Kamala Harris
Kamala Devi Harris (Oakland (Californië), 20 oktober 1964) is een Amerikaans politica en sinds 20 januari 2021 de 49e vicepresident van de Verenigde Staten. Ze is lid van de Democratische Partij en was bij haar inauguratie de eerste vicepresident van Afro-Amerikaanse en Aziatisch-Amerikaanse afkomst en tevens de eerste vrouwelijke vicepresident.[1] Eerder was Harris openbaar aanklager van San Francisco van 2004 tot 2011, procureur-generaal van Californië van 2011 tot 2017 en senator voor Californië van 2017 tot 2021.
Kamala Harris | ||||
---|---|---|---|---|
![]() | ||||
Kamala Devi Harris
| ||||
Geboren | 20 oktober 1964 Oakland (Californië) | |||
Land | ![]() | |||
Politieke partij | Democratische Partij | |||
Partner | Douglas Emhoff | |||
Beroep | Politica Procureur-generaal Openbaar aanklager | |||
Handtekening | ![]() | |||
49e vicepresident van de Verenigde Staten | ||||
Huidige functie | ||||
Aangetreden | 20 januari 2021 | |||
President | Joe Biden | |||
Voorganger | Mike Pence | |||
Senator voor Californië | ||||
Aangetreden | 3 januari 2017 | |||
Einde termijn | 18 januari 2021 | |||
Voorganger | Barbara Boxer | |||
Opvolger | Alex Padilla | |||
32e procureur-generaal van Californië | ||||
Aangetreden | 3 januari 2011 | |||
Einde termijn | 3 januari 2017 | |||
Voorganger | Jerry Brown | |||
Opvolger | Xavier Becerra | |||
27e openbaar aanklager van San Francisco | ||||
Aangetreden | 8 januari 2004 | |||
Einde termijn | 3 januari 2011 | |||
Voorganger | Terence Hallinan | |||
Opvolger | George Gascón | |||
|
Biografie
bewerkenHarris werd op 20 oktober 1964 geboren in Oakland. Haar moeder Shyamala Gopalan, een Tamil die onderzoek deed naar kanker, was in 1960 van India naar de Verenigde Staten geëmigreerd. Haar vader Donald J. Harris migreerde in 1961 vanuit Jamaica. Hij doceerde economie aan de Universiteit van Californië - Berkeley. Harris identificeert zichzelf als Afro-Amerikaans.
Harris' ouders gingen uiteen toen Kamala Harris 7 jaar oud was, waarna Kamala en haar jongere zus Maya door de week bij hun moeder woonden. Ze groeiden op in Berkeley. Toen Harris 12 was, verhuisden ze naar Montreal, waar hun moeder onderzoek deed en lesgaf. Tot 1981 zat ze op Westmount High School.
Harris studeerde economie en politieke wetenschap aan Howard University in Washington. Als student was ze actief in de debatclub, de studentenraad en de Afro-Amerikaanse sorority Alpha Kappa Alpha. Ze demonstreerde tegen apartheid en organiseerde mentorprogramma's voor lokale jongeren.
Na haar studie aan Howard keerde Harris terug naar Californië, waar ze in 1989 een rechtendiploma behaalde aan Hastings College of the Law in San Francisco. Ze werd toegelaten tot de balie en van 1990 tot 1998 was ze werkzaam als deputy district attorney in Alameda County. In die tijd was ze een koppel met de 30 jaar oudere Willie Brown, de toenmalige voorzitter van het California State Assembly. Brown stelde Harris voor aan zijn politieke netwerk en wees haar in 1994 tweemaal een betaalde positie toe. In 1996 werd Brown burgemeester van San Francisco en ging het koppel uiteen.
Van 1998 tot 2000 werkte Harris voor de openbaar aanklager (district attorney) van San Francisco, waar ze zware misdaden vervolgde. Van 2000 tot 2003 diende Harris de stadsadvocaat. In 2003 stelde ze zich kandidaat om haar voormalige baas op te volgen als openbaar aanklager van San Francisco. Haar campagne gaf meer dan 600.000 dollar uit, meer dan ooit tevoren, en meer dan wettelijk was toegelaten. Na een turbulente campagne won Harris de verkiezing met 56 procent van de stemmen. In 2007 werd ze opnieuw verkozen, als enige kandidaat.
Procureur-generaal van Californië (2011-2017)
bewerkenIn november 2008 kondigde Harris aan dat zij zich kandidaat zou stellen om procureur-generaal (attorney general) van de staat Californië te worden. Ze kreeg de steun van senatoren Dianne Feinstein en Barbara Boxer en van Voorzitter van het Huis van Afgevaardigden Nancy Pelosi. In de voorverkiezing ontving ze 33,6 procent van de stemmen, het meeste van alle kandidaten. In de algemene verkiezing nam Harris het op tegen Republikein Steve Cooley, toenmalig openbaar aanklager van Los Angeles. Uiteindelijk won ze de verkiezing met 46,1 procent van de stemmen, 0,8 procent meer dan haar tegenstander. Op 3 januari 2011 volgde ze Jerry Brown op, die gouverneur werd. Ze raakte opnieuw verkozen in 2014 en bleef aan tot januari 2017. Ze werd opgevolgd door Xavier Becerra. Harris was zowel de eerste vrouwelijke Afro-Amerikaanse als eerste Aziatisch-Amerikaanse procureur-generaal van Californië.
In september 2014 werd gespeculeerd dat ze kandidaat was om Eric Holder op te volgen als minister van Justitie (United States Attorney General). Uiteindelijk stelde president Barack Obama op deze post Loretta Lynch aan.
Senator (2017-2021)
bewerkenToen Barbara Boxer, 24 jaar lang senator namens Californië, aankondigde dat zij zich niet herverkiesbaar zou stellen in 2016, was Harris de eerste die zich kandidaat stelde als opvolger. Op 13 januari 2015 ging haar verkiezingscampagne officieel van start. Harris was meteen de frontrunner en kreeg de steun van zowel haar partij als de zittende gouverneur. Ze kwam als sterkste uit de voorverkiezingen en versloeg haar partijgenote Loretta Sanchez in de algemene verkiezing in november 2016 met 63 procent van de stemmen.
Harris legde de eed af op 3 januari 2017. In de Senaat is ze aangesloten bij de Congressional Black Caucus, de Congressional Asian Pacific American Caucus en de Congressional Caucus for Women's Issues. Ze zetelt in verschillende commissies, waaronder de begrotingscommissie, de commissie binnenlandse veiligheid en overheidszaken en de commissie justitie. In de eerste maanden van haar ambtstermijn ontpopte Harris zich in de Senaat tot een uitgesproken criticus van Trumps beleid en zijn ministerkeuzes. Wel steunde Harris de beslissing om de Amerikaanse ambassade naar Jeruzalem te verplaatsen.
Op 18 januari 2021 trad zij terug als senator.
Presidentsverkiezingen 2020
bewerkenEigen presidentskandidatuur (2019)
bewerkenKort na de verkiezing van de Republikein Donald Trump tot president van de Verenigde Staten bij de presidentsverkiezingen van 2016 werd gespeculeerd over een eventuele kandidatuur van Harris om Trump te verslaan bij de volgende presidentsverkiezingen.[2] In juni 2018 liet ze optekenen dat ze een kandidatuur "niet uitsloot".[3] Uiteindelijk zou ze op 21 januari 2019 officieel haar kandidatuur aankondigen.[4][5][6][7] In de eerste 24 uur na de aankondiging van haar kandidatuur evenaarde Harris een record van Bernie Sanders uit 2016 voor de meeste donaties die de dag na een aankondiging werden ingezameld.[8] Op 27 januari 2019 woonden meer dan 20.000 mensen haar eerste campagne-evenement bij in haar thuisstad Oakland, Californië.[9]
Met haar kandidatuur werd Harris een van de kandidaten in de Democratische presidentiële voorverkiezingen van 2020. Tijdens het eerste debat met overige Democratische kandidaten verweet zij voormalig vicepresident en favoriet Joe Biden "kwetsende opmerkingen", waarmee ze verwees naar Bidens standpunten in de jaren 70 over busing, een manier om segregatie op scholen tegen te gaan.[10] Na het debat steeg Harris in de opiniepeilingen van 6 naar 9 procent.[11] In het tweede debat, dat plaatsvond in augustus 2019, kreeg Harris dan weer kritiek te verduren van medekandidaten Tulsi Gabbard en Biden over haar beleid als procureur-generaal van Californië,[12] waarna haar populariteit in de peilingen zakte.[13] In de daaropvolgende maanden daalde haar score in opiniepeilingen verder tot enkele procentpunten.[14] In een periode waarin progressieven meer en meer kritiek uitten op de uitwassen van het strafrechtelijk beleid, kreeg ze immers kritiek op haar strenge beleid als procureur-generaal van Californië. In 2014 bijvoorbeeld verdedigde ze nog de doodstraf voor de rechtbanken van Californië.[15]
Ook weigerde ze – anders dan Sanders en Elizabeth Warren – voorwaarden te stellen aan de Amerikaanse militaire steun aan Israël. Harris vindt dat de veiligheid van de Israëli's niet als drukmiddel gebruikt mag worden[16].
Op 3 december 2019 stapte Harris uit de Democratische race nadat haar campagne niet langer voldoende financiering wist te vinden.[17][18] In maart 2020 schaarde Harris zich achter Joe Biden als presidentskandidaat voor de Democratische Partij.[19]
Vicepresidentskandidatuur onder Joe Biden (2020)
bewerkenIn mei 2019, nadat zowel Harris als Biden hun kandidatuur voor het presidentschap hadden gelanceerd, verklaarden enkele belangrijke leden van de Congressional Black Caucus dat een Biden-Harris kandidatuur de ideale combinatie zou zijn om president Trump en vicepresident Mike Pence te verslaan.[20] Hoewel Biden bij de eerste voorverkiezingen slechte uitslagen boekte, kreeg zijn kandidatuur een tweede adem na zijn overwinning in de voorverkiezingen in de staat South Carolina, waar hij aanzienlijke steun genoot van de Afro-Amerikaanse kiezers. Enige dagen later zou Biden ook de grote winnaar worden van Super Tuesday, waarna Biden de vermoedelijke Democratische kandidaat zou worden voor het presidentschap. In maart 2020, toen enkel hij en Bernie Sanders nog in de race waren voor de Democratische nominatie, beloofde Biden in een televisiedebat dat hij een vrouw zou kiezen als running mate.[21]
Nadat er eind mei 2020 protesten uitbraken na de dood van de zwarte man George Floyd, omgekomen tijdens een politie-arrestatie, kwam Biden onder druk te staan om een zwarte vrouw te kiezen als vicepresidentskandidaat, wat de kansen van Harris en ook van Val Demings deed stijgen.[22]
Op 12 juni 2020 bracht The New York Times het nieuws naar buiten dat Harris uitgroeide tot topfavoriet om Bidens running mate te worden.[23] Vervolgens bracht CNN op 26 juni 2020 uit dat Harris een van de topfavorieten was van een lijst van een twaalftal potentiële kandidaten, naast Elizabeth Warren, Val Demings en Keisha Lance Bottoms.[24]
Uiteindelijk maakte Biden op 11 augustus 2020 bekend dat hij Harris koos als running mate en vicepresidentskandidaat.[25] Daarmee werd zij de derde vrouw in deze positie na Geraldine Ferraro in 1984 en Sarah Palin in 2008, en de eerste Afro-Amerikaanse en de eerste Zuid-Aziatische vrouw die door een grote Amerikaanse partij werd voorgedragen als kandidaat voor het vicepresidentschap.
Vicepresident (2021-heden)
bewerkenOp 20 januari 2021 legde zij de eed af als de 49ste vicepresident van de Verenigde Staten. Ze werd hiermee de eerste Afro-Amerikaanse, de eerste Indiaas-Amerikaanse en de eerste vrouwelijke vicepresident.
Op 19 november 2021 werd Harris de eerste vrouw met presidentiële macht in de Verenigde Staten. Ze werd voor anderhalf uur waarnemend president, omdat president Joe Biden wegens een coloscopie verdoving kreeg.[26]
Presidentsverkiezingen 2024
bewerkenVicepresidentskandidatuur onder Joe Biden (2023/24)
bewerkenBiden stelde zich eind april 2023 kandidaat voor een tweede ambtstermijn als president met Harris opnieuw als running mate voor het vice-presidentschap. Hij won in het voorjaar van 2024 de Democratische voorverkiezingen met groot gemak en op de Democratische Partijconventie zou zijn kandidatuur officieel bevestigd worden, maar zijn ouderdom begon hem parten te spelen waardoor eigen partijleden openlijk in vraag stelden of hij nog wel geschikt was voor het ambt. Op 21 juli besloot hij zijn kandidatuur in te trekken.
Eigen presidentskandidatuur (2024)
bewerkenBiden schoof dezelfde dag Harris naar voren als nieuwe kandidaat voor de Democraten voor de presidentsverkiezingen op 5 november 2024. Binnen de partij kreeg ze onmiddellijk massale steun. Een online stemming door 3949 partij-gedelegeerden (delegates) bepaalde op 7 augustus dat Kamala Harris de uiteindelijke kandidaat werd, die dan twee weken later op de Democratische Partijconventie in Chicago, Illinois formeel werd aangeduid.
In de aanloop naar de Amerikaanse presidentsverkiezingen koos Harris Tim Walz als kandidaat-vicepresident.[27]
Op 22 augustus 2024, de vierde dag van de Democratische Nationale Conventie, accepteerde Harris officieel de Democratische nominatie voor het presidentschap.[28]
Externe links
bewerken- (en) Officiële website (Senaat)
- (en) Campagnewebsite
- ↑ Congres wijst Biden officieel aan als president, Trump belooft ordelijke machtsoverdracht. nos.nl. Geraadpleegd op 7 januari 2021.
- ↑ Kamala Harris: young, black, female – and the Democrats' best bet for 2020?. The Guardian (23 juli 2017). Gearchiveerd op 2 augustus 2020. Geraadpleegd op 12 augustus 2020.
- ↑ Hunt, Kasie, Sen. Kamala Harris not ruling out 2020 White House run. NBC News (25 juni 2018). Gearchiveerd op 1 augustus 2020. Geraadpleegd op 12 augustus 2020.
- ↑ Reston, Maeve, "Kamala Harris to run for president in 2020", CNN, 21 januari 2019. Gearchiveerd op 12 augustus 2023. Geraadpleegd op 12 augustus 2020.
- ↑ Democratische senator Kamala Harris stelt zich kandidaat voor presidentverkiezing VS NU.nl, 21 januari 2019.
- ↑ https://edition.cnn.com/2019/01/28/opinions/kamala-harris-big-challenge-axelrod/index.html. Gearchiveerd op 29 november 2022.
- ↑ https://edition.cnn.com/2019/01/29/politics/donald-trump-nancy-pelosi-2020-power/index.html. Gearchiveerd op 7 december 2022.
- ↑ "Kamala Harris raises $1.5 million in first 24 hours; ties record set by Sanders in 2016". Geraadpleegd op 12 augustus 2020.[dode link]
- ↑ Beckett, Lois, "Kamala Harris kicks off 2020 campaign with hometown Oakland rally", The Guardian, 27 januari 2019. Gearchiveerd op 2 augustus 2020. Geraadpleegd op 12 augustus 2020.
- ↑ Kamala Harris Makes the Case That Joe Biden Should Pass That Torch to Her. The New York Times (27 juni 2019). Gearchiveerd op 16 mei 2023.
- ↑ Agiesta, Jennifer, CNN Poll: Harris and Warren rise and Biden slides after first Democratic debates. CNN (1 juli 2019). Gearchiveerd op 16 mei 2023.
- ↑ Vagianos, Alanna, Tulsi Gabbard Takes Kamala Harris To Task On Marijuana Prosecution Record. HuffPost (31 juli 2019). Gearchiveerd op 6 juni 2023.
- ↑ Silver, Nate, Polls Since The Second Debate Show Kamala Harris Slipping. FiveThirtyEight (7 augustus 2019). Gearchiveerd op 11 augustus 2020. Geraadpleegd op 12 augustus 2020.
- ↑ Bacon Jr., Perry, "What Happened To The Kamala Harris Campaign?", FiveThirtyEight, 8 oktober 2019. Gearchiveerd op 18 december 2019. Geraadpleegd op 3 december 2019.
- ↑ California AG Kamala Harris to appeal ruling against death penalty. Los Angeles Times (21 augustus 2014). Gearchiveerd op 12 augustus 2023.
- ↑ Het pro-Joodse hart van Kamala Harris NIW, 15 augustus 2020. Gearchiveerd op 1 juni 2023.
- ↑ I am suspending my campaign today. Medium. Gearchiveerd op 31 december 2019. Geraadpleegd op 4 december 2019.
- ↑ Democraat Kamala Harris stapt uit Amerikaanse presidentsverkiezingen nu.nl, 3 december 2019. Gearchiveerd op 13 april 2022.
- ↑ "Sen. Kamala D. Harris endorses Joe Biden for president", The Washington Post. Gearchiveerd op 12 augustus 2020. Geraadpleegd op 12 augustus 2020.
- ↑ Caygle, Heather, "'A dream ticket': Black lawmakers pitch Biden-Harris to beat Trump", Politico, May 12, 2019. Gearchiveerd op 15 augustus 2020. Geraadpleegd op 12 augustus 2020.
- ↑ "Joe Biden commits to picking a woman as his running mate", Axios, 16 maart 2020. Gearchiveerd op 2 augustus 2020. Geraadpleegd op 12 augustus 2020.
- ↑ "Minneapolis unrest shakes up VP shortlist", Politico, 31 mei 2020. Gearchiveerd op 24 juli 2020. Geraadpleegd op 12 augustus 2020.
- ↑ "Kamala Harris, Front-runner (Again)]", 12 juni 2020. Gearchiveerd op 14 augustus 2020. Geraadpleegd op 12 augustus 2020.
- ↑ Nation's reckoning on race looms large over final month of Biden's running mate search. CNN (26 juni 2020). Gearchiveerd op 12 augustus 2023. Geraadpleegd op 12 augustus 2020.
- ↑ Gianni Paelinck, "Amerikaanse presidentskandidaat Joe Biden kiest Kamala Harris als running mate", VRT NWS, 11 augustus 2020, online geraadpleegd op 8 november 2020. Gearchiveerd op 28 september 2020.
- ↑ Kamala Harris eerste vrouw die (tijdelijk) presidentiële macht in VS krijgt. nu.nl. Gearchiveerd op 19 november 2021. Geraadpleegd op 20 november 2021.
- ↑ Democratische presidentskandidaat Kamala Harris kiest Tim Walz als running mate. NOS Nieuws (6 augustus 2024). Geraadpleegd op 6 augustus 2024.
- ↑ Auteurs Tjarda van der Spek, Kamala Harris accepteert nominatie voor presidentschap op Democratische Conventie. NRC (23 augustus 2024). Geraadpleegd op 24 augustus 2023.