alliteratie
- Geluid: alliteratie (hulp, bestand)
- al·li·te·ra·tie
- Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘stafrijm’ voor het eerst aangetroffen in 1824 [1]
- Naamwoord van handeling van allitereren met het achtervoegsel -atie [2]
enkelvoud | meervoud | |
---|---|---|
naamwoord | alliteratie | alliteraties |
verkleinwoord | - | - |
- het gelijk zijn van de beginmedeklinkers van twee of meerdere beklemtoonde lettergrepen of woorden binnen een uitdrukking, prozazin of vers
- Het woord alliteratie staat in de Woordenlijst Nederlandse Taal van de Nederlandse Taalunie.
- In onderzoek uit 2013 van het Centrum voor Leesonderzoek werd "alliteratie" herkend door:
87 % | van de Nederlanders; |
93 % | van de Vlamingen.[4] |
- Zie Wikipedia voor meer informatie.
- ↑ "alliteratie" in: Sijs, Nicoline van der, Chronologisch woordenboek. De ouderdom en herkomst van onze woorden en betekenissen, 2e druk, Amsterdam / Antwerpen: Veen, 2002; op website dbnl.org; ISBN 90 204 2045 3
- ↑ alliteratie op website: Etymologiebank.nl
- ↑ Woordenboek der Nederlandsche taal (1864-2001).
- ↑
Door archive.org gearchiveerde versie van 21 oktober 2019 “Word Prevalence Values” op ugent.be