Romuald Zerych
Data i miejsce urodzenia |
7 lutego 1888 |
---|---|
Data i miejsce śmierci |
2 października 1964 |
Narodowość | |
Alma Mater |
Akademia Sztuk Pięknych w Krakowie, Szkoła Sztuk Pięknych w Warszawie |
Dziedzina sztuki |
![](http://178.128.105.246/cars-http-upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/6/67/PL_Warsaw_Park_na_Ksiazecem_Eliza_Orzeszkowa.jpg/220px-PL_Warsaw_Park_na_Ksiazecem_Eliza_Orzeszkowa.jpg)
![](http://178.128.105.246/cars-http-upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/9/9b/Pomnika_zmar%C5%82ych_je%C5%84c%C3%B3w_wojennych_w_Budziszynie.jpg/240px-Pomnika_zmar%C5%82ych_je%C5%84c%C3%B3w_wojennych_w_Budziszynie.jpg)
Romuald Zerych (ur. 7 lutego 1888 w Warszawie, zm. 2 października 1964 tamże) – polski rzeźbiarz.
Życiorys
Urodził się w rodzinie Gotfryda i Heleny z Perle’ów. Kształcił się w Szkole Sztuk Pięknych w Warszawie i Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie pod kierunkiem Xawerego Dunikowskiego[1].
W latach 1914–1918 walczył w wojsku rosyjskim, dostając się do niewoli niemieckiej pod Tannenbergiem.
W dwudziestoleciu międzywojennym poświęcił się rzeźbiarstwu; miał liczne wystawy. Zajmował się też konserwacją rzeźby[1].
Autor m.in. pomnika zmarłych jeńców wojennych w Budziszynie[2], pomnika Elizy Orzeszkowej w Grodnie (1924) oraz jej popiersia w drewnie, rzeźby portretowej Stanisława Noakowskiego[1], tablicy z płaskorzeźbą gen. Sowińskiego (1928) umieszczoną na zewnętrznej ścianie kościoła św. Wawrzyńca na warszawskiej Woli[1] oraz licznych nagrobków na warszawskich cmentarzach (Powązkowskim i ewangelicko-augsburskim).
Od 1929 należał do Zrzeszenia Artystów Plastyków Zwornik. W latach 50. XX w. należał także do zespołu rzeźbiarskiego Stanisława Jagmina, brał udział w ratowaniu i rekonstrukcji zabytkowych posągów, między innymi rzeźb parkowych z Ogrodu Saskiego w Warszawie.
W 1958 w warszawskim parku Kultury i Wypoczynku (parku Na Książęcem) został odsłonięty pomnik Elizy Orzeszkowej autorstwa Zerycha, będący repliką monumentu w Grodnie[3].
Zmarł w Warszawie. Spoczywa na cmentarzu ewangelicko-augsburskim w Warszawie (aleja 53−1−65)[1][4].
Przypisy
- ↑ a b c d e Zerych Romuald, [w:] Eugeniusz Szulc , Cmentarz ewangelicko-augsburski w Warszawie, Warszawa: Państwowy Instytut Wydawniczy, 1989, s. 624, ISBN 83-06-01606-8 (pol.).
- ↑ Romuald Zerych twórca pomnika jeńców wojennych w Budziszynie.
- ↑ Irena Grzesiuk-Olszewska: Warszawska rzeźba pomnikowa. Warszawa: Wydawnictwo Neriton, 2003, s. 117. ISBN 83-88973-59-2.
- ↑ Cmentarz ewangelicko-augsburski w Warszawie, Grobonet.
Bibliografia
- Czy wiesz kto to jest? Uzupełnienia i sprostowania. Stanisław Łoza (red.). Warszawa: 1939, s. 361. [dostęp 2021-12-06].
Linki zewnętrzne
- Romuald Zerych odsłania pomnik Elizy Orzeszkowej w Grodnie
- Mariusz Patelski: Romuald Zerych (1888–1964) – twórca pomnika jeńców wojennych w Budziszynie. „Pro Lusatia” 2006, t. V. s. 64–72. [zarchiwizowane z tego adresu (2020-05-23)].