Fransis Marrosh
Fransis bin Fathulloh bin Nasrulloh Marrosh (arabcha: فرنسيس بن فتح الله بن نصر الله مرّاش; 29-iyun 1836, Halab — 1874, Halab) — suriyalik mutafakkir-olim.[1] Uning eng mashhur asarlari: „Gʻobat ul-haqq“ (1865), „Rihlatu Boris“ (1867), „Mashhad ul-ahvol“ (1870), „Durr us-sadaf fi gʻaroib is-sudaf“ (1872), „Mirʼot ul-hasnoʼ“ (1872).
Fransis bin Fathulloh bin Nasrulloh Marrosh | |
---|---|
![]() | |
Asl ismi | فرنسيس بن فتح الله بن نصر الله مرّاش |
Tavalludi |
29-iyun 1836 |
Vafoti |
1874 Halab |
Kasbi | shoir, yozuvchi, vrach |
Ijod qilgan tillari | Arab tili |
Fuqaroligi | Usmonli imperiyasi |
Manbalar
tahrir- ↑ Sharq falsafasi va madaniyati tarixi, Toshkent, 2018 — 284-bet. (Wayback Machine saytida 2022-12-11 sanasida arxivlangan)
Bu andozani aniqrogʻiga almashtirish kerak. |