Tampa Bay Rowdies
Przydomek |
Rowdies |
---|---|
Barwy |
żółto-zielone |
Data założenia | |
Liga | |
Państwo | |
Adres | |
Stadion |
Stadiony: |
Właściciel | |
Tampa Bay Rowdies – amerykański klub piłkarski z Tampa, w stanie Floryda. Drużyna występowała w lidze NASL (1975–84), AISA (1986–87), ASL (1988–89) i APSL (1990–93), a jego domowym obiektami były: Tampa Stadium (1975–93) i USF Soccer Stadium (1991–92), a obiektami domowymi halowego zespołu były: Bayfront Center (1976–83), Expo Hall (1983–84) i Lakeland Civic Center (1983–84).
Historia
[edytuj | edytuj kod]Klub został założony w 1974 roku przez Georga W. Strawbridgea Jr. i Beau Rogersa IV[1]. Już w swoim debiutanckim sezonie w NASL, drużyna sięgnęła po mistrzostwo tej ligi, pokonując dnia 24 sierpnia 1975 roku na Spartan Stadium w San Jose w finale Soccer Bowl Portland Timbers 2:0. Drużyna zdobywała jeszcze dwukrotnie wicemistrzostwo tej ligi (1978, 1979) i mistrzostwo sezonu zasadniczego w sezonie 1976. Sukcesy w NASL odnosiła także halowa drużyna Tampa Bay Rowdies, która trzykrotnie zdobywała mistrzostwo (1976, 1980, 1983) oraz wicemistrzostwo tej ligi (1975, 1979, 1982).
Po sezonie 1981 klub połączył się z Dallas Tornado. W tym czasie dyrektorzy zespołu z Dallas, Lamar Hunt i Bill McNutt zachowali mniejszościowy udział w Tampa Bay Rowdies[2][3]. Dwa lata później, po sezonie 1983 Georga W. Strawbridge Jr., Lamar Hunt i Bill McNutt sprzedali klub lokalnym inwestorom: Stelli Thayer, Bobowi Blanchardowi i Dickowi Corbettowi[4].
Po upadku NASL w 1984 roku Tampa Bay Rowdies z sukcesami występowała w rozgrywkach AISA (1986–87), ASL (1988–89) i APSL (1990–93) – wicemistrzostwo w sezonie 1992. Rok później, po sezonie 1993 został rozwiązany. Klub reaktywowano w 2010 roku i zdobył mistrzostwo NASL w 2012 roku.
Osiągnięcia
[edytuj | edytuj kod]Sezon po sezonie
[edytuj | edytuj kod]Sezon | Liga | Bilans meczów | Sezon | Playoff | Śr. frekwencja |
---|---|---|---|---|---|
1975 | NASL | 16–6 | 1.miejsce, Dywizja Zachodnia | Mistrz | 10,728 |
1976 | NASL | 18–6 | 1.miejsce, Dywizja Zachodnia, Konferencja Atlantycka | Finalista | 16,452 |
1977 | NASL | 14–12 | 3.miejsce, Dywizja Południowa, Konferencja Pacyficzna | Pierwsza runda | 19,491 |
1978 | NASL | 18–12 | 1.miejsce, Dywizja Zachodnia, Konferencja Atlantycka | Finalista | 18,123 |
1979 | NASL | 19–11 | 1.miejsce, Dywizja Zachodnia, Konferencja Atlantycka | Finalista | 27,650 |
1980 | NASL | 19–13 | 1.miejsce, Dywizja Środkowa, Konferencja Narodowa | Ćwierćfinał | 28,345 |
1981 | NASL | 15–17 | 4.miejsce, Dywizja Południowa | Ćwierćfinał | 22,299 |
1982 | NASL | 12–20 | 3.miejsce, Dywizja Południowa | Nie zakwalifikował się | 22,532 |
1983 | NASL | 7–23 | 3.miejsce, Dywizja Południowa | Nie zakwalifikował się | 18,507 |
1984 | NASL | 9–15 | 4.miejsce, Dywizja Zachodnia | Nie zakwalifikował się | 10,932 |
1988 | ASL | 3.miejsce | Nie zakwalifikował się | ||
1989 | ASL | 1.miejsce, Południe | Półfinał | ||
1990 | APSL | 2.miejsce | Ćwierćfinał | ||
1991 | APSL | 3.miejsce | Nie zakwalifikował się | ||
1992 | APSL | 3.miejsce | Finalista | ||
1993 | APSL | 3.miejsce | Półfinał |
Halowa NASL
[edytuj | edytuj kod]Sezon | Liga | Bilans meczów | Sezon | Playoff | Śr. frekwencja |
---|---|---|---|---|---|
1975 | Halowa NASL | 3–1 | 1.miejsce, Region 3 | Finalista | 4,235 |
1976 | Halowa NASL | 4-0 | 1.miejsce, Region Zachodni | Mistrz | 5,458 |
1977 | Halowa NASL | 1-1 | Mecze towarzyskie | Nie zakwalifikował się | 5,685 |
1978 | Halowa NASL | 6-2 | Mecze towarzyskie | Nie zakwalifikował się | 5,901 |
1979 | Halowa NASL | 3-2 | 2.miejsce | Finalista | 6,181 |
1979–80 | Halowa NASL | 8–4 | 2.miejsce, Dywizja Zachodnia | Mistrz | 5,712 |
1980–81 | Halowa NASL | 9–9 | 2.miejsce, Dywizja Zachodnia | Nie zakwalifikował się | 5,175 |
1981–82 | Halowa NASL | 11–7 | 2.miejsce, Dywizja Centralna, Konferencja Amerykańska | Finalista | 5,372 |
1983 | Halowa NASL | 10-2 | 2.miejsce | Mistrz | 4,771 |
1983–84 | Halowa NASL | 9–23 | 7.miejsce | Nie zakwalifikował się | 2,334 |
1986/1987 | AISA | 21–21 | 3.miejsce, Południe | Ćwierćfinał | 2,048 |
Rekordy frekwencji
[edytuj | edytuj kod]
|
|
Trenerzy
[edytuj | edytuj kod]- 1975–1977:
Eddie Firmani
- 1977:
John Boyle
- 1978–1982:
Gordon Jago
- 1982:
Kevin Keelan
- 1982–1983:
Al Miller
- 1984–1987:
Rodney Marsh
- 1986–1987:
Wim Suurbier
- 1989–1992:
Ken Fogarty
- 1991–1992:
Steve Wegerle
- 1992:
Ricky Hill
- 1993:
Ken Fogarty
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Rowdies history one of success [dostęp:1980-03-29] (ang.)
- ↑ Michael MacCambridge: Lamar Hunt: A Life in Sports. 2010, s. 262.
- ↑ Rowdies Take On A Western Flavor [dostęp:1981-09-17] (ang.)
- ↑ Rowdies sold to Bay area investors [dostęp:1983-09-14] (ang.)
- ↑ Rowdies Memorabilia - 1983 Rowdies vs. Strikers Indoor Exhibition Game Report [dostęp:2012-09-21] (ang.)
- ↑ Strikers Trade Mausser to Tea Men [dostęp:1980-07-15] (ang.)
- ↑ U.S. setting it's soccer sights on 1982 World Cup action [dostęp:1979-05-02] (ang.)
- ↑ Rowdies Whip Rochester To Win The Indoor Title [dostęp:1976-03-27] (ang.)
- ↑ https://archive.is/20130615222140/http://news.google.com/newspapers?id=fYBXAAAAIBAJ&sjid=tjsNAAAAIBAJ&pg=6819,8303699&dq=rowdies+indoor+all+star&hl=en Rowdies, Sockers Head All-Stars] [dostęp:1982-03-31] (ang.)
- ↑ All-star picks baffle Rowdies Connell [dostęp:1984-02-03] (ang.)
- ↑ NPSL Post-Season Awards. npsl.com. [zarchiwizowane z tego adresu (1999-10-11)]. (ang.)
- ↑ It's official: Rowdies release Mike Connell [dostęp:1984-09-19] (ang.)
Linki zewnętrzne
[edytuj | edytuj kod]- Oficjalna strona klubu (ang.)
- Tampa Bay Rowdies na Nasljerseys.com (ang.)