Homaro kaj inkluziveco
Homaro kaj inkluziveco | |||||
---|---|---|---|---|---|
![]() | |||||
organizaĵo por helpado neprofitcela organizaĵo ![]() | |||||
Komenco | 1982 vd | ||||
Geografia situo | 45° 44′ 48″ N, 4° 50′ 8″ O (mapo)45.74664.83557Koordinatoj: 45° 44′ 48″ N, 4° 50′ 8″ O (mapo) | ||||
Lando(j) | Francio • Usono vd | ||||
Sidejo | Takoma Park | ||||
Situo | Liono | ||||
| |||||
| |||||
Retejo | Oficiala retejo | ||||
Jura formo | asocio laŭ leĝo de 1901 | ||||
Homaro kaj inkluziveco angle Humanity & Inclusion, akronime HI, antaŭe nomita Handicap International, Handikapula Internacio) estas neprofitcela krizhelpa kaj evolukunlabora organizaĵo aktiva en ĉirkaŭ 60 landoj. Ĝi estas engaĝita al solidareca kaj inkluziva mondo [1]. La organizaĵo plibonigas longdaŭrajn vivkondiĉojn por handikapuloj kaj subtenas tiujn, kiuj bezonas specialan protekton. HI ankaŭ laboras por mondo sen minoj kaj grapolbomboj kaj por la protekto de civiluloj en milito. HI estas kungajninto de la Nobel-premio pri paco en 1997 [2].
La organizaĵo estas plej konata pro sia batalo kontraŭ kontraŭpersonaj minoj kaj grapolpafaĵoj, sed ĝiaj agadoj estas pli larĝaj. La organizaĵo ne nur provizas helpon al homoj kun handikapoj en evolulandoj, ĝi ankaŭ intervenas en akutaj krizoj, kiel naturaj katastrofoj kaj humanitaraj krizoj.
Aktuale en 2012, pli ol 3,600 dungitoj laboris en pli ol 60 landoj.
La organizaĵo estas membro de la Internacia Konsorcio pri Handikapo kaj Evoluo.
La organizaĵo estis rangita la 8a plej bona internacia NRO en la mondo en la NGO Advisor 2017 rangotabeloj.[3]
Historio
[redakti | redakti fonton]La organizaĵo estis fondita en Lyon en 1982 fare de du francaj kuracistoj, Jean-Baptiste Richardier kaj Claude Simonnot. En la tendaroj de rifuĝintoj ĉe la tajlanda landlimo, ili vidis centojn da kamboĝaj rifuĝintoj kiuj estis grave vunditaj per pafaĵo, minoj aŭ neeksploditaj bomboj [4]. Post la necesaj operacioj de savo el perforto kaj tuja danĝero, ekzistis neniu helpo por la proksimume 6,000 homoj kun amputoj. Richardier kaj Simonnot fondis Handicap International por apogi homojn kun handikapoj eĉ en malfacilaj vivsituacioj kaj por doni al ili longperspektivan perspektivon tra rehabilitado kaj la zorgaĵo de protezoj. La unuaj protezcentroj de la organizaĵo estis establitaj en la rifuĝejoj de Kamboĝo, kaj baldaŭ ankaŭ en Mjanmao kaj Laoso. Por malhelpi pliajn viktimojn de eksplodemaj restaĵoj (pafaĵeroj) de milito, Handicap International komencis la unuajn senminigajn operaciojn en Kamboĝo kaj Iraka Kurdio en 1992.
En la sama jaro, la asocio fondis la Internacian Kampanjon por la Malpermeso de Grundminoj (ICBL) kune kun kvin aliaj organizaĵoj. Tio ricevis la Nobel-premion pri paco en 1997 [5] kaj kontribuis al la sukceso de la Ottawa Procezo kaj tiel al la Konvencio pri la Malpermeso de Uzado, Stokado, Produktado kaj Transdono de Kontraŭpersonaj Minoj kaj pri ilia Detruo, subskribita la 3an de decembro 1997 ("Otavo- Konvencio") [6].
Proksimume 10 jarojn poste, Handicap International ludis rolon en la subskribo de la Oslo-Akordoj malpermesantaj grapolbombojn.
Celoj
[redakti | redakti fonton]![](http://178.128.105.246/cars-http-upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/2/21/BrokenChair.jpg/221px-BrokenChair.jpg)
La organizaĵo volas kontribui al daŭra plibonigo de la situacio de handikapuloj kaj aliaj aparte vundeblaj homoj, kiel gravedaj kaj fraŭlaj virinoj, maljunuloj, ktp tutmonde. Granda graveco estas atribuita ne nur al ilia aliro al medicina prizorgo, sed ankaŭ al la ŝanĝo de iliaj ĝeneralaj vivkondiĉoj pro handikapo kaj socia (re)integriĝo en la komunumon. Tial la organizaĵo subtenas lokajn partnerojn, kiuj ebligas daŭrigi la projektojn longtempe, eĉ post kiam la deplojo de Handicap International finiĝis.
Kiel parto de krizhelpaj operacioj, la organizaĵo subtenas tiujn, kiuj aparte bezonas protekton, kiel homoj kun handikapoj aŭ maljunuloj ĝenerale, kaj ebligas al ili ankaŭ havi aliron al krizhelpaĵoj kaj medicina prizorgo.
La organizaĵo ankaŭ batalas kontraŭ la uzo de teraj minoj kaj grapolpafaĵoj, kiuj daŭre mortigas kaj kripligas homojn en multaj landoj eĉ jardekojn post kiam milito/konflikto finiĝis. La organizaĵo ankaŭ laboras por certigi ke la konservejoj de etaj armiloj, kiuj ofte estas aparte facile alireblaj por la loĝantaro post civitaj militoj, estas detruitaj kaj ke la loĝantaro estu informita pri la danĝeroj de uzado de etaj armiloj. Handicap International ankaŭ batalas kontraŭ bombatakoj sur la civila loĝantaro. Kadre de la kampanjo INEW (Internacia Reto pri Eksplodaj Armiloj), la organizaĵo laboras de jaroj por realigi internacian politikan deklaron, kiu specife reguligu tiajn operaciojn kaj per tio malhelpas ilin se eble. Kun sukceso: La 18-an de novembro 2022, 80 ŝtatoj finfine adoptis internacian interkonsenton por pli bone protekti la civilan loĝantaron kontraŭ la uzo de eksplodaj armiloj en loĝkvartaloj (EWIPA) ĉe la Dublina Konferenco, inkluzive de Germanio, Francio, Britio kaj Unuiĝinta Reĝlando. Ŝtatoj. La interkonsento devigas ŝtatojn limigi la uzon de eksplodaj armiloj en loĝataj lokoj, provizi helpon al viktimoj kaj trakti la longperspektivajn sekvojn de damaĝo kaj detruo de civila infrastrukturo.
![](http://178.128.105.246/cars-http-upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/1/15/Pyramide_de_chaussures.jpg/220px-Pyramide_de_chaussures.jpg)
Tutmonde projekta laboro
[redakti | redakti fonton]La organizaĵo estas aktiva en 62 landoj kun 452 projektoj (aktuale en 2021). Multaj el tiuj landoj estas trafitaj per teraj minoj kaj aliaj eksplodemaj restaĵoj kaj armita konflikto. La projektoj ne estas limigitaj al la fizika prizorgado de viktimoj en ortopediaj laborejoj kaj rehabilitaj centroj, sed ankaŭ inkluzivas la tutan vivsituacion de handikapuloj en la helpo. Ĉi tio inkluzivas psikologian subtenon kaj helpon kun socia integriĝo, sed ankaŭ organizan subtenon por memhelpaj projektoj. Prioritato en projekta laboro estas labori kun lokaj partneraj organizaĵoj kaj trejni lokajn dungitojn.
En postmilitaj regionoj, multaj el la programoj planas malhelpi akcidentojn implikantajn terajn minojn kaj aliajn eksplodemajn restaĵojn de milito same kiel manpafilojn edukante la loĝantaron kaj starigante eksplodteamojn por forigo de provizaĵoj. Longperspektiva preventado ankaŭ inkluzivas internacian politikan engaĝiĝon malpermesi ĉiujn minojn kaj minsimilajn armilojn. En 1992, Handicap International, kune kun kvin aliaj organizaĵoj, fondis la Internacian Kampanjon por Malpermesi Terminojn, al kiu estis aljuĝita la Nobel-premio pri paco en 1997. Krome, la organizaĵo ankaŭ estis unu el la fondintoj de la International Campaign Against Cluster Mines, la Cluster Munition Coalition, en 2003.
Ekde la rusa invado de Ukrainio en februaro 2022, Handicap International ankaŭ laboras en tiu lando por helpi tiujn plej vundeblajn, inkluzive de vunditoj, handikapuloj, maljunuloj kaj kronikaj malsanuloj.
Vasta gamo de agadoj estas organizita en tiu kadro:
- edukprogramo pri mina akcidento;
- minsenigo kaj debombado;
- kolekto de informoj pri akcidentoj;
- enketo pri la sociekonomika efiko de la ĉeesto de minoj;
- studoj pri diversaj temoj sekvante la evoluon de tiu ĉi sektoro;
- BASM: Gratbomboj;
- kontraŭpersonaj minoj;
- eksplodaj kaptiloj.
La Reto pri Homaro kaj Inkluzivo
[redakti | redakti fonton]La tutmonda organiza reto inkluzivas la tegmentan organizaĵon "Humanity & Inclusion", kiu efektivigas projektojn en ĉirkaŭ 60 landoj kaj estis kreita en 2009 el la fuzio de ok landaj asocioj, same kiel la Instituto pri Humanitara Agado en Ĝenevo. Dum efektivigo de la programlaboro, la tegmenta organizaĵo agas aŭ sub la nomo "Homaro & Inkludo" aŭ "Handikapo Internacia".
La ok naciaj kluboj, fonditaj inter 1982 kaj 2006, situas en la sekvaj landoj: Francio, Belgio, Britio, Germanio, Luksemburgio, Svislando, Usono kaj Kanado.
Manuel Patrouillard estas internacia administra direktoro ekde 2014 kaj posteulo de la kunfondinto de la organizaĵo Jean-Baptiste Richardier. En junio 2018, Jean-Noël Dargnies estis nomumita Ĉefoficisto de la HI-organizaĵo, sukcedante Jacques Tassi.
Antaŭenigante la rajtojn de handikapuloj
[redakti | redakti fonton]La agado de Handicap International baziĝas sur la artikolo 1 de la Deklaracio pri Homaj kaj Civitanaj Rajtoj de 1789, kiu diras ke "Ĉiuj homoj naskiĝas kaj restas liberaj kaj egalaj en digno kaj rajtoj" . Ĉirkaŭ 500 milionoj da handikapuloj en la mondo ne havas la rimedojn por prizorgi sin, ke en evolulandoj, 98% de infanoj kun handikapoj ne iras al lernejo kaj ke 80% de handikapuloj vivas kun malpli ol 1 eŭro po tago. HI funkcias en preskaŭ 60 landoj kaj kampanjas kun naciaj kaj internaciaj politikaj aŭtoritatoj por certigi, ke la fundamentaj rajtoj esti prizorgata, kiel studi en lernejo, labori kaj esprimi sin estas realaj rajtoj.
Handicap International subtenas la evoluon de naciaj leĝoj favore al handikapuloj. Sur la internacia nivelo, ŝi partoprenis en la procezo de evoluigado de la Konvencio pri la Rajtoj de Personoj kun Handikapo , adoptita de la Ĝenerala Asembleo de Unuiĝintaj Nacioj, la 13-an de decembro 2006.
Referencoj
[redakti | redakti fonton]- ↑ Humanity & Inclusion (February 3, 2018) ISPO Partner Handicap International Becomes Humanity and Inclusion. IPSO. Arkivita el la originalo je 2024-02-04. Alirita February 16, 2019.
- ↑ Handicap International UK Handicap International website. Handicap-international.org.uk. Alirita 2012-03-14.
- ↑ NGO ADVISOR : Searching The Planet For Non-Profit Excellence (en-US). Alirita 2018-02-05.
- ↑ Our history - Handicap International. Arkivita el la originalo je 2012-03-05. Alirita 2012-04-24.
- ↑ International Campaign to Ban Landmines - History of Organization. Arkivita el la originalo je 2013-05-26. Alirita 2017-06-13.
- ↑ Members | About Us | CMC.