erer
![]() |
Brezhoneg
- (1732)[1] Diouzh ar c'hrennvrezhoneg erer, da geñveriañ gant ar c'hembraeg eryr, ar c'herneveureg er hag an iwerzhoneg iolar. Dont a rafe eus ur ger predenek *or-iro-. Gwelet an henslaveg or-ĭlŭ, an alamaneg aar hag adel-aar « erer hael », en deus roet Adler, an henc'hresianeg ὅρ-νι-ς « evn bras », hag all.[2]
Anv-kadarn
![](http://178.128.105.246/cars-http-upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/8/84/Aquila_chrysaetos_Flickr.jpg/250px-Aquila_chrysaetos_Flickr.jpg)
erer /ˈeː.rɛr/ gourel (liester erered)
- (evnoniezh) : Evn-preizh deiz, (aquila) bras pe vrasoc'h e vent, kromm e veg ha kreñv e pavioù.
- un neizh erer
- hag ar pevare aneval a oa heñvel ouzh un erer o nijal. — (Diskuliadur, 4-7, e-barzh Testamant Nevez hon Aotrou hag hor Salver Jezuz-Krist, troet gant Gwilh ar C'hoad, 1893, adwelet ha lakaet e brezhoneg a-vremañ gant Lukaz Bernikod, 2004.)
Gerioù heñvelster
Gerioù kevrennek
Troidigezhioù
Furm anv-kadarn
erer /ˈeː.rɛr/
- Furm lies an anv-kadarn « arar ».
Roll an daveoù :
- [1] : Geriadur istorel ar brezhoneg
- [2] : Lexique Étymologique des termes les plus usuels du Breton Moderne
- Ar pennad « erer » e-barzh Wikipedia