Spartak Iwano-Frankiwsk
Pełna nazwa |
Народний футбольний клуб «Спартак» Івано-Франківськ | ||
---|---|---|---|
Przydomek |
біло-червоні (biało-czerwoni) | ||
Barwy |
| ||
Data założenia | |||
Debiut w najwyższej lidze | |||
Data rozwiązania | |||
Państwo | |||
Adres |
ul.Szewczenka 47, | ||
Stadion | |||
|
Spartak Iwano-Frankiwsk (ukr. Народний футбольний клуб «Спартак» Івано-Франківськ, Narodnyj Futbolnyj Kłub „Spartak” Iwano-Frankiwśk) – ukraiński klub piłkarski, mający siedzibę w mieście Iwano-Frankiwsk, na zachodzie kraju. Założony w roku 1940[1]. Latem 2007 roku klub został rozwiązany.
Historia
Chronologia nazw:
- 1940: Spartak Stanisławów (ukr. «Спартак» Станіслав)
- 9.11.1961: Spartak Iwano-Frankiwsk (ukr. «Спартак» Івано-Франківськ)
- 1981: Prykarpattia Iwano-Frankiwsk (ukr. «Прикарпаття» Івано-Франківськ)
- 07.2003: Spartak Iwano-Frankiwsk (ukr. «Спартак» Івано-Франківськ)
- 2007: klub rozwiązano
Piłkarski zespół w Stanisławowie (tak do 1962 roku nazywał się Iwano-Frankiwsk) został założony w 1940 roku[2]. Otrzymał nazwę Spartak – od imienia gladiatora i przywódcy największego powstania niewolników w starożytnym Rzymie – Spartakusa.
21 kwietnia 1940 roku Spartak Stanisławów w towarzyskim meczu zwyciężył swoich rodaków Łokomotyw Stanisławów - 3:2, a pierwszą nagrodę, którą zdobył Spartak był Puchar miasta. W 1946 oraz w latach 1949-1955 zespół ciągle gra w mistrzostwach Ukraińskiej SRR wśród drużyn zakładowych. W 1955 roku Spartak zdobył mistrzostwo Ukrainy i w meczach ze SKIF Sewastopol (0:2, 2:0, 2:0) zdobył awans do klasy „B” Mistrzostw ZSRR. W 1957 roku, Spartak zajął pierwsze miejsce w turnieju strefowym i zdobył prawo do konkurowania w finale, w którym zwycięzca turnieju w Taszkencie (spośród 4 drużyn) zdobywał awans do jednej z największych lig - Klasy A ZSRR. W decydującym meczu Spartak spotkał się z Admirałtiejcem Leningrad i tylko nieobiektywne, stronnicze sędziowanie nie pozwoliło zachodnioukraińskiemu zespołowi okazać się w najwyższym klasie.
Powtórzenie sukcesu należało czekać długie 12 lat. W 1969 roku, z dużą przewagę wygrał turniej strefowy w klasie B w turnieju finałowym, który odbył się w rodzimym Iwano-Frankiwsku, Spartak zdobył awans do II grupy Klasy A. Barwy klubu wtedy prezentowali: Iwan Krasnecki, Myrosław Stupar, Myrosław Hryhoruk, Bohdan Hornczok, Stepan Bałan, Jurij Iwanow, Bohdan Kopytczak, Wałerij Hołubcow, Ołeksandr Martynenko, Stepan Rybak, Petro Chaszczewski, Stepan Czopej, Mychajło Hnatyszyn. Większość z nich byli miejscowymi wychowankami, którzy walczyli za honor sportowy swego regionu. A po trzech sezonach na zespół czekał nowy sukces. W 1972 roku, w napiętej walce z rywalami Spartak Iwano-Frankiwsk zdobył pierwsze miejsce w strefie 1 Wtoroj ligi ZSRR. Potem w dwóch meczach play-off na neutralnym polu w Symferopolu z Daugavą Ryga (0:1, 3:1) okazał się lepszym i awansował do Pierwoj Ligi ZSRR. W tej lidze występował przez dziewięć sezonów (1973-1981). Najwyższe osiągnięcie - 10 miejsce w 1973 roku. W 1981 roku zespół zmienił nazwę na Prykarpattia – od nazwy regionu (ukr. «Прикарпаття» oznacza Podkarpacie). Od 1982 roku zespół grał w jednej z 9 grup Wtoroj Ligi ZSRR. W 1987 roku Prykarpattia zdobył brązowe medale w grupie, a w 1991 - srebrne medale. Tak jak w grupie grali wszystkie ukraińskie zespoły (z wyjątkiem klubów Dynamo Kijów, Szachtar Donieck, Czornomoreć Odessa, Dnipro Dniepropetrowsk, Metalist Charków, Karpaty Lwów i Metałurh Zaporoże, którzy grali na wyższych szczeblach mistrzostw), to zwycięzca grupy był uznawany za mistrza Ukraińskiej SRR. Od 1992 roku "Prykarpattia" bierze udział w krajowych mistrzostwach Ukrainy.
Od początku rozrywek w niezależnej Ukrainie klub występował w Wyższej Lidze. Po pierwszym sezonie klub spadł do Pierwszej Ligi, w której występował dwa sezony. Od sezonu 1993/94 Prykarpattia Iwano-Frankiwsk ponownie występował w Wyższej Lidze, gdzie zmagał się przez 7 sezonów. Po sezonie 2000/01 klub został zdegradowany do Pierwszej Ligi.
Sytuacja finansowa była coraz gorsza. Doprowadziło to do tego, że po sezonie 2002/03 klub spadł do Drugiej Ligi, ale po fuzji z LUKOR Kałusz, który akurat awansował do Pierwszej Ligi, pozostał w Pierwszej lidze z nową „starą” nazwą NFK Spartak Iwano-Frankiwsk[3]. Klub Prykarpattia Iwano-Frankiwsk, który spadł do Drugiej Ligi, otrzymał nazwę Prykarpattia Kałusz.
NFK Spartak Iwano-Frankiwsk jeszcze przez trzy sezony występował w Pierwszej Lidze. Po sezonie 2006/07 klub ponownie spadł do Drugiej Ligi i postanowieniem Biura PFL od dnia 24 lipca 2007 roku został skreślony z listy PFL. Klub został rozwiązany i przestał istnieć na mapie piłkarskiej Ukrainy.
Barwy klubowe, strój, herb, hymn
Klub ma barwy biało-czerwone. Zawodnicy swoje domowe spotkania zazwyczaj grają w czerwonych koszulkach, białych spodenkach oraz czerwonych getrach.
Logo klubu zaprojektowane w formie okrągłej tarczy koloru różowopomarańczowego. Duży herb zawiera wizerunek małego herbu, podobnego do herbu Iwano-Frankiwska. Na małym herbie w formie tarczy zaokrąglanej z dołu umieszczono rysy gór Karpat oraz złota litera „C” (pierwsza litera nazwy klubu Spartak - ukr. Спартак) z piłką nożną w środku. Tarcza herbowa podtrzymywana jest przez dwie czarne kawki (ukr. галка) z podniesionymi skrzydłami w złotej koronie - historyczny symbol ziemi halickiej (ukr. Галичина).
U górnej części herbu klubu widnieje napis koloru czarnego w języku ukraińskim Spartak oraz niżej NFK, a na dole napis 1940 oraz niżej Iwano-Frankiwsk.
Maskotką klubu jest smok o imieniu Urakosza.
Sukcesy
Trofea międzynarodowe
Nie uczestniczył w rozgrywkach europejskich (stan na 31-05-2007).
Trofea krajowe
- Ukraina
| |||||
Rozgrywki | Osiągnięcie | Razy | Sezon(y) | ||
---|---|---|---|---|---|
![]() Mistrzostwo |
I miejsce | 0 | |||
II miejsce | 0 | ||||
III miejsce | 0 | ||||
10.miejsce | 1 | 1997/98 | |||
Puchar |
zdobywca | 0 | |||
finalista | 0 | ||||
1/8 finału | 3 | 1992/93, 1998/99, 2003/04 | |||
II liga |
I miejsce | 1 | 1993/94 | ||
II miejsce | 0 | ||||
III miejsce | 0 |
- ZSRR
| |||||
Rozgrywki | Osiągnięcie | Razy | Sezon(y) | ||
---|---|---|---|---|---|
Mistrzostwo |
I miejsce | 0 | |||
II miejsce | 0 | ||||
III miejsce | 0 | ||||
Puchar |
zdobywca | 0 | |||
finalista | 0 | ||||
ćwierćfinalista | 1 | 1957 | |||
II liga |
I miejsce | 0 | |||
II miejsce | 1 | 1957 (turniej finałowy) | |||
III miejsce | 0 |
- Klass B/Wtoraja liga (D3):
- mistrz (2x): 1969 (finał Ukraińskiej SRR), 1972 (1 zona)
- 3.miejsce (1x): 1987 (6 zona)
Inne trofea
- mistrzostwo Ukraińskiej SRR:
- mistrz (3x): 1955, 1969, 1972
- wicemistrz: 1991
- brązowy medalista: 1987
- Puchar Ukraińskiej SRR:
- finalista: 1973
- Mistrzostwo obwodu iwanofrankiwskiego:
- mistrz (4x): 1946, 1949, 1951, 1953
- Puchar obwodu iwanofrankiwskiego:
- zdobywca (5x): 1949, 1952, 1953, 1954, 1955
Poszczególne sezony
Związek Radziecki
Ukraina
Rozgrywki międzynarodowe
Europejskie puchary
Nie uczestniczył w rozgrywkach o Puchary europejskie.
Rozgrywki krajowe
- ZSRR
| ||||||||||||||||
Poziom | Rozgrywki | Sezony | Mecze | Z | R | P | B+ | B– | Pkt | Lata | Awanse | Spadki | Naj. | |||
I | Wysszaja Liga | 0 | ||||||||||||||
II | Wtoraja gruppa/Klass B/Pierwaja liga | 16 | 596 | 206 | 139 | 251 | 694 | 840 | 651 | 1956-1962, 1973-1981 | 0 | 2 | 2 | |||
III | Klass B/Klass A, 2 gruppa/Wtoraja liga | 15 | 789 | 305 | 219 | 265 | 862 | 793 | 829 | 1963-1969, 1982-1989 | 2 | 1 | 1 | |||
IV | Mistrzostwa USRR/Wtoraja nizszaja liga | 2 | 86 | 46 | 17 | 23 | 118 | 75 | 109 | 1990-1991 | 1 | 0 | 2 | |||
Puchar ZSRR | 21 | 1957–1989 | 0 | 0 | 1/4 |
- Ukraina
| ||||||||||||||||
Poziom | Rozgrywki | Sezony | Mecze | Z | R | P | B+ | B– | Pkt | Lata | Awanse | Spadki | Naj. | |||
I | Wyszcza liha | 7 | 207 | 56 | 52 | 99 | 218 | 316 | 220 | 1992, 1994-2000 | 0 | 2 | 10 | |||
II | Persza liha | 9 | 321 | 128 | 76 | 117 | 369 | 349 | 460 | 1992-1994, 2000-2007 | 1 | 1 | 1 | |||
III | Druha liha | 0 | ||||||||||||||
IV | Perechidna liha/Tretia liha | 0 | ||||||||||||||
V | Amatorśka liha | 0 | ||||||||||||||
Puchar Ukrainy | 16 | 1992–2007 | 0 | 0 | 1/8 |
Statystyki
Rekordy klubowe
- Ta sekcja jest niekompletna. Jeśli możesz,
Rekordy indywidualne
Najlepsi strzelcy klubu
Stan na 24 lipca 2007.
# | Piłkarz | Bramki | Lata występów |
---|---|---|---|
1 | ![]() |
96 | 1974, 1977—1981 |
2 | ![]() |
86 | 1969—1970, 1971—1976 |
3 | ![]() ![]() |
72 | 1986—1988, 1989, 1993—1996 |
Najwięcej występów w ligach ZSRR i Ukrainy
Stan na 24 lipca 2007.
# | Piłkarz | Mecze | Lata występów |
---|---|---|---|
1 | ![]() ![]() |
>500 | 1985—2000 |
2 | ![]() |
308 | 1971—1972, 1975—1981 |
3 | ![]() |
258 | 1971—1979 |
4 | ![]() |
244 | 1970, 1973—1980 |
5 | ![]() ![]() |
229 | 1988, 1989—1999 |
6 | ![]() |
>226 | 1970, 1971—1976 |
7 | ![]() |
223 | 1974, 1977—1981 |
8 | ![]() |
219 | 1970—1972, 1973—1977 |
9 | ![]() ![]() |
216 | 1987, 1990, 1993—1995 |
10 | ![]() ![]() |
211 | 1977—1978, 1981, 1985, 1987, 1990, 1993—1997 |
11 | ![]() |
211 | 1953—1954, 1959—1968 |
12 | ![]() ![]() |
210 | 1991—1992, 1994, 2000—2002 |
13 | ![]() ![]() |
209 | 1988—1989, 1990—1992, 1995—1997 |
14 | ![]() ![]() |
204 | 1989, 1991—1996, 1997—1998 |
15 | ![]() ![]() |
200 | 1991—1996 |
Piłkarze, trenerzy, prezydenci i właściciele klubu
Piłkarze
- Z tym tematem związana jest kategoria:
Trenerzy
- Z tym tematem związana jest kategoria:
...
- 1949:
Obuchiwski, Nazarow
- ...
- 1953:
Jożef Beca (grający trener)
- ...
- 09.1955–1956:
Ołeksandr Szczanow
- 1957–0?.1957:
Boris Smysłow
- 0?.1957–0?.1959:
Ołeksandr Szczanow
- 1960–07.1960:
Aleksiej Sokołow
- 08.1960–1960:
Michaił Antoniewicz
- 1961:
Wołodymyr Hura
- 1962:
Jurij Chodotow
- ...
- 1964:
Ołeksandr Szczanow
- 1965–02.1969:
Myrosław Dumanski
- 02.1969–1969:
Witalij Tokariew (p.o.)
- 1969–1971:
Wadim Kiriczenko
- 1971:
Wiktor Łukaszenko
- 1971:
Mychajło Mychałyna
- 1972–1973:
Wiktor Łukaszenko
- 1974:
Ołeksandr Kolcow
- 1975–1976:
Wadim Kiriczenko
- 1977:
Wiktor Żylin
- 1978:
Wiktor Fomin
- 1979:
Jewhen Rudakow
- 1980:
Walentin Tugarin
- 1981:
Isztwan Szandor
- 1982–07.1983:
Wiktor Łukaszenko
- 08.1983–12.1983:
Jurij Awanesow
- 1984–1985:
Borys Rassychin
- 1986–06.1988:
Boris Strielcow
- 06.1988–12.1988:
Jurij Diaczuk-Stawycki
- 1989:
Wiktor Kozin
- 1990–07.1990:
Boris Strielcow
- 07.1990–04.1992:
/
Iwan Krasnecki
- 05.1992–06.1992:
Jurij Szulatycki
- 08.1992–07.1993:
Viktors Ņesterenko
- 08.1993–06.1996:
Ihor Jurczenko (grający trener)
- 07.1996–08.1996:
Boris Strielcow
- 08.1996–06.1997:
Wiktor Kołotow
- 07.1997–12.1997:
Ihor Jurczenko (grający trener)
- 01.1998–08.1998:
Bohdan Bławacki
- 08.1998–09.1998:
Anatolij Bojko (p.o.)
- 10.1998–05.1999:
Anatolij Zajajew
- 06.1999–10.1999:
Ihor Jaworski
- 11.1999:
Anatolij Bojko (p.o.)
- 12.1999–07.2000:
Serhij Morozow
- 08.2000:
Anatolij Bojko (p.o.)
- 08.2000–03.2001:
Serhij Turianski
- 03.2001–07.2001:
Mykoła Prystaj
- 08.2001–09.2001:
Wałerij Bohusławski
- 10.2001–06.2002:
Ołeksandr Iszczenko
- 07.2002–11.2002:
Wałerij Duszkow
- 01.2003–06.2003:
Ihor Jurczenko
- 07.2003–06.2004:
Bohdan Bławacki
- 06.2004–11.2005:
Mykoła Prystaj
- 02.2006–09.2006:
Ihor Jurczenko
- 09.2006–17.10.2006:
Wołodymyr Mandryk (p.o.)
- 17.10.2006–03.2007:
Jurij Szulatycki (p.o.)
- 03.2007–04.2007:
Serhij Kuczerenko
- 05.2007–07.2007:
Mykoła Wasylkiw (p.o.)
Prezydenci
...
- 1989–2001: Anatolij Rewucki[4].
- 200?–200?: Anatolij Popadiuk
- 200?–2007: Taras Kłym
Struktura klubu
Stadion
Klub piłkarski rozgrywał swoje mecze domowe na stadionie Ruch w Iwano-Frankiwsku, który może pomieścić 16 000 widzów.
Inne sekcje
Klub prowadzi drużyny dla dzieci i młodzieży w każdym wieku.
Sponsorzy
Sponsorem technicznym była niemiecka firma Adidas, włoska firma Diadora. Sponsorem głównym do 2005 był zakład chemiczny ŁUKOR, a potem firmy prywatne.
Kibice i rywalizacja z innymi klubami
Kibice
Największa liczba kibiców klubu znajduje się w mieście oraz w obwodzie iwanofrankiwskim. Są też fani, mieszkające w dalszych miejscowościach. Fani Prykarpattia utrzymywali dobre relacje z fanami Skały Stryj, Desny Czernihów i Obołoni Kijów oraz wrogo traktowali fanów Nywy Tarnopol, Nywy Winnica, Bukowyny Czerniowce, Zakarpattia Użhorod i Czornomorca Odessa.[5].
Rywalizacja
Największymi rywalami klubu są inne zespoły z okolic oraz sąsiednich obwodów.
Derby
Najbardziej zagorzały mecz z udziałem klubu to Zachodnioukraińskie derby z Nywą Tarnopol, zawsze trzymane w bardzo napiętej atmosferze. Główną rywalizacją w obwodzie było Podkarpackie derby z Enerhetykiem Bursztyn. Również dużym zainteresowaniem cieszy się pojedynek z głównym klubem Zachodniej Ukrainy - Karpatami Lwów. Oto derby:
- Bukowyna Czerniowce
- Enerhetyk Bursztyn - Podkarpackie derby
- Karpaty Lwów
- Nywa Tarnopol - Zachodnioukraińskie derby
- Skała Stryj
- Zakarpattia Użhorod
Zobacz też
- Prykarpattia Kałusz
- Prykarpattia Iwano-Frankiwsk
- Prykarpattia Iwano-Frankiwsk (2016)
- Czornohora Iwano-Frankiwsk
- Rewera Stanisławów
Przypisy
- ↑ Був в Івано-Франківську й "Металіст" ᐉ UA-Футбол. (ukr.)
- ↑ Ukraine - List of Foundation Dates - RSSSF
- ↑ ГО СПОРТИВНО-ФУТБОЛЬНИЙ КЛУБ-СПАРТАК – Код ЄДРПОУ 26289297 [online], YouControl [dostęp 2021-08-11] (ukr.).
- ↑ "Прикарпаття" повертається ᐉ UA-Футбол. (ukr.)
- ↑ Фанатские союзы. Архив. (ukr.)
Bibliografia
- Spartak Iwano-Frankiwsk w bazie Kopanyi-myach.info (ukr. • ang. • ros.)
- Spartak Iwano-Frankiwsk w bazie Football Facts (ros.)
- Spartak Iwano-Frankiwsk w bazie WildStat (ros. • ang.)
- Spartak Ivano-Frankivsk, [w:] baza Soccerway (drużyny) [dostęp 2021-08-05] .
- Spartak Iwano-Frankiwsk w bazie GlobalSportsArchive (ang.)
- Spartak Iwano-Frankiwsk w bazie Foot.dk (duń.)
- Spartak Iwano-Frankiwsk w bazie FootballDatabase.eu (ang. • fr. • hiszp.)
- Spartak Iwano-Frankiwsk w bazie PlayMakerStats (ang. • fr. • hiszp. • niem. • port. • wł.)
- Spartak Iwano-Frankiwsk w bazie WorldFootball.net (ang.)
- Spartak Iwano-Frankiwsk w bazie National Football Teams (ang.)
- Spartak Ivano-Frankivsk, [w:] baza Transfermarkt (drużyny) [dostęp 2021-08-05] .
- Wyniki meczów klubu w bazie RSSSF (ang.)