Drzewiszka szerokostopa
Rhipidomys latimanus[1] | |||
(Tomes, 1860) | |||
Systematyka | |||
Domena | |||
---|---|---|---|
Królestwo | |||
Typ | |||
Podtyp | |||
Gromada | |||
Podgromada | |||
Infragromada | |||
Rząd | |||
Podrząd | |||
Infrarząd | |||
Nadrodzina | |||
Rodzina | |||
Podrodzina | |||
Plemię | |||
Rodzaj | |||
Gatunek |
drzewiszka szerokostopa | ||
Synonimy | |||
| |||
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[10] | |||
![]() |
Drzewiszka szerokostopa[11] (Rhipidomys latimanus) – gatunek ssaka z podrodziny bawełniaków (Sigmodontinae) w obrębie rodziny chomikowatych (Cricetidae), występujący w południowej Ameryce Środkowej oraz północno-zachodniej Ameryce Południowej.
Zasięg występowania
[edytuj | edytuj kod]Drzewiszka szerokostopa występuje w skrajnie wschodniej Panamie, zachodniej Kolumbii, zachodnim Ekwadorze i północno-zachodnim Peru[12].
Taksonomia
[edytuj | edytuj kod]Gatunek po raz pierwszy zgodnie z zasadami nazewnictwa binominalnego opisał w 1860 brytyjski zoolog Robert Fisher Tomes nadając mu nazwę Hesperomys latimanus[2]. Holotyp pochodził z wokół Pallatangi, na wysokości 1485 m, w prowincji Chimborazo, w Ekwadorze[13].
Obserwuje się znaczną zmienność morfologiczną i morfometryczną[12]. Gatunek ten obejmuje R. scandens ze wschodniej Panamy[12]. Populacje określane jako latimanus z zachodniego Ekwadoru i północno-zachodniego Peru powinny zostać zrewidowane; w przypadku populacji z Ekwadoru, prawdopodobne jest przypisanie jej do niedawno opisanego R. albujaims[12]. Potrzebne są dalsze badania taksonomiczne[12]. Autorzy Illustrated Checklist of the Mammals of the World uznają ten takson za gatunek monotypowy[12].
Etymologia
[edytuj | edytuj kod]- Rhipidomys: gr. ῥιπις rhipis, ῥιπιδος rhipidos wachlarz; μυς mus, μυος muos „mysz”[14].
- latimanus: łac. latus „szeroki”; manus „dłoń, ręka”[15].
Morfologia
[edytuj | edytuj kod]Długość ciała (bez ogona) 98–124 mm, długość ogona 135–184 mm, długość ucha 17–19 mm, długość tylnej stopy 26–28 mm; masa ciała 50–63 g[16].
Ekologia
[edytuj | edytuj kod]Drzewiszka szerokostopa żyje głównie w lasach, prowadzi nocny tryb życia. Rozmnaża się przez cały rok. Ocenia się, że jego liczebność jest na tyle wysoka, że nie ma potrzeby wprowadzać ochrony gatunkowej tego gatunku[10].
Uwagi
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Niepoprawna późniejsza pisownia Rhipidomys scandens E.A. Goldman, 1913.
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Rhipidomys latimanus, [w:] Integrated Taxonomic Information System (ang.).
- ↑ a b R.F. Tomes. Notes on a Second Collection of Mammalia made by Mr. Fraser in the Republic of Ecuador. „Proceedings of the Zoological Society of London”. 28, s. 213, 1860. (ang.).
- ↑ O. Thomas. On new small Mammals from the Neotropical Region. „The Annals and Magazine of Natural History”. Sixth Series. 18, s. 304, 1896. (ang.).
- ↑ O. Thomas. New Callithrix, Midas, Felis, Rhipidomys, and Proechimys from Brazil and Ecuador. „The Annals and Magazine of Natural History”. Seventh Series. 14, s. 193, 1904. (ang.).
- ↑ Allen 1912 ↓, s. 78.
- ↑ Allen 1912 ↓, s. 79.
- ↑ J.A. Allen. New South American Muridae. „Bulletin of the American Museum of Natural History”. 32 (39), s. 600, 1913. (ang.).
- ↑ E.A. Goldman. Descriptions of new mammals from Panama and Mexico. „Smithsonian miscellaneous collections”. 60 (22), s. 8, 1913. (ang.).
- ↑ A. Cuervo Díaz, J. Hernández Camacho & A. Cadena G.. Lista actualizada de los mamiferos de Colombia. Anotaciones sobre su distribucion. „Caldasia”. 15, s. 498, 1986. DOI: 10.2307/43406099. (hiszp.).
- ↑ a b M. Gómez-Laverde , D. Tirira & C. Delgado , Rhipidomys latimanus, [w:] The IUCN Red List of Threatened Species 2016, wersja 2021-3 [dostęp 2021-12-19] (ang.).
- ↑ Nazwy polskie za: W. Cichocki, A. Ważna, J. Cichocki, E. Rajska-Jurgiel, A. Jasiński & W. Bogdanowicz: Polskie nazewnictwo ssaków świata. Warszawa: Muzeum i Instytut Zoologii PAN, 2015, s. 254. ISBN 978-83-88147-15-9. (pol. • ang.).
- ↑ a b c d e f C.J. Burgin, D.E. Wilson, R.A. Mittermeier, A.B. Rylands, T.E. Lacher & W. Sechrest: Illustrated Checklist of the Mammals of the World. Cz. 1: Monotremata to Rodentia. Barcelona: Lynx Edicions, 2020, s. 420. ISBN 978-84-16728-34-3. (ang.).
- ↑ D.E. Wilson & D.M. Reeder (redaktorzy): Species Rhipidomys latimanus. [w:] Mammal Species of the World. A Taxonomic and Geographic Reference (Wyd. 3) [on-line]. Johns Hopkins University Press, 2005. [dostęp 2021-12-19].
- ↑ T.S. Palmer. Index Generum Mammalium: a List of the Genera and Families of Mammals. „North American Fauna”. 23, s. 608, 1904. (ang.).
- ↑ G. Roberts: An Etymological and Explanatory Dictionary of the Terms and Language of Geology: Designed for the Early Student, and Those who Have Not Made Great Progress in that Science. London: Longman, Orme, Brown, Green, & Longmans, 1839, s. 96. (ang.).
- ↑ U. Pardiñas, P. Myers, L. León-Paniagua, N.O. Garza, J. Cook, B. Kryštufek, R. Haslauer, R. Bradley, G. Shenbrot & J. Patton. Opisy gatunków Cricetidae: U. Pardiñas, D. Ruelas, J. Brito, L. Bradley, R. Bradley, N.O. Garza, B. Kryštufek, J. Cook, E.C. Soto, J. Salazar-Bravo, G. Shenbrot, E. Chiquito, A. Percequillo, J. Prado, R. Haslauer, J. Patton & L. León-Paniagua: Family Cricetidae (True Hamsters, Voles, Lemmings and New World Rats and Mice). W: D.E. Wilson, R.A. Mittermeier & T.E. Lacher (redaktorzy): Handbook of the Mammals of the World. Cz. 7: Rodents II. Barcelona: Lynx Edicions, 2017, s. 484. ISBN 978-84-16728-04-6. (ang.).
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- J.A. Allen. Mammals from western Colombia. „Bulletin of the American Museum of Natural History”. 31 (7), s. 71–95, 1912. (ang.).