Psikopatologio estas patologio de psiko.
|
![Citaĵo](http://178.128.105.246/cars-http-upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/f/fa/Wikiquote-logo.svg/15px-Wikiquote-logo.svg.png) | « Ja pro tio ke milionoj da homoj subiĝas al la samaj malvirtoj, tiuj malvirtoj ne transformiĝas je la virtoj; pro tio ke multe da homoj kundividas la samajn erarojn tiuj eraroj ne transformiĝas je la veroj, kaj pro tio ke milionoj da homoj suferas pro la samaj formoj de psika patologio tiuj homoj ne resaniĝas. » | — Erich Fromm, La sana socio [1955] |
|
|
![Citaĵo](http://178.128.105.246/cars-http-upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/f/fa/Wikiquote-logo.svg/15px-Wikiquote-logo.svg.png) | « Pigreco estas tute ne normala trajto, tio estas simptomo de psikopatologio. » | — Erich Fromm, La sana socio [1955] |
|
|
![Citaĵo](http://178.128.105.246/cars-http-upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/f/fa/Wikiquote-logo.svg/15px-Wikiquote-logo.svg.png) | « ...sadistoj, psikopatoj kaj aliaj patologie strebantaj al perforto personoj ofte estas simple senaj je imago — ili ne povas starigi sin sur lokon de viktimo, ekrigardi per liaj okuloj, percepti lin kiel personecon. » | | « ...садисты, психопаты и прочие патологически стремящиеся к насилию личности зачастую оказываются просто лишенными воображения — они не могут поставить себя на место жертвы, посмотреть ее глазами, воспринять ее как личность. » | — Andrej Movĉan, Krestomatio de perforto [la 12-a de julio 2016] |
|
|
![Citaĵo](http://178.128.105.246/cars-http-upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/f/fa/Wikiquote-logo.svg/15px-Wikiquote-logo.svg.png) | « Se preni el la plej ŝokanta la imagon, Ivano la Terura elĉerpas per si mem ĉiujn kazojn de la psikopatologio. Egale komplika en sia frenezo kaj en sia politiko; transforminta sian regadon kaj grandparte ankaŭ la landon je ekzemplo de la koŝmaro, je prabildo de obseda kaj neelĉerpebla halucinaĵo, je miksaĵo de Mongolio kaj Bizanco; kombininte en si virtojn kaj malvirtojn de la ĥano kaj imperiestro, tiu ĉi monstro, trafita jen de diabla furiozo, jen de abomena melankolio, disŝirata inter sangosoifo kaj pentodeziro, rimarkinda pro neimitebla vivoĝojo kaj emo al mokado, transformiĝanta je molestado, li havis pasion pri la krimoj; la pasion propran cetere al ni ĉiuj, pretaj ataki la aliajn kaj sin mem. Nur ĉe ni tiu pasio restas nekontentigita, tiel ke nia agado, kia ajn ĝi estus, originas el nia malkapablo je la mortigo aŭ sinmortigo. » | — Emil Cioran, Historio kaj utopio [1960] |
|