Uniwersytet w Zagrzebiu
Uniwersytet w Zagrzebiu, Uniwersytet Zagrzebski (chorw. Sveučilište u Zagrebu) – uniwersytet publiczny w Zagrzebiu założony w 1669, najstarszy i największy w Chorwacji oraz w południowo-wschodniej Europie. Obecnie składa się z 29 wydziałów, 3 akademii sztuk i Centrum Studiów Chorwackich[1].
![]() | |
Data założenia |
1669 |
---|---|
Typ | |
Państwo | |
Adres |
Trg Republike Hrvatske 14, HR-10000 Zagrzeb, Chorwcja |
Liczba pracowników • naukowych |
|
Liczba studentów |
72 480 |
Rektor |
prof. dr Damir Boras |
Członkostwo | |
Położenie na mapie Zagrzebia ![]() | |
Położenie na mapie Chorwacji ![]() | |
![]() | |
Strona internetowa |
Historia
edytujUczelnia została założona 23 września 1669 roku przez cesarza Leopolda I Habsburga, który wydał dekret o nadaniu statusu i przywilejów uniwersyteckich Jezuickiej Akademii Królewskiego Wolnego Miasta Zagrzebia. Akademia była zarządzana przez Jezuitów do 1773 roku, czyli do momentu kiedy Papież Klemens XIV rozwiązał ich zakon. W 1776 roku cesarzowa Maria Teresa Habsburg wydała dekret założycielski Królewskiej Akademii Nauk (Regia Scientiarum Academia), składającej się z trzech wydziałów: Prawa, Teologii i Filozofii. Akademia funkcjonowała do 1874, pomimo wielokrotnych zmian organizacyjnych.
Od 1861 w chorwackim parlamencie toczyła się debata, dotycząc założenia Uniwersytetu, zapoczątkowana przez biskupa Josipa Juraja Strossmayera. W 1869 cesarz Franciszek Józef I wydał dekret o utworzeniu Uniwersytetu w Zagrzebiu, następnie parlament uchwalił ustawę o założeniu uczelni, ratyfikowaną przez cesarza 5 stycznia 1874 roku[2]. 19 października 1874 odbyło się oficjalne otwarcie. Uczelnię nazwano Królewskim Uniwersytetem Franciszka Józefa I w Zagrzebiu. Uniwersytet składał się z czterech wydziałów: Prawa (Pravno-državoslovni fakultet), Teologii (Bogoslovni fakultet), Filozofii (Mudroslovni fakultet) i Medycyny (Liječnički fakultet). Wydział Medycyny rozpoczął działalność dopiero w 1917 roku, wcześniej medycyną i naukami ścisłymi zajmował się Wydział Filozoficzny. Od 1920 r. Wydział Filozoficzny przechodził znaczną reorganizację, spowodowaną odłączaniem się i tworzeniem własnych wydziałów przez kolejne dziedziny nauki, takie jak matematyka, farmacja itp. Wydział zmienił nazwę w 1928 na Filozofski fakultet, która funkcjonuje do dziś.
Między 1941 a 1945, od proklamowania do upadku Niepodległego Państwa Chorwackiego, uczelnia nosiła nazwę Uniwersytet Chorwacki (Hrvatsko sveučilište).
Wydział Prawa
edytujWydział Prawa Uniwersytetu w Zagrzebiu (chorw. Pravni fakultet Sveučilišta u Zagrebu) – jedna z najstarszych instytucji Uniwersytetu w Zagrzebiu. Został utworzony w 1776 przez dekret cesarzowej Marii Teresy Habsburg, jako jeden z trzech wydziałów Królewskiej Akademii Nauk. Utworzone w 1769 roku w Varaždin studia, edukujące chorwacką administrację, zostały połączone z Wydziałem Prawa. Na pierwszym oficjalnym posiedzeniu Rady Naukowej, które odbyło się 11 października 1776 ustalono, że rok akademicki rozpocznie się 4 listopada 1776. Termin ten jest uważany za dzień powołania do życia Wydziału Prawa. W tym czasie wydział miał czterech profesorów w następujących katedrach: prawa kanonicznego (ius canonicum), międzynarodowego i powszechnego prawa publicznego (ius gentium et ius publicum universale), prawa cywilnego i krajowego (Institutiones iuris civilis et iuris patrii theoretici) oraz nauk politycznych (politia qui accesserit studia cameralia quoque ac aeconomica). Ponadto Wydział miał jednego adiunkta, który zastępował profesorów w przypadku ich nieobecności.
System edukacji w Monarchii Habsburgów został zreformowany w 1850. Jedną z wielu wprowadzonych w tym czasie zmian, było przeobrażenie Wydziału Prawa w Królewską Akademię Nauk Prawnych (Regia academia iuris). Biblioteka Akademii miała bogate zbiory, posiadała ponad 22 tysiące pozycji.. Akademia przyłączyła się do Królewskiego Uniwersytetu Franciszka Józefa I, po jego utworzeniu w 1874, stając się ponownie wydziałem.
Gdy wydział był częścią Królewskiej Akademii Nauk, wykładano głównie w języku łacińskim. Natomiast w Królewskiej Akademii Nauk Prawnych posługiwano się głównie językiem chorwackim lub ewentualnie łaciną. Na Królewskim Uniwersytecie Franciszka Józefa I, wykładano tylko w języku chorwackim, co gwarantowało prawo przyjęte przez Sabor, 5 stycznia 1874[3]. r.
Rektorzy
edytuj- Matija Mesić (1874–75)
- Stjepan Spevec (1875–76)
- Anton Kržan (1876–77)
- Konstantin Vojnović (1877–78)
- Franjo Maixner (1878–79)
- Franjo Iveković (1879–80)
- Aleksandar Bresztyenszky (1880–81)
- Franjo Marković (1881–82)
- Feliks Suk (1882–83)
- Blaž Lorković (1883–84)
- Đuro Pilar (1884–85)
- Gustav Baron (1885–86)
- Franjo Vrbanić (1886–87)
- Tadija Smičiklas (1887–88)
- Antun Franki (1888–89)
- Luka Marjanović (1889–90)
- Natko Nodilo (1890–91)
- Ivan Bujanović (1891–92)
- Josip Pliverić (1892–93)
- Vinko Dvořák (1893–94)
- Antun Maurović (1894–95)
- Franjo Spevec (1895–96)
- Armin Pavić (1896–97)
- Juraj Dočkal (1897–98)
- Josip Šilović (1898–99)
- Đuro Arnold (1899–1900)
- Rudolf Vimer (1900–01)
- Franjo Vrbanić (1901–02)
- Vjekoslav Klaić (1902–03)
- Ivan Bujanović (1903–04)
- Josip Pliverić (1904–05)
- Antun Heinz (1905–06)
- Antun Bauer (1906–07)
- Milivoj-Klement Maurović (1907–08)
- Gustav Janeček (1908–09)
- Josip Volović (1909–10)
- Julije Rorauer (1910–11)
- Julije Domac (1911–12)
- Josip Pazman (1912–13)
- Edo Lovrić (1913–14)
- Đuro Korbler (1914–15)
- Fran Barac (1915–16)
- Ernest Miler (1916–17)
- Julije Golik (1917–18)
- Ivan Angelo Ruspini (1918–19)
- Ladislav Polić (1919–20)
- Karlo Radoničić (1920–21)
- Vladimir Varićak (1921–22)
- Đuro Nenadić (1922–23)
- Stjepan Zimmerman (1923–24)
- Ladislav Polić (1924–25)
- Drago Perović (1925–26)
- Ernest Miler (1926–28)
- Josip Belobrk (1928–32)
- Albert Bazala (1932–33)
- Đuro Stipetić (1933–35)
- Stanko Hondl (1935–37)
- Edo Lovrić (1937–38)
- Andrija Živković (1938–40)
- Stjepan Ivšić (1940–43)
- Božidar Špišić (1943–44)
- Stjepan Horvat (1944–45)
- Andrija Štampar (1945–46)
- Grga Novak (1946–47)
- Andro Mohorovičić (1947–49)
- Marko Kostrenčić (1949–50)
- Antun Barac (1950–51)
- Fran Bošnjaković (1951–52)
- Teodor Varićak (1952–53)
- Željko Marković (1953–54)
- Hrvoje Iveković (1954–56)
- Zoran Bujas (1956–58)
- Marijan Horvat (1958–60)
- Vladimir Serdar (1960–63)
- Slavko Macarol (1963–66)
- Jakov Sirotković (1966–68)
- Ivan Supek (1968–72)
- Predrag Vranicki (1972–76)
- Drago Grdenić (1976–78)
- Ivan Jurković (1978–82)
- Zvonimir Krajina (1982–86)
- Vladimir Stipetić (1986–88)
- Zvonimir Šeparović (1988–90)
- Marijan Šunjić (1990–98)
- Branko Jeren (1998–2002)
- Helena Jasna Mencer (2002–06)
- Aleksa Bjeliš (2006–14)
- Damir Boras (2014–)
Przypisy
edytuj- ↑ Sveučilište Zagrebu: About University. www.unizg.hr. [dostęp 2015-07-10].
- ↑ Sveučilište Zagrebu: History. www.unizg.hr. [dostęp 2015-07-10].
- ↑ History – About the Faculty of Law. www.pravo.unizg.hr. [dostęp 2015-07-11]. [zarchiwizowane z tego adresu (2015-07-12)].
Linki zewnętrzne
edytuj- Lista rektorów Uniwersytetu w Zagrzebiu (ang.)
- Uniwersytet w Zagrzebiu – strona oficjalna (ang.)