Volterra
Wygląd
Na mapach:
43°24′N 10°52′E/43,400000 10,866667
![Ziemia](http://178.128.105.246/cars-http-upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/e/e9/Geographylogo.svg/20px-Geographylogo.svg.png)
gmina | |||||
![]() Widok na Volterrę | |||||
| |||||
Państwo | |||||
---|---|---|---|---|---|
Region | |||||
Prowincja | |||||
Kod ISTAT |
050039 | ||||
Powierzchnia |
252 km² | ||||
Populacja (2004) • liczba ludności |
| ||||
• gęstość |
44,7 os./km² | ||||
Numer kierunkowy |
0588 | ||||
Kod pocztowy |
56048 | ||||
Położenie na mapie Toskanii ![]() | |||||
Położenie na mapie Włoch ![]() | |||||
![]() | |||||
Strona internetowa |
Volterra – miejscowość i gmina we Włoszech, w regionie Toskania, w prowincji Piza.
Volterra jest ośrodkiem wydobycia soli kamiennej oraz ałunu i alabastru. Miasto znane jest jako ośrodek turystyczny o wielu zabytkach i wielowiekowej historii sięgającej czasów etruskich i rzymskich.
Volterra jest jednym z miejsc akcji powieści Księżyc w nowiu autorstwa Stephenie Meyer, drugiej części popularnej sagi Zmierzch. Według książki Volterra jest siedzibą Volturi.
Historia
[edytuj | edytuj kod]- założone przez Etrusków jako Velathri[1]
- miejsce urodzenia drugiego papieża – Linusa
- XII wiek – miasto uzyskało status „wolnego miasta”[1]
- 1361 – weszło w obręb wpływów Florencji, pełna zależność po usunięciu opozycji przez Lorenza de’ Medici w 1472[1] roku;
Zabytki i atrakcje turystyczne
[edytuj | edytuj kod]- pozostałości po budowlach etruskich i rzymskich
- katedra (XIII-XV wiek)
- baptysterium (XIII wiek)
- Pałac dei Priori (XIII wiek)
- Pałac Pretorio (XIII wiek)
- liczne kościoły w stylu gotyckim i barokowym
- średniowieczne kamienice
- zamek (XIV-XV wiek)
- starożytny teatr rzymski
- łuk triumfalny z VI wieku p.n.e. z pozostałościami etruskich rzeźb
- Pinacoteca e Museo Civico – muzeum sztuki
- Museo d’Arte Sacra – eksponujące zabytki pochodzące z kościołów Volterry
- Museo etrusco Guarnacci – muzeum sztuki starożytnej
Według danych na rok 2004 gminę zamieszkiwało 11 267 osób, 44,7 os./km².
Miasta partnerskie
[edytuj | edytuj kod]Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ a b c Praca zbiorowa: Lonely Planet Tuscany & Umbria. Wyd. V. Lonely Planet, 2008, s. 261. ISBN 978-174-104-31-36.
Zobacz też
[edytuj | edytuj kod]Linki zewnętrzne
[edytuj | edytuj kod]- Źródło danych: Istituto Nazionale di Statistica
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Praca zbiorowa: Przewodniki Wiedzy i Życia - Florencja i Toskania. Warszawa: Hachette Livre Polska sp. z o.o., 2009, s. 166-167. ISBN 978-83-7575-692-0.