Filamento intermedio
![](http://178.128.105.246/cars-http-upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/6/64/Two_desmosomes_-_TEM.jpg/270px-Two_desmosomes_-_TEM.jpg)
Os filamentos intermedios son compoñentes do citoesqueleto, formados por agrupacións de proteínas fibrosas. O seu nome deriva do seu diámetro, de 10 nm, menor có dos microtúbulos, de 24 nm, pero maior có dos microfilamentos, de 7 nm. Aparecen nas células de vertebrados e de moitos invertebrados [1][2][3] e non existen en plantas nin en fungos.
Estrutura
[editar | editar a fonte]Compóñense de proteínas en hélice alfa, que se agrupan de forma xerárquica para dar lugar aos filamentos intermedios:
- Dúas proteínas asócianse de forma paralela, é dicir, cos extremos amínico e carboxílico cara ao mesmo lado.
- Dous dímeros asócianse de forma antiparalela para dar un tetrámero.
- Os tetrámeros asócianse cabeza con cola para dar longas fibras, que, ademais, se asocian lateralmente para dar:
- O filamento intermedio, que asemella a unha corda formada polas fibras de tetrámeros unidos cabeza con cola.
A unidade funcional que se considera precursora, pola súa elevada estabilidade no citosol, é o tetrámero.
Tipos de proteínas dos filamentos intermedios
[editar | editar a fonte]- Laminas nucleares, que se sitúan baixo a envoltura nuclear formando a lámina nuclear
- Queratinas, fundamentais en tecidos epiteliais
- Vimentinas e desminas, en células musculares e en fibroblastos
- Neurofilamentos, en neuronas
- Recentemente, descubriuse un quinto tipo de filamentos intermedios, presentes nas células nai, constituídos por proteína nestina.
A súa agregación é homo ou heteropolimérica segundo o tipo de proteína: por exemplo, as queratinas son heteropoliméricas e están constituídas por queratinas ácidas e básicas en relación 1:1.
Función dos filamentos intermedios
[editar | editar a fonte]A súa función principal é darlle rixidez á célula. A función depende da composición e a localización dos filamentos. As láminas nucleares ademais de lle dar rixidez ó núcleo participan na regulación de transcrición. Outros membros, as queratinas, participan nalgunhas unións celulares (desmosomas).
Irregularidades na expresión xenética das proteínas dos filamentos intermedios causan fraxilidade e distrofias celulares (como é o caso de certas cardiomiopatías).
Estabilidade
[editar | editar a fonte]Os filamentos intermedios, a diferenza da actina F ou os microtúbulos, son moi estables. Para a súa dinámica requírese a fosforilación e defosforilación dos seus compoñentes por medio de cinases e fosfatases, respectivamente.
Relación con outros elementos do citoesqueleto
[editar | editar a fonte]Existen proteínas asociadas a filamentos intermedios que establecen enlaces cruzados con microtúbulos e actina.
Notas
[editar | editar a fonte]- ↑ Herrmann H, Bär H, Kreplak L, Strelkov SV, Aebi U (July 2007). "Intermediate filaments: from cell architecture to nanomechanics". Nature Reviews. Molecular Cell Biology 8 (7): 562–73. PMID 17551517. doi:10.1038/nrm2197.
- ↑ Chang L, Goldman RD (August 2004). "Intermediate filaments mediate cytoskeletal crosstalk". Nature Reviews. Molecular Cell Biology 5 (8): 601–13. PMID 15366704. doi:10.1038/nrm1438.
- ↑ Traub, P. (2012). Intermediate Filaments: A Review. Springer Berlin Heidelberg. p. 33. ISBN 9783642702303.