | Wschodnia | 14 | Central | 8 | 21 | 61 | |
1996/97 | NBA | Wschodnia | 12 | Central | 8 | 30 | 52 | |
1997/98 | NBA | Wschodnia | 15 | Central | 8 | 16 | 66 | |
1998/99 | NBA | Wschodnia | 10 | Central | 6 | 23 | 27 | |
1999/00 | NBA | Wschodnia | 6 | Central | 3 | 45 | 37 | Porażka w pierwszej rundzie z New York Knicks (0-3) |
2000/01 | NBA | Wschodnia | 5 | Central | 2 | 47 | 35 | Zwycięstwo w pierwszej rundzie z New York Knicks (3-2) Porażka w półfinale Konferencji z Philadelphia 76ers (3-4) |
2001/02 | NBA | Wschodnia | 7 | Central | 3 | 42 | 40 | Porażka w pierwszej rundzie z Detroit Pistons (2-3) |
2002/03 | NBA | Wschodnia | 14 | Central | 7 | 24 | 58 | |
2003/04 | NBA | Wschodnia | 10 | Central | 6 | 33 | 49 | |
2004/05 | NBA | Wschodnia | 11 | Atlantic | 4 | 33 | 49 | |
2005/06 | NBA | Wschodnia | 12 | Atlantic | 4 | 27 | 55 | |
2006/07 | NBA | Wschodnia | 3 | Atlantic | 1 | 47 | 35 | Porażka w pierwszej rundzie z New Jersey Nets (2-4) |
2007/08 | NBA | Wschodnia | 6 | Atlantic | 2 | 41 | 41 | Porażka w pierwszej rundzie z Orlando Magic (1-4) |
2008/09 | NBA | Wschodnia | 13 | Atlantic | 4 | 33 | 49 | |
2009/10 | NBA | Wschodnia | 9 | Atlantic | 2 | 40 | 42 | |
2010/11 | NBA | Wschodnia | 14 | Atlantic | 5 | 22 | 60 | |
2011/12 | NBA | Wschodnia | 11 | Atlantic | 4 | 23 | 43 | |
2012/13 | NBA | Wschodnia | 10 | Atlantic | 4 | 34 | 48 | |
2013/14 | NBA | Wschodnia | 3 | Atlantic | 1 | 48 | 34 | Porażka w pierwszej rundzie z Brooklyn Nets (3-4) |
2014/15 | NBA | Wschodnia | 4 | Atlantic | 1 | 49 | 33 | Porażka w pierwszej rundzie z Washington Wizards (0-4) |
2015/16 | NBA | Wschodnia | 2 | Atlantic | 1 | 56 | 26 | Zwycięstwo w pierwszej rundzie z Indiana Pacers (4-3) Zwycięstwo w półfinale Konferencji z Miami Heat (4-3) Porażka w finale Konferencji z Cleveland Cavaliers (2-4) |
2016/17 | NBA | Wschodnia | 3 | Atlantic | 2 | 51 | 31 | Zwycięstwo w pierwszej rundzie z Milwaukee Bucks (4-2) Porażka w półfinale Konferencji z Cleveland Cavaliers (0-4) |
2017/18 | NBA | Wschodnia | 1 | Atlantic | 1 | 59 | 23 | Zwycięstwo w pierwszej rundzie z Washington Wizards (4-2) Porażka w półfinale Konferencji z Cleveland Cavaliers (0-4) |
2018/19 | NBA | Wschodnia | 2 | Atlantic | 1 | 58 | 24 | Zwycięstwo w pierwszej rundzie z Orlando Magic (4-1) Zwycięstwo w półfinale Konferencji z Philadelphia 76ers (4-3) Zwycięstwo w finale Konferencji z Milwaukee Bucks (4-2) Zwycięstwo w finale NBA z Golden State Warriors (4-2) |
2019/20[42][43] | NBA | Wschodnia | 2 | Atlantic | 1 | 53 | 19 | Zwycięstwo w pierwszej rundzie z Brooklyn Nets (4-0) Porażka w półfinale Konferencji z Boston Celtics (3-4) |
2020/21[44] | NBA | Wschodnia | 12 | Atlantic | 5 | 27 | 45 | |
2021/22 | NBA | Wschodnia | 5 | Atlantic | 3 | 48 | 34 | Porażka w pierwszej rundzie z Philadelphia 76ers (2-4) |
2022/23 | NBA | Wschodnia | 9 | Atlantic | 5 | 41 | 41 | Porażka w play-in z Chicago Bulls (1-0) |
Zobacz też
edytujPrzypisy
edytuj- ↑ Laying the Groundwork for the NBA in Toronto [online], Toronto Raptors [dostęp 2019-03-04] (ang.).
- ↑ Chicago Bulls at Toronto Raptors Box Score, December 8, 1996 [online], Basketball-Reference.com [dostęp 2019-03-04] (ang.).
- ↑ The 10 greatest Slam Dunk Contests [online], SI.com [dostęp 2019-03-04] (ang.).
- ↑ It’s official: Nets get Carter from the Raptors [online], ESPN.com, 17 grudnia 2004 [dostęp 2019-03-02] (ang.).
- ↑ By Ian Harrison | Associated Press , Toronto Raptors officially hire Nick Nurse as coach [online], NBA.com [dostęp 2019-04-02] (ang.).
- ↑ Toronto Raptors Acquire Kawhi Leonard. nba.com. [dostęp 2019-03-01]. (ang.).
- ↑ Raptors Acquire Gasol From Grizzlies [online], Toronto Raptors [dostęp 2019-03-04] (ang.).
- ↑ Raptors Sign Jeremy Lin [online], Toronto Raptors [dostęp 2019-03-04] (ang.).
- ↑ Niesamowity rzut równo z syreną. Znamy pary finałów konferencji NBA [online], TVN24.pl [dostęp 2019-05-13] .
- ↑ Ponad milion osób fetowało w Toronto mistrzostwo Raptors [online], www.pap.pl [dostęp 2020-01-06] .
- ↑ Reports: Kawhi Leonard agrees to sign with LA Clippers [online], NBA.com [dostęp 2020-01-06] (ang.).
- ↑ Danny Green announces he’s signing with Lakers [online], NBA.com [dostęp 2020-01-06] (ang.).
- ↑ Reports: Kyle Lowry, Raptors agree to one-year contract extension [online], NBA.com [dostęp 2020-01-06] (ang.).
- ↑ Raptors sign Pascal Siakam to contract extension [online], NBA.com [dostęp 2020-01-06] (ang.).
- ↑ Toronto Raptors Roster [online], www.nba.com [dostęp 2023-06-14] .
- ↑ Brendan Malone Coaching Record. basketball-reference.com. [dostęp 2008-07-22]. (ang.).
- ↑ Darrell Walker Coaching Record. basketball-reference.com. [dostęp 2008-07-22]. (ang.).
- ↑ Butch Carter Coaching Record. basketball-reference.com. [dostęp 2008-07-22]. (ang.).
- ↑ Lenny Wilkens Coaching Record. basketball-reference.com. [dostęp 2008-07-22]. (ang.).
- ↑ Kevin O’Neill Coaching Record. basketball-reference.com. [dostęp 2008-07-22]. (ang.).
- ↑ Sam Mitchell Coaching Record. basketball-reference.com. [dostęp 2008-07-22]. (ang.).
- ↑ NBA & ABA All-Defensive Teams. basketball-reference.com. [dostęp 2019-05-26]. (ang.).
- ↑ NBA History – All-Rookie 1st Team. espn.go.com. [dostęp 2014-07-02]. (ang.).
- ↑ NBA History – All-Rookie 2nd Team. espn.go.com. [dostęp 2014-07-02]. (ang.).
- ↑ NBA Championships: Year by Year Champions (ang.). landofbasketball.com. dostęp 16 czerwca 2019. nba.com. (ang.).
- ↑ NBA Rookie of the Year Award Winners. nba.com. [dostęp 2014-07-02]. (ang.).
- ↑ NBA Sixth Man of the Year Award Winners. basketball-reference.com. [dostęp 2014-07-02]. (ang.).
- ↑ NBA Coach of the Year Award Winners. nba.com. [dostęp 2014-07-02]. (ang.).
- ↑ NBA & ABA Most Improved Player Award Winners. basketball-reference.com. [dostęp 2019-06-26]. (ang.).
- ↑ a b All-NBA Teams. nba.com. [dostęp 2014-07-02]. (ang.).
- ↑ Rookie Game Year-by-Year Results/MVPs. nba.com. [dostęp 2014-07-02]. (ang.).
- ↑ NBA Slam Dunk Contest Winners. nba.com. [dostęp 2014-07-02]. (ang.).
- ↑ Winner of the NBA All-Star 3 Point Shootout Contest. nba.com. [dostęp 2014-07-02]. (ang.).
- ↑ Toronto Raptors All-Star Game Selections. basketball-reference.com. [dostęp 2014-12-17]. (ang.).
- ↑ NBA ALL-STAR ROOKIE ROSTERS. nba-allstar.com. [dostęp 2014-07-02]. (ang.).
- ↑ McGrady, Self, Lobo headline 2017 HOF class. espn.com. [dostęp 2018-05-13]. (ang.).
- ↑ NBA & ABA Year-by-Year Leaders and Records for Free Throw Pct. basketball-reference.com. [dostęp 2014-07-02]. (ang.).
- ↑ NBA & ABA Year-by-Year Leaders and Records for 3-Pt Field Goal Pct. basketball-reference.com. [dostęp 2014-07-02]. (ang.).
- ↑ NBA Blocks Leaders Year by Year. landofbasketball.com. [dostęp 2014-07-02]. (ang.).
- ↑ Toronto Raptors Career Leaders [online], Basketball-Reference.com [dostęp 2021-02-05] (ang.).
- ↑ Toronto Raptors Franchise Index. basketball-reference.com. [dostęp 2023-04-23]. (ang.).
- ↑ Koronawirus w NBA. Rozgrywki zawieszone na miesiąc. Scenariusze dla ligi. www.sportowefakty.wp.pl. [dostęp 2020-03-13]. (pol.).
- ↑ W końcu znamy konkretny plan. www.mvpmagazyn.pl. [dostęp 2020-06-04]. [zarchiwizowane z tego adresu (2020-06-05)]. (pol.).
- ↑ Liga NBA – początek rywalizacji 22 grudnia, 72 mecze w sezonie regularnym. www.wirtualnemedia.pl. [dostęp 2020-11-10]. (pol.).