Walerian Charkiewicz
Walerian Charkiewicz (ur. 1890, zm. 24 czerwca 1950 w Londynie) – oficer sanitarny rezerwy Wojska Polskiego, historyk, publicysta polityczny, poeta.
![]() | |
Data urodzenia | |
---|---|
Data i miejsce śmierci | |
Zawód, zajęcie |
historyk, publicysta, poeta, oficer |
Życiorys
edytujWalerian Charkiewicz był absolwentem USB w Wilnie[1]. W 1928 roku uzyskał tytuł doktora pod kierunkiem Kazimierza Chodynickiego. W okresie międzywojennym związany z miejscowym środowiskiem konserwatystów. Publicysta wileńskiego „Słowa”. W 1939 był zatrudniony w Wojskowym Biurze Historycznym, w charakterze urzędnika cywilnego opłacanego z kredytów rzeczowych. Kierował Pracownią Naukową w Wilnie[2].
Brał udział w kampanii wrześniowej 1939. Następnie w niewoli radzieckiej – od 1939 w obozie w Kozielsku, następnie od 1940 w obozie jenieckim NKWD w Griazowcu. Od 17 grudnia 1941 pełnił służbę w Dowództwie Polskich Sił Zbrojnych w ZSRR na stanowisku kierownika Samodzielnego Referatu Historycznego, a po ewakuacji z ZSRR, na tym samym stanowisku w Dowództwie Armii Polskiej na Wschodzie. W październiku 1944, w wyniku przeprowadzonej reorganizacji służby archiwaln-historycznej, został kierownikiem Archiwum i Muzeum Polowego Nr 1 z siedzibą w Cezarei, a później w Neapolu. Na tym stanowisku pozostał do jesieni 1946.
Po wojnie na emigracji w Wielkiej Brytanii. Pierwszy redaktor tygodnika „Od A do Z”. Jako historyk zajmował się stosunkami religijnymi w Wielkim Księstwie Litewskim XVI-XVII w., magnaterią kresową, dziejami Polaków w okresie II wojny światowej.
Wybrane prace
edytuj- Scypion ruski. Konstanty Iwanowicz Ostrogski, 1929.
- O mistrzu Andrzeju i Matce Makrynie, 1935.
- Ostatnie lata alumnatu papieskiego w Wilnie, Wilno 1929.
- U grobu unji kościelnej, Kraków 1926.
- Zmierzch unji kościelnej na Litwie i Białorusi, Wilno 1929.
Przypisy
edytuj- ↑ Almanach Literacki 1926, Wilno: nakładem Wil. Oddz. Polsk. Białego Krzyża, s. 17 .
- ↑ Paduszek i Rawski 2011 ↓, s. 92.
Bibliografia
edytuj- Jerzy Jedlicki, Charkiewicz Walerian [w:] Słownik historyków polskich, Warszawa 1994, s. 73.
- Konrad Paduszek, Witold Rawski. Wojskowe Biuro Historyczne i jego kadra w 1939 roku. „Przegląd Historyczno-Wojskowy”. 1 (234), s. 69-96, 2011. Warszawa: Wojskowe Centrum Edukacji Obywatelskiej. ISSN 1640-6281.