Cervini
Wygląd
Cervini | |||||
Goldfuss, 1820[1] | |||||
![]() Przedstawiciel plemienia – samiec jelenia szlachetnego (Cervus elaphus) | |||||
Systematyka | |||||
Domena | |||||
---|---|---|---|---|---|
Królestwo | |||||
Typ | |||||
Podtyp | |||||
Gromada | |||||
Podgromada | |||||
Infragromada | |||||
Rząd | |||||
Podrząd | |||||
Infrarząd | |||||
Rodzina | |||||
Podrodzina | |||||
Plemię |
Cervini | ||||
Typ nomenklatoryczny | |||||
Cervus Linnaeus, 1758 | |||||
| |||||
Rodzaje | |||||
|
Cervini – plemię ssaków z podrodziny jeleni (Cervinae) w obrębie rodziny jeleniowatych (Cervidae).
Zasięg występowania
[edytuj | edytuj kod]Plemię obejmuje gatunki występujące w Eurazji i Ameryce Północnej[15].
Systematyka
[edytuj | edytuj kod]Podział systematyczny
[edytuj | edytuj kod]Do plemienia należą następujące występujące współcześnie rodzaje[16][15][17]:
- Axis C.H. Smith, 1827 – aksis
- Rucervus Hodgson, 1838 – barasinga
- Dama Frisch, 1775 – daniel
- Elaphurus Milne-Edwards, 1866 – milu – jedynym żyjącym współcześnie przedstawicielem jest Elaphurus davidianus Milne-Edwards, 1866 – milu chiński
- Rusa C.H. Smith, 1827 – sambar
- Cervus Linnaeus, 1758 – jeleń
Opisano również rodzaje wymarłe:
- Arvernoceros Heintz, 1970[18]
- Eucladoceros Falconer, 1868[19]
- Haploidoceros Croitor, Bonifay & Brugal, 2008[20] – jedynym przedstawicielem był Haploidoceros mediterraneus (Bonifay, 1967)
- Metacervocerus Dietrich, 1938[21]
- Praeelaphus Portis, 1920[22]
Uwagi
[edytuj | edytuj kod]Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ a b G.A. Goldfuss: Handbuch der Zoologie. Cz. 2. Nürnburg: Johann Leonhard Schrag, 1820, s. xx, 374. (niem.).
- ↑ J.E. Gray. On the Natural Arrangment of Vertebrose Animals. „The London Medical Repository”. 15, s. 307, 1821. (ang.).
- ↑ J.E. Gray. An Outline of an Attempt at the Disposition of Mammalia into Tribes and Families, with a List of the Genera apparently appertaining to each Tribe. „Annals of Philosophy”. New Series. 10, s. 342, 1825. (ang.).
- ↑ a b Brookes 1828 ↓, s. 61.
- ↑ a b Brookes 1828 ↓, s. 62.
- ↑ S.F. Baird: Mammals. W: United States. War Department: Reports of explorations and surveys, to ascertain the most practicable and economical route for a railroad from the Mississippi River to the Pacific Ocean. Made under the direction of the secretary of war, in 1853-1857. T. 8. Cz. 1: General report upon the zoology of the several Pacific Railroad routes. Washington: A.O.P. Nicholson, Printer, 1857, s. 630. (ang.).
- ↑ E. Blyth: Catalogue of the Mammalia in the Museum Asiatic Society. Calcutta: Savielle & Cranenburgh, 1863, s. 149. (ang.).
- ↑ Winge 1906 ↓, s. 70.
- ↑ Winge 1906 ↓, s. 126.
- ↑ M. Weber: Die Säugetiere: Einführung in die Anatomie und Systematik der recenten und fossilen Mammalia. Jena: Gustav Fischer, 1928, s. 572. (niem.).
- ↑ O.P. Hay: Second bibliography and catalogue of the fossil Vertebrata of North America, Publication 390 of the Carnegie Institute of Washington. Cz. 2. Washington D. C.: Carnegie Institution of Washington, 1930, s. 815. (ang.).
- ↑ G.G. Simpson. A new classification of mammals. „Bulletin of the American Museum of Natural History”. 59 (5), s. 284, 1931. (ang.).
- ↑ Ch. Frick. Horned ruminants of North America. „Bulletin of the American Museum of Natural History”. 69, s. 189, 1937. (ang.).
- ↑ A.B. Bubenik: Epigenetical, morphological, physiologial, and behavioral aspects of evolution of horns, pronghorns, and antlers. W: G.A. Bubenik & A.B. Bubenik (redaktorzy): Horns, pronghorns and antlers. New York: Springer, 1990, s. 109. ISBN 978-1-4613-8968-2. (ang.).
- ↑ a b C.J. Burgin, D.E. Wilson, R.A. Mittermeier, A.B. Rylands, T.E. Lacher & W. Sechrest: Illustrated Checklist of the Mammals of the World. Cz. 2: Eulipotyphla to Carnivora. Barcelona: Lynx Edicions, 2020, s. 310–314. ISBN 978-84-16728-35-0. (ang.).
- ↑ N. Upham, C. Burgin, J. Widness, M. Becker, C. Parker, S. Liphardt, I. Rochon & D. Huckaby: Treeview of Mammalian Taxonomy Hierarchy. [w:] ASM Mammal Diversity Database (Version 1.11) [on-line]. American Society of Mammalogists. [dostęp 2023-11-27]. (ang.).
- ↑ Nazwy zwyczajowe za: W. Cichocki, A. Ważna, J. Cichocki, E. Rajska-Jurgiel, A. Jasiński & W. Bogdanowicz: Polskie nazewnictwo ssaków świata. Warszawa: Muzeum i Instytut Zoologii PAN, 2015, s. 174–176. ISBN 978-83-88147-15-9. (pol. • ang.).
- ↑ É. Heintz. Les cervidés villafranchiens de France et d’Espagne. Volume I : Texte et planches. „Mémoires du Muséum national d’histoire naturelle”. Série C, Sciences de la terre. 22, s. 241, 1970. (fr.).
- ↑ H. Falconer. Notes on Fossil Species of Cervus, including a description of a remarkable Fossil Antler of a large Species of extinct Cervus, C. (Eucladoceros) Sedgwickii, in the collection of the Rev John Gunn, Irstead. „Palaeontological memoirs and notes of H. Falconer, with a biographical sketch of the author”. 2, s. 472, 1868. (ang.).
- ↑ R. Croitor, M. Bonifay & J. Brugal. Systematic revision of the endemic deer Haploidoceros n. gen. mediterraneus (Bonifay, 1967) (Mammalia, Cervidae) from the Middle Pleistocene of southern France. „Paläontologische Zeitschrift”. 82 (3), s. 328, 2008. DOI: 10.1007/BF02988899. (ang.).
- ↑ W.O. Dietrich. Zur Kenntnis der oberpliocänen echten Hirsche. „Zeitschrift der Deutschen Geologischen Gesellschaft”. 90, s. 263, 265, 1938. (ang.).
- ↑ A. Portis. Elenco delle specie di Cervicorni fossili in Roma e attorno a Roma. „Bollettino della Societa Geologica Italiana”. 39, s. 133, 1920. (wł.).
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- J. Brookes: A catalogue of the Anatomical and Zoological Museum of Joshua Brookes. Cz. 16. London: Richard Taylor, 1828, s. 1–123. (ang.).
- H. Winge: Jordfundne og nulevende hovdyr (Ungulata) fra Lagoa Santa, Minas Geraes, Brasilien: med udsigt over hovdyrenes indbyrdes slægtskab. Kjøbenhavn: H. Hagerup, 1906, s. 1–239, seria: E Museo Lundii. Triede Bind. Første halvbind. (duń.).