rapaz
Galego
Etimoloxía: do galego-portugués rapaz, do latín rapax.
Pronuncia: /raˈpaθ/ (AFI)
rapaz (ms: rapaz; mpl: rapaces; fs: rapaza; fpl: rapazas)
- Persoa de poucos anos, maior que un neno pero aínda non adulto.
- Fillo, neno.
- (Ornitoloxía) Individuo das rapaces.
Traducións
- Alemán: Junge (de)
- Castelán: chico (es), muchacho (es).
- Sokna: moozain (swn) (sexo masculino), temuzzeet (swn) (sexo feminino).
rapaz (sg: rapaz; pl: rapaces)
- Dise da persoa que se atopa entre a infancia e a xuventude.
- (Ornitoloxía) Dise da ave carnívora que caza a súa comida empregando o seu peteiro, duro, curvado e rematado en punta, e máis as súas poutas, afiadas, que fan presa nas súas capturas.
- Exemplo: Cómpre unha maior vixiancia dos niños das aves rapaces.
- Exemplo: Cómpre unha maior vixiancia dos niños das aves rapaces.