Włócznia Przeznaczenia
Niektóre z zamieszczonych tu informacji wymagają weryfikacji. Dokładniejsze informacje o tym, co należy poprawić, być może znajdują się w dyskusji tego artykułu. Po wyeliminowaniu niedoskonałości należy usunąć szablon {{Dopracować}} z tego artykułu. |
Włócznia Przeznaczenia, również Włócznia Lucjana[1] – według tradycji chrześcijańskiej włócznia, którą rzymski legionista Kasjusz, który po nawróceniu i przyjęciu chrztu przybrał imię Longin (w innych przekazach „Lucjan”)[1], przebił ciało Jezusa Chrystusa przed Jego zdjęciem z krzyża.
![](http://178.128.105.246/cars-http-upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/1/1a/Fra_Angelico_027.jpg/220px-Fra_Angelico_027.jpg)
![](http://178.128.105.246/cars-http-upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/c/c3/Sainte_Lance_de_Rome.jpg/150px-Sainte_Lance_de_Rome.jpg)
Włócznia Przeznaczenia jest uważana za relikwię Męki Pańskiej.
Relikwie
edytujWspółcześnie na świecie za relikwię Włóczni Przeznaczenia uznawanych jest kilka przedmiotów:
- Włócznia Przeznaczenia z Bazyliki Świętego Piotra na Watykanie
Pierwotnie włócznia ta miała być przechowywana w Jerozolimie, skąd w VII wieku została przeniesiona do Konstantynopola. W XIII wieku fragment włóczni kupił od cesarza łacińskiego, król Francji Ludwik IX Święty i umieścił w Sainte-Chapelle. Paryska relikwia miała zaginąć podczas rewolucji francuskiej. W 1492 roku sułtan turecki podarował drugą część lancy papieżowi Innocentemu VIII, którą umieszczono w bazylice na Watykanie.
- Włócznia Przeznaczenia z katedry Apostolskiego Kościoła Ormiańskiego w Eczmiadzynie
Według tradycji włócznia ta została znaleziona przez Piotra Bartłomieja, uczestnika I krucjaty w kościele św. Piotra w Antiochii. Za jej sprawą miał się dokonać cud i zwycięstwo chrześcijan nad muzułmanami pod murami oblężonego miasta. Obecnie grot włóczni przechowywany jest w złotym relikwiarzu w skarbcu katedralnym w Eczmiadzynie.
- Włócznia Przeznaczenia z klasztoru dominikanów w Izmirze
Włócznia ta jest prawdopodobnie kopią grotu przechowywanego w skarbcu katedralnym w Eczmiadzynie. Od XVIII wieku jest w posiadaniu dominikanów z Izmiru.
Według tradycji chrześcijańskiej w III wieku miała należeć do rzymskiego centuriona Maurycego. W jej grocie umieszczony jest gwóźdź uznawany za relikwię Męki Pańskiej. Od X wieku włócznia ta była atrybutem władzy cesarzy Świętego Cesarstwa Rzymskiego Narodu Niemieckiego. Od XIII wieku była czczona w Kościele katolickim jako relikwia Męki Pańskiej. Aktualnie jest przechowywana z insygniami cesarskimi w Wiedniu.
Kopia Świętej Lancy Cesarskiej podarowana księciu polskiemu, Bolesławowi I Chrobremu przez Ottona III w 1000 roku. Od XI wieku była czczona jako relikwia w katedrze wawelskiej. Obecnie przechowywana jest w muzeum katedralnym w Krakowie.
Włócznia jako temat literacki
edytujWłócznia przeznaczenia występuje jako główny temat powieści Craiga Smitha „Włócznia przeznaczenia” i „W poszukiwaniu króla” Davida C. Downinga.
Zobacz też
edytujPrzypisy
edytuj- ↑ a b Jan Kochel: Ewangeliczni świadkowie Męki i Śmierci Jezusa. opoka.org.pl. [dostęp 2009-06-10].
Bibliografia
edytuj- Trevor Ravenscroft: Die heilige Lanze. Der Speer von Golgatha; Universitas Verlag, Neuaufl. (November 2000), ISBN 3-8004-1166-0
Linki zewnętrzne
edytuj- Włócznia Świętego Maurycego. khm.at. [zarchiwizowane z tego adresu (2011-06-29)].
- Włócznia Przeznaczenia z Eczmiadzynia