Боинг 737
Боинг 737 (Boeing 737) | |
---|---|
| |
Намена | патнички авион |
Производител | Боинг |
Прв лет | 9 април 1967 |
Во редовна употреба од | 10 февруари 1968 |
Број на произведени летала | 5.844 до август 2008.[1] |
Производна цена | 737-100 US$32 милиони[2] |
Развиен од | 727, 707 |
Варијанти | Boeing 737 Classic Boeing 737 Next Generation Boeing 737 MAX |
Боинг 737 (англиски: Boeing 737) е патнички млазен авион со краток до среден долет. Оригинално бил развиен како пократка варијанта и со помала потрошувачка од 707 и 727. Се произведува веќе 40 години во повеќе верзии, од најстарата „100“ до најновата денес - „900“. Со вкупно над 8.000 нарачани и над 5.800 испорачани авиони,[1] ова е воопшто најпроизведуваниот патнички авион и се вели дека во секој миг во светот летаат над 1.250 737-ки.
737 собира од 118-215 патници и има долет од 3.500-5.900км, зависно од верзијата.
Верзии
[уреди | уреди извор]Боинг Original
[уреди | уреди извор]Боинг 737-100
[уреди | уреди извор]Боинг 737-200
[уреди | уреди извор]Боинг 737 Classic
[уреди | уреди извор]Боинг 737 Класик е името дадено на серијата 737-300/400/500 по воведувањето на серијата -600/700/800/900 од семејството Боинг 737. [41] Произведени од 1984 до 2000 година, беа испорачани вкупно 1.988 Classic.[5]
Боинг 737-300
[уреди | уреди извор]Боинг сакаше да го зголеми капацитетот и опсегот, инкорпорирајќи подобрувања за надградба на авионите до модерни спецификации, истовремено задржувајќи ја заедништвото со претходните 737 варијанти.
Боинг 737-400
[уреди | уреди извор]737-400 беше лансиран во 1985 година за да ја пополни празнината помеѓу 737-300 и 757-200.
Боинг 737-500
[уреди | уреди извор]737-500 беше презентиран како модерна и директна замена на 737-200.[6] Лансиран е во 1987 година со Саутвест ерлајнс, и за првпат лета на 30 јуни 1989 година. 737-500 верзијата ги вклучи подобрувањата на серијата 737 Classic, овозможувајќи подолги правци со помалку патници да бидат поекономични отколку со 737-300.
Боинг 737 NG
[уреди | уреди извор]Boeing 737 Next Generation, скратено како 737 Next Gen или 737NG, е името што им се дава на главните модели 737-600/700/800/900 серии и проширениот опсег -700ER/900ER варијанти на семејството Боинг 737. Се произведува од 1996 година и е воведен во 1997 година,
Боинг 737-600
[уреди | уреди извор]737-600, најмалиот модел на NextGen генерацијата, беше лансиран со САС во март 1995 година, со првиот авион испорачан во септември 1998 година.[7] Вкупно се произведени 69 авиони, а последниот е доставен на WestJet во 2006 година.[8] 737-600 го замени 737-500 и е сличен на Ербас А318.
Боинг 737-700
[уреди | уреди извор]737-700, првата варијанта на NextGen генерацијата, беше лансирана во ноември 1993 година со нарачка од 63 авиони. Може да се сметат 126 патници во две класа или 149 патници во распоред на една класа. Клиентот за лансирање Southwest Airlines ја презеде првата испорака во декември 1997 година.[9] 737-700 го замени 737-300 и се натпреварува со Ербас А319.
Боинг 737-800
[уреди | уреди извор]Боингот 737-800 беше испружена верзија на моделот 737-700, лансиран на 5 септември 1994 година. Во 737-800 има 162 патнички места во две класи или 189 патници во распоред со висока густина, во една класа. Хапаг-Лојд Флуг (сега TUIfly) го доби првиот во април 1998 година.[10] 737-800 директно ги замени 737-400 и старите 727-200 кај американските авиокомпании. Исто така, ја пополни празнината што ја остави одлуката на Боинг да ги прекине авионите МД-80 и МД-90, по спојувањето на Боинг со Мекдонел Даглас. 737-800 е најкористениот авион со тесни тела и се натпреварува со Ербас А320.[11]
Боинг 737-900
[уреди | уреди извор]737-900 беше лансиран во 1997 година. Го задржува MTOW, капацитетот за гориво, опсегот на тргување со товар и конфигурацијата за излез од -800, ограничувајќи го капацитетот на седиштето на приближно 177 во две класи и 189 во висока густина, распоред на една класа. Клиентот за лансирање Алјаска ерлајнс ја доби испораката на 15 мај 2001 година.
737-900ER (Extended Range) е најновата и најголемата варијанта на генерацијата 737NG. Дополнителен пар излезни врати и рамна преграда за заден притисок го зголемија својот капацитет за седење на 180 патници во двокласна и до 220 патници во конфигурација од една класа. -900ER беше воведен за да ги задоволи опсегот и капацитетот на патници на прекинатите 757-200 и директно да се натпреварува со Ербас А321.
![](http://178.128.105.246/cars-http-upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/8/81/EGLL_-_Boeing_737_Max_-_LOT_-_SP-LVA_%2842176313520%29.jpg/220px-EGLL_-_Boeing_737_Max_-_LOT_-_SP-LVA_%2842176313520%29.jpg)
Боинг 737 MAX
[уреди | уреди извор]Боинг 737 MAX е името дадено на главната серија MAX 737-7/8/9/10 и варијантата MAX 200 со висока густина од семејството Боинг 737. Се нуди во четири главни варијанти, обично нуди 138 до 230 седишта и опсег од 5.954 до 7.084 км. 737 MAX 7, MAX 8 (вклучувајќи ги и погустите, MAX 200 со 200 седишта) и MAX 9 ги заменуваат соодветно 737-700, -800 и -900. Понатаму истегнатиот 737 MAX 10 исто така е додаден во серијата. Главниот развој беше да се преработи моторот CFM LEAP-1B
Боинг 737 Макс-7
[уреди | уреди извор]Боинг 737 Макс-8
[уреди | уреди извор]Боинг 737 Макс-9
[уреди | уреди извор]Боинг 737 Макс-10
[уреди | уреди извор]Наводи
[уреди | уреди извор]- ↑ 1,0 1,1 737 Model Orders and Deliveries data Архивирано на 21 ноември 2018 г., Boeing, August 2008.
- ↑ Bowers 1989, p. 495.
- ↑ Boeing Commercial Airplanes prices, Boeing. Retrieved: 29 мај 2008.
- ↑ Karp, Aaron. "Boeing boosts aircraft prices 5.5% on rising cost of labor, materials" Архивирано на 18 јуни 2008 г., Air Transport World, 26 June 2007. Retrieved: 13 април 2008.
- ↑ „Boeing: Next-Generation 737“. www.boeing.com. Посетено на 2021-08-21.
- ↑ „Boeing 737“. Wikipedia (англиски). 2021-08-17.
- ↑ 1999-05-12T00:00:00+01:00. „Putting the family to work“. Flight Global (англиски). Посетено на 2021-08-21.
- ↑ „Boeing: Commercial“. www.boeing.com. Посетено на 2021-08-21.
- ↑ „First Boeing 737-700 Goes to Southwest Airlines“. MediaRoom. Посетено на 2021-08-21.
- ↑ „First Boeing Next-Generation 737-800 Goes To Hapag-Lloyd“. MediaRoom. Посетено на 2021-08-21.
- ↑ „MRO | Aviation Week Network“. aviationweek.com. Посетено на 2021-08-21.