derogacja
derogacja (język polski)
edytuj- wymowa:
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) praw. pozbawienie normy prawnej jej mocy, z zastąpieniem lub bez zastąpienia jej nową[1]; zob. też Derogacja (prawo) w Wikipedii
- (1.2) wyłączenie państwa członkowskiego Unii Europejskiej z obowiązku wypełniania części zobowiązań płynących ze stosowania prawa Unii; zob. też Derogacja (Unia Europejska) w Wikipedii
- przykłady:
- (1.1) Wskazuje się, że stan wyjątkowy to przejściowa sytuacja, w której instytucje państwowe są postawione w zagrożonej pozycji, przez co czują się upoważnione do derogacji, czyli zawieszenia pewnych zasad, co wiąże się z ograniczeniem praw i wolności człowieka[2].
- składnia:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- związki frazeologiczne:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) derogation
- bułgarski: (1.1) дерогация ż
- czeski: (1.1) derogace ż
- duński: (1.1) derogation w
- francuski: (1.1) dérogation ż
- hiszpański: (1.1) derogación ż
- kataloński: (1.1) derogació ż
- nowogrecki: (1.1) κατάργηση ż, ακύρωση ż
- portugalski: (1.1) derrogação ż
- słowacki: (1.1) derogácia ż
- słoweński: (1.1) derogacija ż
- ukraiński: (1.1) дерогація ż
- źródła:
- ↑ Słownik języka polskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.
- ↑ Robert Krzysztof Tabaszewski, Człowiek - jego prawa i odpowiedzialność, str. 65-66.