Gran Guerra do Norte
Gran Guerra do Norte | |||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
![]() | |||||||||
| |||||||||
Líderes | |||||||||
![]() ![]() ![]()
|
![]()
| ||||||||
Baixas | |||||||||
200 mil suecos mortos | Uns 75 mil rusos mortos Entre 14 e 20 mil polacos e sax��ns mortos 60 mil dinamarqueses mortos |
A Gran Guerra do Norte foi unha guerra librada entre unha coalición formada polo Tsato de Rusia, Reino de Dinamarca e Noruega e Saxonia-Polonia ( a partir de 1715 tamén Prusia e o electorado de Hannover) contra o Imperio Sueco, entre 1700 e 1721. Comezou cun ataque coordinado da Coalición en 1700 contra Suecia, e rematou en 1721 coa conclusión do Tratado de Nystad e do Tratado de Estocolmo. Un dos resultados desta guerra foi a fin do Imperio Sueco.[1]
Entre os principais combates deste longo conflito destacan as batallas de Narva, Lesnaia e Poltava.
A alianza antisueca
A alianza entre Dinamarca, Rusia, Polonia e Saxonia tivo lugar en segredo durante o outono de 1699. Nese momento o gobernante chamado elector de Saxonia era tamén rei de Polonia. O 12 de febreiro de 1700, as tropas saxoas atacaron a cidade sueca de Riga e outras fortificacións en Livonia. O 20 de marzo, Frederico IV de Dinamarca interveu militarmente contra o ducado de Holstein-Gottorp, aliado de Suecia, comezando a guerra. Rusia, pola súa banda, non tardaría en acosar o porto sueco de Narva, completando a ofensiva xeral.
A contraofensiva sueca
![](http://178.128.105.246/cars-http-upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/e/ec/Karl_XIIs_polska_f%C3%A4ltt%C3%A5g_1700-1706.png/250px-Karl_XIIs_polska_f%C3%A4ltt%C3%A5g_1700-1706.png)
Suecia tiña un excelente exército duns 77.000 homes. O rei sueco Carlos XII lanzouse primeiro contra Dinamarca, coa axuda de barcos holandeses e ingleses (nacións favorables á independencia do Ducado de Holstein-Gottorp). Desembarcando na illa onde se atopa a capital danesa, Carlos XII pronto obrigou a Frederico IV a retirarse do conflito, asinando o Tratado de Traventhal, o 18 de agosto de 1700.[2]
Sen perder moito tempo, Carlos XII lanzouse entón contra os rusos. Desembarcando o seu pequeno exército en Livonia, marchou na cidade de Narva en pleno inverno e loitou contra os 40.000 rusos que rodeaban a cidade. Entón, movido por un odio persoal contra Augusto II, invadiu Polonia e, en 1704, someteu a Saxonia. Tamén conseguiu depoñer a Augusto II do trono de Polonia e poñer un polaco no seu lugar.
En lugar de volverse contra a Rusia do tsar Pedro I, Carlos XII permaneceu en Saxonia durante dous anos, consumindo recursos locais e formando un gran exército de mercenarios. Esta inacción súa permitiu ao tsar Pedro fundar a cidade de San Petersburgo e capturar pequenas guarnicións suecas ao longo do Báltico.
Dotado de recursos tomados de Saxonia e cun exército de 42 mil homes, o rei sueco abandonou as terras de Augusto II en agosto de 1707, disposto a atacar Rusia. O tsar Pedro fixo algunhas propostas para a paz, pero foron ignoradas.
Despois de expulsar ás forzas rusas estacionadas no leste de Polonia, Carlos XII invadiu Rusia. O exército de Pedro evolucionara desde a batalla de Narva, pero aínda foi derrotado en Lesnaia. Os suecos, pola súa banda, comezaron a sufrir problemas de abastecemento e o seu convoi principal foi interceptado e destruído. Buscando resolver este problema e tamén evitar o rigor do inverno ruso, Carlos XII dirixiuse a Ucraína, onde recibiu a axuda do hetman Iván Mazepa. Esta estratexia non tivo éxito e en 1709 detivo a súa marcha pola pequena fortificación de Poltava, onde foi derrotado de forma decisiva. Con só 1.500 homes, o rei de Suecia tivo que fuxir cara a Moldavia onde, durante cinco anos, estivo baixo o control do goberno do Imperio Otomán. Durante a súa ausencia, Suecia sufriu sucesivas derrotas, que selaron o destino do país.
O regreso de Carlos XII deu un impulso temporal ao esforzo bélico, pero o rei foi finalmente asasinado en 1718. A guerra rematou finalmente en 1721. Suecia perdeu gran parte do territorio que conquistara durante o século XVII e perdeu para sempre o seu papel de potencia europea.
Notas
- ↑ Nogueira, Adeilson. A Grande Guerra Do Norte (en portugués).
- ↑ "Freden i Traventhal | svenska freder - historiesajten". Consultado o 2020-12-03.
Véxase tamén
![]() |
Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría: Gran Guerra do Norte ![]() |
Bibliografía
- TARLE, Evgueni - La Guerre du Nord, Edicións de Moscova, URSS, 1966;
- Bushkovich, Paul. "Peter the Great and the Northern War", en Dominic Lieven (ed), The Cambridge History of Russia: Imperial Russia, 1689–1917. Cambridge University Press, 2006. pp. 489-503.
![]() |
Este artigo sobre historia é, polo de agora, só un bosquexo. Traballa nel para axudar a contribuír a que a Galipedia mellore e medre.
Existen igualmente outros artigos relacionados con este tema nos que tamén podes contribuír. |