Andrew Ridgeley
![]() | |
Imię i nazwisko |
Andrew John Ridgeley |
---|---|
Data i miejsce urodzenia | |
Instrumenty | |
Gatunki | |
Zawód | |
Aktywność |
1981–1990 |
Wydawnictwo | |
Zespoły | |
Wham! |
Andrew John Ridgeley (ur. 26 stycznia 1963 w Bushey[1]) – brytyjski piosenkarz, gitarzysta, działacz ochrony środowiska.
Najbardziej znany jako członek popularnego w latach 80. XX wieku duetu Wham! (razem z George’em Michaelem)[2].
Życiorys
[edytuj | edytuj kod]Rodzina i edukacja
[edytuj | edytuj kod]Jest synem Alberto Mario Zacharii (później zmienił nazwisko na Ridgeley), pół-Włocha, pół-Egipcjanina zamieszkałego w Wielkiej Brytanii, i Jennifer Dunlop[3]. Pochodzi z mało zamożnej rodziny[4], jego ojciec po odbyciu służby wojskowej w Royal Air Force pracował w sklepie fotograficznym, a matka po urodzeniu syna podjęła pracę nauczycielki[5]. Początkowo dorastał z młodszym o rok bratem Paulem w Egham pod Londynem, następnie zamieszkał z rodziną w Bushey[6], gdzie uczęszczał do Bushey Meads School[7].
W młodości zafascynowany był twórczością Davida Bowiego, Eltona Johna, Freddiego Mercury i Jimmy’ego Page’a i zespołów: Queen, Led Zeppelin, The Beatles, The Everly Brothers, The Rolling Stones i Genesis[8]. W wieku siedmiu lat rozpoczął naukę gry na instrumentach klawiszowych, ponadto zaczął komponować swoje pierwsze piosenki[9]. Jako nastolatek dorabiał, rozwożąc gazety[9] i mył samochody[10]. Zniechęcony do dalszej nauki w Bushey Meads School, po szóstej klasie porzucił szkołę i zapisał się do Cassio College[11], której także nie ukończył[12].
Kariera zawodowa
[edytuj | edytuj kod]W 1979 wraz z przyjacielem z Bushey Meads School George’em Michaelem, jego kolegą Davidem Mortimerem, a także swoim bratem Paulem Ridgeleyem i sąsiadem Andym Leaverem założył zespół The Executive, grający muzykę ska[13]. Po rozpadzie formacji pracował jako magazynier w sklepie ze sprzętem fotograficznym J.J. Silber, który należał do jego ojca[14]. W 1981 wraz z Michaelem założył zespół Wham!, w którym został specjalistą od wizerunku i przekonał Michaela, że sukcesywnie powinni zmieniać swój imidż. W 1982 nawiązali współpracę z niezależną wytwórnią Innervision Records[15] i wydali debiutancki singel „Wham Rap! (Enjoy What You Do)”[16], który został dobrze przyjęty przez odbiorców[17]. W tym samym roku otrzymali propozycję występu w ramach zastępstwa w popularnym programie telewizyjnym Top of the Pops, podczas którego wykonali piosenkę „Young Guns (Go For It!)”[18]. Występ ten uważany jest do dziś za jeden z najlepszych w historii zespołu, jak również całego programu[19]. 9 lipca 1983 nakładem Innervision Records do sprzedaży trafił ich debiutancki album studyjny pt. Fantastic[20], który przez pierwsze dwa tygodnie po wydaniu znajdował się na pierwszym miejscu brytyjskiej listy najlepiej sprzedających się płyt[21].
Sukces pierwszego albumu sprawił, że zespołem zaczęły się interesować wielkie koncerny fonograficzne. Duet rozwiązał umowę z Innervision[22], a w listopadzie 1984 nakładem wytwórni Epic Records wydał album pt. Make It Big[23], który był promowany przebojami: „Wake Me Up Before You Go-Go”, „Freedom” i „Careless Whisper”[24]. Album przez wiele tygodni znajdował się na pierwszych miejscach list najczęściej kupowanych płyt m.in. w Wielkiej Brytanii[25], Stanach Zjednoczonych[26], Holandii[27], Szwecji[28] i Norwegii[29]. Również w 1984 wraz z Michaelem wydał, utrzymaną w świątecznych klimatach, piosenkę „Last Christmas”[30], która dotarła do drugiego miejsca brytyjskiej listy przebojów[31] i stała się wielkim przebojem[32].
W grudniu 1984 rozpoczął światową trasę koncertową The Big Tour, która obejmowała występy w Wielkiej Brytanii, USA i Japonii[33]. W ramach trasy odbył z Michaelem 10-dniową wizytę w Chinach w kwietniu 1985, stając się pierwszym zachodnim zespołem popowym, któremu udało się wystąpić w tym państwie[34]. W lipcu 1985 wystąpił jako chórzysta podczas koncertu charytatywnego Live Aid na Stadionie Wembley[35]. W lipcu i sierpniu odbył z Wham! trasę koncertową po USA pod nazwą Whamamerica![36]. Wiosną 1986 ogłosił zakończenie działalności Wham!, po czym wydał z Michaelem ostatni album studyjny pt. Music from the Edge of Heaven i kompilacyjny pt. The Final oraz zagrał 28 czerwca 1986 pożegnalny koncert The Final na Stadionie Wembley[37], który zgromadził 72-tysięczną publiczność[38].
Po zakończeniu kariery muzycznej przez krótki czas był kierowcą wyścigowym, wystartował m.in. w wyścigu Celebrity Car[39] oraz brał udział w wyścigach Formuły 3[40]. W 1989 nagrał album pt. Son of Albert, na którym umieścił m.in. singiel „Shake” oraz utwór „Red Dress” z gościnnym udziałem Michaela[41]. Ze względu na słaby odbiór komercyjny płyty porzucił karierę muzyczną, z wyjątkiem gościnnego występu u boku Michaela w 1991 na festiwalu Rock in Rio, na którym wykonali wspólnie utwory „I’m Your Man” i „Freedom'90”[42].
W lutym 2017 na gali rozdania Brit Awards wygłosił przemowę honorującą George’a Michaela, który zmarł kilka tygodni wcześniej[43].
W 2019 premierę miał film Last Christmas, w którym Ridgeley pojawił się gościnnie w roli cameo.
Życie prywatne
[edytuj | edytuj kod]Przez kilka lat pozostawał w nieformalnym związku z wokalistką Shirlie Holliman, która występowała z nim w Wham![44]. Był także związany z amerykańską modelką Donyą Fiorentino[45]. Związany z Keren Woodward, członkinią girls bandu Bananarama. Mieszka w Kornwalii[46].
Dyskografia
[edytuj | edytuj kod]Tytuł | Dane dotyczące albumu | Pozycja na liście | |
---|---|---|---|
USA [47] |
NLD [48] | ||
Son of Albert |
|
130 | 66 |
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ AllMusic: Andrew Ridgeley Biography (ang.)
- ↑ AllMusic: Wham! Biography (ang.)
- ↑ Ridgeley 2020 ↓, s. 44–45, 136.
- ↑ Ridgeley 2020 ↓, s. 54.
- ↑ Ridgeley 2020 ↓, s. 45–45, 58–59.
- ↑ Ridgeley 2020 ↓, s. 46.
- ↑ Ridgeley 2020 ↓, s. 13.
- ↑ Ridgeley 2020 ↓, s. 39–40, 50–53, 246.
- ↑ a b Ridgeley 2020 ↓, s. 49.
- ↑ Ridgeley 2020 ↓, s. 72.
- ↑ Ridgeley 2020 ↓, s. 82–83.
- ↑ Ridgeley 2020 ↓, s. 110, 113.
- ↑ Ridgeley 2020 ↓, s. 84–87.
- ↑ Ridgeley 2020 ↓, s. 113.
- ↑ Ridgeley 2020 ↓, s. 129–132.
- ↑ Ridgeley 2020 ↓, s. 20.
- ↑ Ed Nimmervoll: Artist Biography. [w:] Biography [on-line]. allmusic.com. [dostęp 2016-12-27]. (ang.).
- ↑ Ridgeley 2020 ↓, s. 150–154.
- ↑ muzyka.wp.pl: Wham!. [w:] Artyści [on-line]. muzyka.wp.pl. [dostęp 2016-12-27]. (pol.).
- ↑ Ridgeley 2020 ↓, s. 21, 167.
- ↑ WHAM! | Artist. Official Charts. [dostęp 2012-12-29].
- ↑ Ridgeley 2020 ↓, s. 197.
- ↑ Ridgeley 2020 ↓, s. 211.
- ↑ Ridgeley 2020 ↓, s. 206–209.
- ↑ Wham! > Artists > Official Charts. UK Albums Chart. [dostęp 2013-05-01].
- ↑ Allmusic: Make It Big > Charts & Awards > Billboard Albums. allmusic.com. [dostęp 2012-02-26].
- ↑ dutchcharts.nl Wham! – Make It Big. [w:] Hung Medien [on-line]. MegaCharts. [dostęp 2012-02-26].
- ↑ swedishcharts.com Wham! – Make It Big. [dostęp 2012-02-26]. (szw.).
- ↑ norwegiancharts.com Wham! – Make It Big. [w:] Hung Medien [on-line]. VG-lista. [dostęp 2012-02-26].
- ↑ Ridgeley 2020 ↓, s. 12.
- ↑ Ridgeley 2020 ↓, s. 223.
- ↑ „Last Christmas” – historia świątecznego przeboju grupy Wham!. muzykoblog.blog.onet.pl, 2009-12-20. [dostęp 2016-12-27]. [zarchiwizowane z tego adresu (2017-06-17)]. (pol.).
- ↑ Ridgeley 2020 ↓, s. 227–228.
- ↑ Ridgeley 2020 ↓, s. 233–234.
- ↑ Ridgeley 2020 ↓, s. 15–16, 248.
- ↑ Ridgeley 2020 ↓, s. 255–257.
- ↑ Ridgeley 2020 ↓, s. 9.
- ↑ Ridgeley 2020 ↓, s. 19.
- ↑ Ridgeley 2020 ↓, s. 269.
- ↑ Ridgeley 2020 ↓, s. 271, 279.
- ↑ Ridgeley 2020 ↓, s. 280–281.
- ↑ Ridgeley 2020 ↓, s. 281–282.
- ↑ Ridgeley 2020 ↓, s. 287.
- ↑ Ridgeley 2020 ↓, s. 132.
- ↑ Ridgeley 2020 ↓, s. 265.
- ↑ AndrewRidgeley.com (UK) (ang.)
- ↑ Billboard charts: Son of Albert (ang.)
- ↑ Dutch Charts: Andrew Ridgeley (niderl.)
- ↑ AllMusic: Son of Albert (ang.)
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Andrew Ridgeley , Wham! George i ja, Ewa Borówka (tłum.), Wydawnictwo Znak, 2020, ISBN 978-83-240-7886-8 .