บวก
ดูเพิ่ม: บ̱วก
ภาษาไทย
แก้ไขการออกเสียง
แก้ไขการแบ่งพยางค์ | บวก | |
การแผลงเป็น อักษรโรมัน | ไพบูลย์พับบลิชชิง | bùuak |
ราชบัณฑิตยสภา | buak | |
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย) | /bua̯k̚˨˩/(สัมผัส) |
รากศัพท์ 1
แก้ไขยืมมาจากภาษาเขมรเก่า បូក (ปูก); ร่วมเชื้อสายกับภาษาเขมร បូក (บูก), ภาษาลาว ບວກ (บวก)
คำกริยา
แก้ไขบวก (คำอาการนาม การบวก)
คำคุณศัพท์
แก้ไขบวก
- ที่เป็นไปในทางสนับสนุน ทางดี หรือเชิ��สร้างสรรค์
- มองในทางบวก
- (คณิตศาสตร์) เรียกจำนวนเลขที่มีค่ามากกว่าศูนย์ ว่า จำนวนบวก
คำนาม
แก้ไขบวก
- เรียกเครื่องหมายคณิตศาสตร์รูปดังนี้ + ว่า เครื่องหมายบวก
รากศัพท์ 2
แก้ไขคำกริยา
แก้ไขบวก (คำอาการนาม การบวก)
- (ภาษาปาก, สแลง) ปะทะกัน
- รถกระบะบวกรถบรรทุก
- หนุ่มเมาแล้วขับ คุมรถไม่อยู่บวกเสาไฟฟ้า เจ็บสาหัส
- (ภาษาปาก, สแลง) ชก
- เปิดฉากยกแรก ทั้งคู่บวกหมัดชุดแลกกันทันที
- ขุนศึก ภ.สวนทอง บวกหมัดจน ช้างศึก เกียรติทรงฤทธิ์ หลับเพียงยก 2 เท่านั้น
รากศัพท์ 3
แก้ไขคำกริยา
แก้ไขบวก
ภาษาคำเมือง
แก้ไขคำนาม
แก้ไขบวก
ภาษาอีสาน
แก้ไขคำนาม
แก้ไขบวก