มันนีอินเดอะแบงก์แลดเดอร์แมตช์
![]() | บทความนี้หรือส่วนนี้ของบทความต้องการปรับรูปแบบ ซึ่งอาจหมายถึง ต้องการจัดรูปแบบข้อความ จัดหน้า แบ่งหัวข้อ จัดลิงก์ภายใน และ/หรือการจัดระเบียบอื่น ๆ คุณสามารถช่วยแก้ไขปัญหานี้ได้โดยการกดที่ปุ่ม แก้ไข ด้านบน จากนั้นปรับปรุงหรือจัดรูปแบบอื่น ๆ ในบทความให้เหมาะสม |
![](http://178.128.105.246/cars-http-upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/d/d3/Professional_wrestling_ladder_match.jpg/250px-Professional_wrestling_ladder_match.jpg)
มันนีอินเดอะแบงก์แลดเดอร์แมตช์ (อังกฤษ: Money in the Bank ladder match) เป็นการแข่งขันชิงกระเป๋าเอกสารสิทธิ์ของการท้าชิงแชมป์โลก ซึ่งจะจัดการแข่งขันในศึกเรสเซิลเมเนีย ตั้งแต่ครั้งที่ 21 เป็นต้นมา โดยจะได้คัดสรรนักมวยปล้ำจากค่าย รอว์ สแมคดาวน์ และ อีซีดับเบิลยู ในการเข้าชิงกระเป๋าเอกสารสิทธิ์นี้ เพียง 8 คน เท่านั้น โดยผู้ที่คิดค้นแมตซ์นี้ขึ้นมาก็คือ คริส เจริโค
กติกา
[แก้]นักมวยปล้ำ 6-8 คนจากทั้ง 3 ค่ายจะต่อสู้กันเพื่อแย่งกระเป๋าสิทธิ์นี้ โดยไม่มีการจับกด,ยอมแพ้,ดิสควอลิฟายด์เคชัน มีวิธีเดียวที่นักมวยปล้ำจะต้องปีนบันไดเหล็กขึ้นไปหยิบกระเป๋า หากใครนำลงมาได้ จะได้ครองเอกสารสิทธิ์นี้ ในระยะเวลา 1 ปีเต็มหลังจากได้ครองกระเป๋าเอกสารสิทธิ์ ซึ่งเอกสารนี้ใช้ในการขอท้าชิงแชมป์โลกจากค่ายใดก็ได้ในWWE ที่ไหน เมื่อไรก็ได้(สถานที่แห่งใดก็ได้ ทึ่มีกรรมการไปเป็นสักขีพยาน) เพียง 1 ครั้งเท่านั้น ตั้งแต่ปี 2010 เป็นต้นมา หลังจากค่าย อีซีดับเบิลยู ถูกยุบไป ได้มีการจัดศึกใหญ่ของแมตซ์นี้ขึ้นมาโดยเฉพาะ (ศึกมันนีอินเดอะแบงก์) และมีการจัดแมตซ์นี้ขึ้นเป็น 2 แมตซ์ ซึ่งมีการแบ่งกระเป๋าของแต่ละค่ายอย่างชัดเจน โดยกระเป๋าใบสีแดงจะสามารถชิงแชมป์ WWE ของค่าย รอว์ ได้เท่านั้น และ กระเป๋าใบสีฟ้าจะสามารถชิงแชมป์โลกเฮฟวี่เวท ของค่าย สแมคดาวน์ ได้เท่านั้น โดยตั้งแต่ปี 2012 นักมวยปล้ำไม่ได้มีการแบ่งค่ายอย่างชัดเจน จึงสามารถจัดแมตซ์ให้นักมวยปล้ำทั้งสมาคมเข้าไปชิงกระเป๋าใบไหนก็ได้ แต่อย่างไรก็ตาม กระเป๋าทั้ง 2 ใบ และ เข็มขัดแชมป์ทั้ง 2 เส้น ก็ยังถูกแบ่งออกเป็น 2 ค่ายอยู่เช่นเดิม
แมตช์ที่เคยมีมา
[แก้]รายการ | หัวข้อ | ผู้ชนะ | คนที่ร่วมด้วย | เวลา |
---|---|---|---|---|
WM 21 | ชิงแชมป์ฝั่งรอว์ | เอดจ์ | เชลตัน เบนจามิน, คริส เบนวา, คริสเตียน, คริส เจริโค และ เคน | 15:17[1] |
| ||||
WM 22 | ชิงแชมป์ทุกสถาบัน | ร็อบ แวน แดม | เชลตัน เบนจามิน, ฟินลีย์, ริก แฟลร์, แมต ฮาร์ดี และ บ็อบบี แลชลีย์ | 12:14[4] |
| ||||
WM 23 | ชิงแชมป์ทุกสถาบัน | มิสเตอร์เคนเนดี | ซีเอ็ม พังก์, เอดจ์, ฟินลีย์, เจฟฟ์ ฮาร์ดี, แมต ฮาร์ดี, คิง บูเกอร์ และ แรนดี ออร์ตัน | 19:05[7] |
| ||||
WM XXIV | ชิงแชมป์ทุกสถาบัน | ซีเอ็ม พังก์ | เชลตัน เบนจามิน, คาร์ลีโต, คริส เจริโค, มิสเตอร์ เคนเนดี, จอห์น มอร์ริสัน และ เอ็มวีพี | 13:33[9] |
| ||||
WM XXV | ชิงแชมป์ทุกสถาบัน | ซีเอ็ม พังก์ | เชลตัน เบนจามิน, คริสเตียน, ฟินลีย์, มาร์ก เฮนรี, เคน, โคฟี คิงส์ตัน และ เอ็มวีพี | 14:24 |
| ||||
WM XXVI | ชิงแชมป์ทุกสถาบัน | แจ็ก สแวกเกอร์ | เชลตัน เบนจามิน, อีแวน บอร์น, คริสเตียน, แมต ฮาร์ดี, เคน, โคฟี คิงส์ตัน, ดรูว์ แม็กอินไทร์, เอ็มวีพี และ ดอล์ฟ ซิกก์เลอร์ | 13:44 |
| ||||
มันนีอินเดอะแบงก์ (2010) | ชิงแชมป์ World Heavyweight Championship | เคน |
บิ๊กโชว์, แมต ฮาร์ดี, คริสเตียน, โคฟี คิงส์ตัน, โคดี โรดส์, ดรูว์ แม็กอินไทร์, และ ดอล์ฟ ซิกก์เลอร์ | 26:17 |
| ||||
มันนีอินเดอะแบงก์ (2010) | ชิงแชมป์ WWE Championship | เดอะมิซ |
แรนดี ออร์ตัน, คริส เจริโค, อีแวน บอร์น, เท็ด ดิบิอาซี จูเนียร์, จอห์น มอร์ริสัน, เอดจ์ และ มาร์ก เฮนรี | 20:25 |
มันนีอินเดอะแบงก์ (2011) | ชิงแชมป์ World Heavyweight Championship | แดเนียล ไบรอัน |
โคดี โรดส์, เวด บาร์เร็ตต์, ซิน คารา, ฮีท สเลเตอร์, จัสติน เกเบรียล, เคน และ เชมัส | 24:27 |
| ||||
มันนีอินเดอะแบงก์ (2011) | ชิงแชมป์ WWE Championship | อัลเบร์โต เดล รีโอ | เรย์ มิสเตริโอ, โคฟี คิงส์ตัน, อเล็กซ์ ไรลีย์, อาร์-ทรูธ, เดอะ มิซ, อีแวน บอร์น และ แจ็ก สแวกเกอร์ | 15:40 |
| ||||
มันนีอินเดอะแบงก์ (2012) | ชิงแชมป์ World Heavyweight Championship | ดอล์ฟ ซิกก์เลอร์ | คริสเตียน, โคดี โรดส์, แดเมียน แซนดาว, ซานติโน มาเรลลา, ซิน คารา, เทนไซ และ ไทสัน คิด | 18:23 |
| ||||
มันนีอินเดอะแบงก์ (2012) | ชิงแชมป์ WWE Championship | จอห์น ซีนา | บิ๊ก โชว์, คริส เจอริโค, เคน และ เดอะมิซ | 20:15 |
| ||||
มันนีอินเดอะแบงก์ (2013) | ชิงแชมป์ World Heavyweight Championship | แดเมียน แซนดาว | เวด บาร์เร็ตต์, โคดี โรดส์, ดีน แอมโบรส, ฟันดังโก (พร้อมด้วย ซัมเมอร์ เรย์), แจ็ก สแวกเกอร์ (พร้อมด้วย เซบ โคลเตอร์) และ แอนโทนีโอ ซีซาโร (พร้อมด้วย เซบ โคลเตอร์) | 16:25 |
| ||||
มันนีอินเดอะแบงก์ (2013) | ชิงแชมป์ WWE Championship | แรนดี ออร์ตัน | ซีเอ็ม พังก์, แดเนียล ไบรอัน, เชมัส, คริสเตียน และ ร็อบ แวน แดม | 26:38 |
| ||||
มันนีอินเดอะแบงก์ (2014) | ชิงแชมป์ WWE World Heavyweight Championship | เซท โรลลินส์ | ดีน แอมโบรส, ดอล์ฟ ซิกก์เลอร์, แจ็ก สแวกเกอร์, โคฟี คิงส์ตัน และ ร็อบ แวน แดม | 23:10 |
| ||||
มันนีอินเดอะแบงก์ (2015) | ชิงแชมป์ WWE World Heavyweight Championship | เชมัส | ดอล์ฟ ซิกก์เลอร์, เคน, โคฟี คิงส์ตัน, เนวิลล์, แรนดี ออร์ตัน, และ โรแมน เรนส์ | 20:50 |
| ||||
มันนีอินเดอะแบงก์ (2016) | ชิงแชมป์ WWE World Heavyweight Championship | ดีน แอมโบรส | ซามี เซน, ซีซาโร, คริส เจริโค, เควิน โอเวนส์ และ อัลเบร์โต เดล รีโอ | 21:38 |
| ||||
มันนีอินเดอะแบงก์ (2017) | ชิงแชมป์ WWE Championship | แบรอน คอร์บิน | AJ Styles, Dolph Ziggler, Kevin Owens, Sami Zayn, and Shinsuke Nakamura | 29:45 |
| ||||
SmackDown Live | ชิงแชมป์ SmackDown Women's Championship | คาร์เมลลา | Becky Lynch, Charlotte Flair, Natalya, and Tamina | 24:00 |
|
สถิติ
[แก้]แชมป์ | ใช้สำเร็จ | จำนวนการใช้สิทธิ์ |
---|---|---|
WWE (World Heavyweight) Championship | 8 | 10 |
World Heavyweight Championship | 7 | 8 |
WWE SmackDown Women's Championship | 0 | 0 |
Total | 15 | 18 |
แมตช์ชิงแชมป์
[แก้]ลำดับ | ผู้ถือครอง | แชมป์ | ใช้สิทธิ์วันที่ | เมือง | ศึก | ผล |
---|---|---|---|---|---|---|
1 | Edge | WWE Championship | January 8, 2006 | Albany, NY | New Year's Revolution | Edge defeated John Cena after two Spears to win the championship following Cena's victory in an Elimination Chamber match. |
2 | Rob Van Dam | WWE Championship | June 11, 2006 | New York, NY | ECW One Night Stand | Van Dam defeated John Cena in an Extreme Rules match after an attack by Edge and a Five-Star Frog Splash to win the championship. |
3 | Edge | World Heavyweight Championship | May 8, 2007 (aired May 11, 2007) | Pittsburgh, PA | SmackDown! | Edge defeated The Undertaker after a Spear to win the championship after Undertaker went to a draw in a steel cage match with Batista and was attacked by Mark Henry. |
4 | CM Punk | World Heavyweight Championship | June 30, 2008 | Oklahoma City, OK | Raw | CM Punk defeated Edge after GTS to win the championship after Edge was attacked by Batista. |
5 | CM Punk | World Heavyweight Championship | June 7, 2009 | New Orleans, LA | Extreme Rules | CM Punk defeated Jeff Hardy after two GTSs to win the championship following Hardy defeating Edge in a ladder match to win the championship. |
6 | Jack Swagger | World Heavyweight Championship | March 30, 2010 (aired April 2, 2010) | Las Vegas, NV | SmackDown! | Swagger defeated Chris Jericho after a gutwrench powerbomb to win the championship after Edge attacked an already injured Jericho. |
7 | Kane | World Heavyweight Championship | July 18, 2010 | Kansas City, MO | Money in the Bank | Kane defeated Rey Mysterio after a Tombstone Piledriver to win the championship after Mysterio successfully defended the championship against Jack Swagger. |
8 | The Miz | WWE Championship | November 22, 2010 | Orlando, FL | Raw | Miz defeated Randy Orton after a Skull Crushing Finale to win the championship after Orton was attacked by The Nexus following a successful defense of the championship against Nexus leader Wade Barrett. |
9 | Alberto Del Rio | WWE Championship | August 14, 2011 | Los Angeles, CA | SummerSlam | Del Rio defeated CM Punk after a step-up enzuigiri to win the championship after Punk defeated John Cena to become undisputed champion and was then attacked by Kevin Nash. |
10 | Daniel Bryan | World Heavyweight Championship | December 18, 2011 | Baltimore, MD | TLC: Tables, Ladders & Chairs | Bryan defeated Big Show after an attack by Mark Henry to win the championship after Show defeated Henry in a chairs match to win the title. |
11 | John Cena | WWE Championship | July 23, 2012 | Phoenix, AZ | Raw 1000 | Cena won his cash-in match against CM Punk via disqualification after Big Show interfered, but failed to win the title because championships cannot change hands via count-outs or disqualifications (unless the match stipulation says otherwise). |
12 | Dolph Ziggler | World Heavyweight Championship | April 8, 2013 | East Rutherford, NJ | Raw | Ziggler defeated Alberto Del Rio after a Zig Zag to win the championship after Del Rio was attacked by Jack Swagger, who he had defeated along with Zeb Colter in a 2-on-1 handicap match. |
13 | Randy Orton | WWE Championship | August 18, 2013 | Los Angeles, CA | SummerSlam | Orton defeated Daniel Bryan after a Pedigree from Triple H (who was special guest referee) to win the championship after Bryan had defeated John Cena to win the title. This was the first cash-in to feature a special guest referee. |
14 | Damien Sandow | World Heavyweight Championship | October 28, 2013 | Orlando, FL | Raw | Sandow attacked champion John Cena and immediately cashed in the contract, but became the first man to lose a cash-in match when Cena won the match after an Attitude Adjustment. |
15 | Seth Rollins | WWE World Heavyweight Championship | March 29, 2015 | Santa Clara, CA | WrestleMania 31 | During the main event between Roman Reigns and defending champion Brock Lesnar, Rollins cashed in his briefcase. The referee accepted the cash-in while the match was in progress and converted the singles match into a triple-threat match. Rollins then pinned Reigns after a Curb Stomp to win the title. This was the first cash-in where the contract holder did not pin the champion. |
16 | Sheamus | WWE World Heavyweight Championship | November 22, 2015 | Atlanta, GA | Survivor Series | Sheamus defeated Roman Reigns after a Brogue Kick to win the championship after Reigns defeated Dean Ambrose to win the vacant title. |
17 | Dean Ambrose | WWE World Heavyweight Championship | June 19, 2016 | Las Vegas, NV | Money in the Bank | Ambrose defeated Seth Rollins after a Dirty Deeds to win the championship after Rollins defeated Roman Reigns to win the title. |
18 | Baron Corbin | WWE Championship | August 15, 2017 | Providence, RI | SmackDown Live | Corbin interfered in a match between John Cena and WWE Champion Jinder Mahal and attacked Cena, who won by disqualification. He then cashed in the contract after almost departing, but after the match started, he attacked Cena instead and was then rolled-up by Mahal. |
รายชื่อผู้เข้าร่วม
[แก้]ชาย
[แก้]นักมวยปล้ำ | จำนวนที่ชนะ | จำนวนเข้าร่วม |
---|---|---|
CM Punk | 2 | 4 |
John Cena | 1 | 1 |
Seth Rollins | 1 | 1 |
Baron Corbin | 1 | 1 |
Mr. Kennedy | 1 | 2 |
Damien Sandow | 1 | 2 |
Daniel Bryan | 1 | 2 |
Alberto Del Rio | 1 | 2 |
Edge | 1 | 3 |
The Miz | 1 | 3 |
Rob Van Dam | 1 | 3 |
Sheamus | 1 | 3 |
Dean Ambrose | 1 | 3 |
Jack Swagger | 1 | 4 |
Randy Orton | 1 | 4 |
Dolph Ziggler | 1 | 6 |
Kane | 1 | 7 |
Chris Benoit | 0 | 1 |
Ric Flair | 0 | 1 |
Bobby Lashley | 0 | 1 |
Jeff Hardy | 0 | 1 |
King Booker | 0 | 1 |
Carlito | 0 | 1 |
Ted DiBiase | 0 | 1 |
Heath Slater | 0 | 1 |
Justin Gabriel | 0 | 1 |
Rey Mysterio | 0 | 1 |
Alex Riley | 0 | 1 |
R-Truth | 0 | 1 |
Santino Marella | 0 | 1 |
Tensai | 0 | 1 |
Tyson Kidd | 0 | 1 |
Fandango | 0 | 1 |
Neville | 0 | 1 |
Roman Reigns | 0 | 1 |
AJ Styles | 0 | 1 |
Shinsuke Nakamura | 0 | 1 |
Drew McIntyre | 0 | 2 |
John Morrison | 0 | 2 |
Mark Henry | 0 | 2 |
Sin Cara | 0 | 2 |
Big Show | 0 | 2 |
Wade Barrett | 0 | 2 |
(Antonio) Cesaro | 0 | 2 |
Sami Zayn | 0 | 2 |
Kevin Owens | 0 | 2 |
Finlay | 0 | 3 |
Montel Vontavious Porter | 0 | 3 |
Evan Bourne | 0 | 3 |
Matt Hardy | 0 | 4 |
Cody Rhodes | 0 | 4 |
Shelton Benjamin | 0 | 5 |
Chris Jericho | 0 | 5 |
Christian | 0 | 6 |
Kofi Kingston | 0 | 6 |
หญิง
[แก้]นักมวยปล้ำ | จำนวนที่ชนะ | จำนวนเข้าร่วม |
---|---|---|
Carmella | 2 | 2 |
Becky Lynch | 0 | 2 |
Charlotte Flair | 0 | 2 |
Natalya | 0 | 2 |
Tamina | 0 | 2 |
อ้างอิง
[แก้]- ↑ "Main events weak at WrestleMania 21". SLAM! Sports. Canadian Online Explorer. 2005-04-03. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2012-07-20. สืบค้นเมื่อ 2008-09-05.
{{cite web}}
: ไม่รู้จักพารามิเตอร์|coauthors=
ถูกละเว้น แนะนำ (|author=
) (help) - ↑ "A Stunning Homecoming". World Wrestling Entertainment. 2005-10-03. สืบค้นเมื่อ 2008-05-23.
- ↑ "Edge def. John Cena to become new WWE Champion". World Wrestling Entertainment. 2006-01-08. สืบค้นเมื่อ 2008-09-05.
- ↑ "WrestleMania delivers big time on PPV". SLAM! Sports. Canadian Online Explorer. 2006-04-03. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2015-04-19. สืบค้นเมื่อ 2008-09-05.
{{cite web}}
: ไม่รู้จักพารามิเตอร์|coauthors=
ถูกละเว้น แนะนำ (|author=
) (help) - ↑ "Rob Van Dam def. Shelton Benjamin to become Intercontinental Championship". World Wrestling Entertainment. 2006-04-30. สืบค้นเมื่อ 2008-05-23.
- ↑ Elliott, Brian (2006-06-12). "ECW resurrected at PPV". SLAM! Sports. Canadian Online Explorer. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2012-06-18. สืบค้นเมื่อ 2008-09-05.
- ↑ "Undertaker the champ, McMahon bald". SLAM! Sports. Canadian Online Explorer. 2007-04-01. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2014-12-16. สืบค้นเมื่อ 2009-03-08.
{{cite web}}
: ไม่รู้จักพารามิเตอร์|coauthors=
ถูกละเว้น แนะนำ (|author=
) (help) - ↑ Starr, Noah (2007-05-11). "In with the new". World Wrestling Entertainment. สืบค้นเมื่อ 2008-05-23.
- ↑ Dale Plummer (2008-03-30). "Mayweather, Orton survive Mania; Edge, Flair don't". SLAM! Sports. Canadian Online Explorer. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2015-03-25. สืบค้นเมื่อ 2009-03-08.
- ↑ Adkins, Greg (2008-06-30). "Opportunity Knocked, Punk Answered". World Wrestling Entertainment. สืบค้นเมื่อ 2008-07-01.