Adamandios Korais
![](http://178.128.105.246/cars-http-upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/d/d6/Adamantios_Korais.jpg/200px-Adamantios_Korais.jpg)
Adamandios Korais (gr. Αδαμάντιος Κοραής; ur. 27 kwietnia 1748 w Smyrnie, zm. 6 kwietnia 1833) – grecki językoznawca, twórca sztucznego języka katharewusa.
Był synem kupca[1]. Łaciny nauczył się od holenderskiego pastora Bernharda Keuna, prowadzącego w Smyrnie pracę duszpasterską. W 1771 wyjechał do Amsterdamu, gdzie do 1778 bez powodzenia zajmował się handlem. W 1782 podjął studia medyczne w Montpellier. Studiów tych nie ukończył, jednak w czasie ich trwania pogłębiał swoją wiedzę w zakresie filologii klasycznej, stając się jednym z jej największych znawców w swojej epoce[1]. Od 1788 do śmierci w 1833 mieszkał w Paryżu. Opiekował się emigrantami greckimi, pracował nad "Biblioteką Helleńską" - zbiorem wydań dzieł starożytnych autorów greckich z obszernymi komentarzami[1]. Pod wpływem pobytu we Francji doszedł do wniosku, że na przestrzeni wieków Grecy byli rządzeni przez "motłoch, nomadów na wielbłądach i przez zakonnych barbarzyńców"[2]. Chociaż wychowany w rodzinie prawosławnej, zaczął uznawać duchowieństwo prawosławne za przeszkodę w rozwoju greckiego społeczeństwa[2].
Uczestniczył w toczących się w gronie inteligencji greckiej debatach nad językiem niepodległego państwa greckiego, opowiadając się za uznaniem za urzędowy język współczesny, ludowy, po usunięciu z niego konstrukcji i wyrazów pochodzenia obcego[1]. Fascynat dziedzictwa starożytnej Grecji, całkowicie odrzucał dorobek kulturalny Bizancjum, odmawiając mu wszelkiej wartości[1]. Pogląd ten przedstawiał we wstępach do wydawanych dzieł autorów starogreckich, w których wzywał Greków do zrozumienia, że są oni spadkobiercami wyjątkowego dziedzictwa[3]. Kolejne tomy "Biblioteki Helleńskiej" mógł propagować w szkołach greckich dzięki finansowemu wsparciu braci Zosimas, zamożnych kupców z Janiny[2].
Twierdził, że walka o niepodległość Grecji została rozpoczęta za wcześnie, zanim Grecy osiągnęli odpowiedni poziom wykształcenia; równocześnie jednak był zdania, że Grecy powinni wywalczyć niepodległość własnymi siłami, zamiast mieć nadzieję na obcą pomoc[2]. Następnie krytykował Joanisa Kapodistriasa, którego uważał za tyrana[1]. Wyrażał umiarkowane poglądy polityczne, dlatego opowiadał się zarówno przeciwko rewolucji francuskiej (choć zrobiła na nim duże wrażenie[2]), jak i rządom Napoleona Bonapartego[1].
Autor autobiografii[1].
Zobacz też: Papatrechas.
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ a b c d e f g h Clogg R.: Historia Grecji nowożytnej. Kraków: Książka i Wiedza, 2006, s. 300-301. ISBN 83-05-13465-2.
- ↑ a b c d e Bonarek J., Czekalski T., Sprawski S., Turlej S.: Historia Grecji. Kraków: Wydawnictwo Literackie, 2005, s. 442-443. ISBN 83-08-03819-0.
- ↑ Clogg R.: Historia Grecji nowożytnej. Kraków: Książka i Wiedza, 2006, s. 40. ISBN 83-05-13465-2.
- ISNI: 0000000121441591
- VIAF: 95174123
- LCCN: n82208074
- GND: 118565346
- LIBRIS: 75kmnfhr071nwkz
- BnF: 121835680
- SUDOC: 030418011
- NLA: 35280046
- NKC: mzk2017969193
- BNE: XX5016110
- NTA: 069905924
- CiNii: DA15988006
- Open Library: OL5217297A, OL674700A
- PLWABN: 9810591100705606
- NUKAT: n2008156581
- J9U: 987007272665605171
- CONOR: 174278755
- ΕΒΕ: 21365