Wilhelm Zangemeister
Wilhelm Karl Zangemeister (ur. 7 kwietnia 1871 w Gocie, zm. 3 lutego 1930 w Królewcu) – niemiecki lekarz ginekolog i położnik.
![]() | |
Data i miejsce urodzenia |
7 kwietnia 1871 |
---|---|
Data i miejsce śmierci |
3 lutego 1930 |
Zawód, zajęcie |
lekarz |
Alma Mater |
Uniwersytet w Heidelbergu, Uniwersytet w Getyndze, Uniwersytet Fryderyka Wilhelma w Berlinie |
Życiorys
edytujUrodził się 7 kwietnia 1871 w Gocie. Studiował medycynę na Uniwersytecie w Heidelbergu, Uniwersytecie w Getyndze i Uniwersytecie Fryderyka Wilhelma w Berlinie. W 1895 roku w Heidelbergu otrzymał tytuł doktora medycyny. Następnie pracował jako asystent w tamtejszej klinice chirurgicznej u Vincenza Czerny’ego, później w klinice chorób kobiecych w Berlinie u Roberta Michaelisa von Olshausen i jako lekarz okrętowy. W 1904 roku został asystentem w klinice chorób kobiecych w Królewcu u Georga Wintera. W 1908 w Królewcu habilitował się z położnictwa i ginekologii.
Od 1910 profesor na Uniwersytecie w Marburgu, od 1925 profesor zwyczajny na Uniwersytecie Albrechta w Królewcu. Zmarł nagle 3 lutego 1930 na zawał serca[1].
Zangemeister opisał użyteczny rękoczyn położniczy, znany dziś jako 5. chwyt Leopolda albo chwyt Zangemeistera. Pozwala on na stwierdzenie niewspółmierności porodowej[2].
Wybrane prace
edytuj- Die Lehre von der Eklampsie. S. Hirzel Verlag, 1926
- Frontaler Gefrierdurchschnitt durch die Beckenorgane einer an ruptura uteri bei verschleppter Querlage verstorbenen Kreissenden. F.C.W. Vogel Verlag, 1907
- Lehrbuch der Geburtshilfe. S. Hirzel, 1927
- Atlas der Cystoskopie des Weibes. Enke-Verlag, 1906
- Ueber Kindebettfieber 1909
- Diagnostische und therapeutische Irrtümer und ihre Verhütung beim Neugeborenen. Thieme-Verlag, 1922
Przypisy
edytuj- ↑ Benthin. Ad memoriam Zangemeister. „Archiv für Gynäkologie”. 140 (1), s. v-vi, 1930. DOI: 10.1007/BF01734642.
- ↑ P. Reuter Springer Lexikon Medizin. 2004, S. 2327. ISBN 3-540-20412-1.