โยฮัน วิลเลิม ฟรีโซ เจ้าชายแห่งออเรนจ์
จอห์น วิลเลิม ฟริโซ | |
---|---|
เจ้าชายแห่งออเรนจ์ | |
![]() ภาพเหมือนราวปีค.ศ. 1710 โดยจิตรกร ลานสลอต โวลเดอร์ | |
เจ้าชายแห่งออเรนจ์ | |
ในวาระ | 19 มีนาคม 1702 – 14 กรกฎาคม 1711 |
ก่อนหน้า | วิลเลิมที่ 3 |
ถัดไป | วิลเลิมที่ 4 |
เจ้าชายแห่งนัสเซา-ดีเอซ | |
ครองราชย์ | 25 มีนาคม 1696 – ราวปี 1702 |
ก่อนหน้า | เฮนรี คาสิมีร์ที่ 2 |
เจ้าชายแห่งออเรนจ์-นัสเซา | |
ครองราชย์ | ราวปี 1702 – 14 กรกฎาคม 1711 |
ถัดไป | วิลเลิมที่ 4 |
สตัดเฮาเดอร์แห่งฟรีสลันด์และโกรนิงเงิน | |
ครองราชย์ | 25 มีนาคม 1696 – 14 กรกฎาคม 1711 |
ก่อนหน้า | เฮนรี คาสิมีร์ที่ 2 |
ถัดไป | วิลเลิมที่ 4 |
ประสูติ | 14 สิงหาคม 1687 เดสเซา, อันฮัลท์ |
สวรรคต | 14 กรกฎาคม ค.ศ. 1711 ลุ่มแม่น้ำฮอลแลนด์ ระหว่างดอร์เดรชท์ และโมเดร์ก | (23 ปี)
ฝังพระศพ | 25 กุมภาพันธ์ 1712 โบสถ์จาโคบินแกร์ก เลวาร์เดิน |
คู่อภิเษก | มารี ลุยเซอแห่งเฮ็สเซิน-คัสเซิล |
พระราชบุตร | อะมาเลีย เจ้าหญิงแห่งบาเดิน-เดอร์ลัค วิลเลิมที่ 4 เจ้าชายแห่งออเรนจ์ |
ราชวงศ์ | ออเรนจ์-นัสเซา |
พระราชบิดา | เฮนรี คาสิมีร์ที่ 2 เจ้าชายแห่งนัสเซา-ดีเอซ |
พระราชมารดา | เจ้าหญิงเฮนรีเอ็ต อะมาเลียแห่งอันฮัลท์-เดสเซา |
จอห์น วิลเลิม ฟริโซ (ดัตช์: Johan Willem Friso; 14 สิงหาคม ค.ศ. 1687 - 14 กรกฎาคม ค.ศ. 1711) ได้รับสถาปนาบรรดาศักดิ์เป็นเจ้าชายแห่งออเรนจ์ในปีค.ศ. 1702 ดำรงตำแหน่งเป็นสตัดเฮาเดอร์แห่งมณฑลฟรีสลันด์���ละโกรนิงเงินในสาธารณรัฐดัตช์จนกระทั่งสิ้นพระชนม์โดยอุบัติเหตุจมน้ำในแถบลุ่มแม่น้ำฮอลแลนด์ (Hollands Diep) พระองค์ และพระชายามารีย์ หลุยส์แห่งเฮ็สเซิน-คัสเซิลทรงเป็นพระบรรพบุรุษของทุกราชสำนักยุโรปในปัจจุบัน
บรรดาศักดิ์
[แก้]ภายหลังจากการสวรรคตของพระเจ้าวิลเลียมที่ 3 แห่งอังกฤษ ผู้ครองบรรดาศักดิ์เจ้าชายแห่งออเรนจ์ มีผลให้รัชทายาทชายที่สืบสายตรงจากวิลเลิมวิลเลิมผู้เงียบขรึม (จากราชวงศ์ออเรนจ์ สมัยที่ 2) สิ้นสุดลง ทำให้จอห์น วิลเลิม ฟริโซ เป็นผู้สืบสายตระกูลจากน้องชายของวิลเลิมผู้เงียบขรึม และยังเป็นผู้สืบสายตระกูลจากเฟรเดอริก เฮนรี (พระอัยกาในพระเจ้าวิลเลียมที่ 3 แห่งอังกฤษ) โดยด้วยคุณสมบัติเหล่านี้จึงทำให้เขาอ้างสิทธิ์ในตำแหน่งสตัดเฮาเดอร์ของทุกมณฑลที่เคยอยู่ใต้การปกครองของพระเจ้าวิลเลียมที่ 3 แห่งอังกฤษ แต่ก็ถูกปฏิเสธโดยกลุ่มรีพับลิกันในเนเธอร์แลนด์[1]
โดยมณฑลทั้ง 5 ที่พระเจ้าวิลเลียมที่ 3 เคยปกครองได้แก่ ฮอลแลนด์ เซลันด์ ยูเทรกต์ เกลเดอร์แลนด์ และโอเฟอไรส์เซิล ทั้งหมดได้ยุติบทบาทของสตัดเฮาเดอร์ลงภายหลังจากการสวรรคต ในขณะที่อีกสองมณฑลที่เหลือ ได้แก่ ฟรีสลันด์ และโกรนิงเงิน ที่ปกครองโดยสตัดเฮาเดอร์อีกคน ซึ่งคือ จอห์น วิลเลิม ฟริโซ โดยภายหลังจากที่เถลิงราชวงศ์ออเรนจ์สมัยที่ 3 แล้ว (ซึ่งต่อมาสิ้นสุดลงในปีค.ศ. 1890) บุตรชายของเขา วิลเลิมที่ 4 ได้กลายเป็นสตัดเฮาเดอร์ของมณฑลทั้งเจ็ด[2]
ฐานะของผู้สืบบรรดาศักดิ์ของจอห์น วิลเลิม ฟริโซ ต่อจากพระเจ้าวิลเลียมที่ 3 นั้นถูกต่อต้านโดยพระเจ้าฟรีดริชที่ 1 แห่งปรัสเซีย ผู้อ้างสิทธิ์ในบรรดาศักดิ์และยังอ้างสิทธิ์เหนือดินแดนบางส่วนด้วย (เช่น ลิงเงิน) ในพระราชพินัยกรรมระบุว่าพระราชทานดินแดนราชรัฐออเรนจ์ให้แก่จอห์น วิลเลิม ฟริโซ แต่อย่างไรก็ตามพระเจ้าฟรีดริชที่ 1 แห่งปรัสเซีย ก็ยังทรงดึงดันในสิทธิเหนือดินแดนนี้ ซึ่งต่อมาได้ตกเป็นดินแดนของฝรั่งเศสในที่สุด[3]
อ้างอิง
[แก้]ก่อนหน้า | โยฮัน วิลเลิม ฟรีโซ เจ้าชายแห่งออเรนจ์ | ถัดไป | ||
---|---|---|---|---|
วิลเลิมที่ 3 | ![]() |
เจ้าชายแห่งออเรนจ์ (1702–1711) |
![]() |
วิลเลิมที่ 4 |
เฮนรี คาสิมีร์ที่ 2 | ![]() |
เจ้าชายแห่งนัสเซา-ดีเอซ (1696–1702) |
![]() |
ยกเลิกบรรดาศักดิ์ (ผนวกเข้ากับราชรัฐออเรนจ์-นัสเซา) |
ประเดิมบรรดาศักดิ์ | ![]() |
เจ้าชายแห่งออเรนจ์-นัสเซา (1702–1711) |
![]() |
วิลเลิมที่ 4 |
วิลเลิมที่ 3 | ![]() |
บารอนแห่งเบรดา (1702–1711)
| ||
เฮนรี คาสิมีร์ที่ 2 | ![]() |
สตัดเฮาเดอร์ แห่งฟรีสลันด์และโกรนิงเงิน (1696–1711) |
![]() |
วิลเลิมที่ 4 |