Skip Barber
Biografía | |
---|---|
Nacemento | 16 de novembro de 1936 ![]() Filadelfia, Estados Unidos de América ![]() |
Datos persoais | |
País de nacionalidade | Estados Unidos de América ![]() |
Educación | Universidade Harvard Germantown Friends School (en) ![]() ![]() |
Actividade | |
Ocupación | piloto de Fórmula Un , piloto de automobilismo ![]() |
Deporte | automobilismo ![]() |
![]() |
A Galipedia ten un portal sobre: Fórmula 1 |
John "Skip" Barber III, nado en Filadelfia (Pensilvania) o 16 de novembro de 1936, é un expiloto de automobilismo estadounidense, fundador da escola de pilotaxe Skip Barber Racing School.
Traxectoria
[editar | editar a fonte]Barber comezou a competir en 1958 mentres estudaba na Universidade Harvard, onde obtivo un título en inglés.
A mediados da década de 1960 gañou tres campionatos nacionais da SCCA consecutivos e terminou en terceiro no campionato de carreiras dos Estados Unidos de 1967. Posteriormente, Barber gañou os Campionatos Nacionais consecutivos da Fórmula Ford (1969 e 1970), un récord igualado recentemente.
Ao comezo da tempada de 1971 comprou un March 711, co cal planeaba regresar aos Estados Unidos e correr na serie dos Estados Unidos da Fórmula 5000. Antes de facelo, participou no Gran Premio de Mónaco de 1971, Gran Premio dos Países Baixos de 1971, Gran Premio dos Estados Unidos de 1971 e Gran Premio do Canadá en 1971, nun March privado. Regresou novamente ás carreiras estadounidenses e canadenses en 1972. Despois diso pilotou coches GT.
Skip Barber Racing
[editar | editar a fonte]Cando terminou a súa andaina nas carreiras, a crenza de Barber de que as carreiras de automóbiles eran "accesibles" do mesmo xeito que calquera outro deporte, na época, unha opción claramente minoritaria, levouno a crear a escola de carreiras nomeada eponimamente e, un ano máis tarde, a serie de carreiras de automóbiles.
En 1975, con dous Lola Formula Fords prestados e catro estudantes, Barber iniciou a Skip Barber School of High Performance Driving. En 1976 foi rebautizada como Skip Barber Racing School, e ese mesmo ano creou a serie Skip Barber Race. Barber desfíxose da escola de carreiras en 1999.[1]
Barber permanece activo nos deportes de motor hoxe como o propietario e operador de Lime Rock Park, unha pista de carreiras nas montañas do noroeste de Connecticut. Vive na veciña cidade de Sharon, coa súa muller Judy.
Barber ingresou no SCCA Hall of Fame o 2 de marzo de 2013.[2]
Rexistro de carreiras
[editar | editar a fonte]SCCA National Championship Runoffs
[editar | editar a fonte]Ano | Pista | Coche | Motor | Clase | Final | Saídas | Status |
---|---|---|---|---|---|---|---|
1969 | Daytona | Caldwell D9 | Ford Kent | Fórmula Ford | 1 | 20 | correndo |
1970 | Road Atlanta | Tecno | Ford Kent | Fórmula Ford | 1 | 4 | correndo |
1971 | Road Atlanta | Tecno | Ford | Fórmula B | 1 | 3 | correndo |
Resultados completos na Fórmula Un
[editar | editar a fonte](Chave) As carreiras en letra grosa indican pole position; as carreiras en cursiva indican volta rápida.
Ano | Equipo | Chasis | Motor | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | Pos. | Puntos |
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
1971 | Gene Mason Racing | March 711 | Cosworth V8 | RSA | ESP | MON NSC |
NED NC |
FRA | GBR | ALE | AUT | ITA | CAN Ret |
USA NC |
NC | 0 | |
1972 | Gene Mason Racing | March 711 | Cosworth V8 | ARX | RSA | ESP | MON | BEL | FRA | GBR | ALE | AUT | ITA | CAN NC |
USA 16 |
NC | 0 |
Notas
[editar | editar a fonte]- ↑ "Skip Barber Racing School Has Filed For Bankruptcy:Report". Arquivado dende o orixinal o 03 de outubro de 2017. Consultado o 08 de maio de 2018.
- ↑ Lewandowski, Dave (8 de xaneiro de 2013). "Notes: Rahal among five elected to SCCA Hall". IndyCar. Arquivado dende o orixinal o 12 de xaneiro de 2013. Consultado o 9 de xaneiro de 2013.
Véxase tamén
[editar | editar a fonte]![]() |
Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría: Skip Barber |
Bibliografía
[editar | editar a fonte]- Taylor, Rich (1992). Lime Rock Park: 35 Years of Racing. Sharon Mountain Press. p. 153. ISBN 0-9633994-0-3.